Έγραφα προχθές, και ξανά λίγες μέρες πριν, για την ομορφιά της φύσης κι ειδικότερα της δικιάς μας εδώ, στη νότια μύτη της Ρόδου. Πανέμορφη, ιδιαίτερη, ξεχωριστή, να αντέχει μέχρι τώρα στην λεγόμενη “ανάπτυξη”.
Ιδού όμως ο άνθρωπος. Ο αδιάφορος, ο ακαλαίσθητος, ο αντικοινωνικός, που καταστρέφει όχι μόνο την δικιά του ζωή μα και το μέλλον των παιδιών του.
Και όμως, είναι ο ίδιος αυτός που πολλές φορές θα ακουστεί να μιλάει με στόμφο για πολιτισμό, για παράδοση, για ανάπτυξη, ακόμα και για το περιβάλλον. Μα, αγαπητέ, πολιτισμός δεν είναι μόνο οι “αρχαίοι ημών πρόγονοι”, ο Παρθενώνας ή ο Κολοσσός για τα οποία τόσο μας αρέσει να μιλάμε και να καμαρώνουμε. Πολιτισμός είναι το σύνολο των επιτευγμάτων, ή και “κατορθωμάτων” μας. Είναι ο καθημερινός τρόπος ζωής και συμπεριφοράς, οι ηθικές αξίες, η παιδεία, η μόρφωση. Είναι η πνευματική μας καλλιέργεια, η δημιουργία, το πώς πατάμε εμείς πάνω στα αρχαία θεμέλια μας για ν’ ανέβουμε ψηλότερα… «Άμμες δε γ’ εσόμεθα πολλώ κάρρονες». Πού όμως…
Οι φωτογραφίες είναι απο τις απέναντι πλευρές του ίδιου δρόμου. Ενός δρόμου σε περιοχή με πολλές εξοχικές μα και μόνιμες κατοικίες που οδηγεί στην πανέμορφη παραλία της Σαλαμίνας, εκατό μέτρα παρακάτω.
Συγκινήθηκε άραγε κανείς -ιδιώτης, δήμαρχος, κοινοτάρχης, “αρμόδιος”; Οι προχθεσινές φωτογραφίες, που όμως θα μπορούσανε να είναι περσινές, λένε πως όχι.
Και για να μην παρεξηγιόμαστε, παρόμοια κατάσταση συναντά κανείς παντού, εδώ κι εκεί στην ωραία μας φύση. Πολιτισμός!

-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-

I was writing the day before yesterday, and then again a few days ago, about nature’s beauty and artistry, especially here in our parts, the southern part of Rhodes. Exceptionally beautiful, special, in spite of the so-called “development”.
Enter man. Careless, indifferent, insensitive, tasteless, antisocial, destroying not only his own, but also his children’s lives.
And yet it is the same person who speaks and lectures about “civilization”, tradition, development. But, my dear friend, “civilization” is not “our great ancestors”, the Parthenon and the Colossus, of which we are so proud. Civilization is the sum of our achievements, our daily way of life and behavior, our moral values, our education, our spiritual culture, what we create and how we step on our ancient foundations to climb higher… “We shall become much better…”, as the kids of ancient Sparta chanted to their elders.
The pictures are from the opposite sides of the same road. It is a road in an area with many summer, but also permanent homes. It leads to the beautiful beach of Salamina, one hundred meters further down.
Has anyone cared -private person, mayor, service, office? The pictures taken two days ago say no, they could’ve been taken one year ago.


Να σας συστήσω τον Rambo και μη σας εξαπατήσει παρακαλώ η άνετη όσο και περίεργη για σκύλο ξάπλα. Δείτε έκείνη την μικρούλα ροζ άκρη της γλώσσας, σαν να μας κοροϊδεύει δεν είναι;
Ο Rambo λοιπόν αν και μικρός το δέμας έχει πολλές ομοιότητες με τον συνονόματό του του κινηματογράφου. Είναι γεροδεμένος και ατρόμητος, ο φόβος και ο τρόμος της τοπικής γατοπαροικίας, έτσι που εδώ γύρω έχουμε περισσότερες γάτες στα δέντρα παρά στο έδαφος. Ακόμα, δεν χάνει ευκαιρία να ποζάρει πάνω στο τρακτέρ δίπλα στον αφεντικο του ή να κάνει δυο χιλιόμετρα δρόμο (χωρίς να το πει κανενός) για να επισκεφτεί τον φίλο του τον Μαύρο -τον σκύλο μας.
Στο καφενείο του χωριού, απ’ οπου και οι φωτό, του αρέσει να ξαπλώνει στο πάτωμα ή κάποια πολυθρόνα, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά πάντα κοντά στο τζάκι. Εκεί λαγοκοιμάται παρακολουθόντας τις πολιτικές και άλλες συζητήσεις… όπως τώρα.

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

Let me introduce you to Rambo and, please, do not be fooled by the seemingly comfortable yet peculiar for a sleeping dog posture. Check out the tiny tip of a tongue, it seems like he is mocking us, isn’t it.
Rambo is not big but he is similar to his movie namesake in more than one ways. He is stout, muscular and fearless, the terror of the local cat community, to the point where there are more cats in trees than on the ground around here. Also, he will miss no opportunity to pose next to his master on the tractor or to walk 2 km. on a visit to his friend Mavros, our dog, without telling anyone.
In the village “Kafeneion” (whence the fotos) he will lie on the floor or some chair, according to the occasion, but always close to the fire place. There he will snooze to the sound of the political and other discussions… as he is now.



Λαχανιά, Τετάρτη βράδυ, στο “Παλιό Καφενείο”. Μια μικρή κομπανία -ο Χάρης, η Άννα και η Τζούλια, φίλοι φίλων- που βρήκαν τον δρόμο για την Νότια Ρόδο κι έτσι στήθηκε το μικρό “πανηγυράκι”. Με καλή παρέα, με πολύ χορό στον δρόμο, πού αλλού, με πολύ τραγούδι και το σχετικό κρασί.
Μακάρι να είσασταν κι εσείς εκεί. Την επόμενη φορά,

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

Lachania, Wednesday night at the “Old Kafeneion”. A small music group -friends of friends- who somehow found the way to South Rhodes, A small “panygiri” was spontaneously set up with good company, with singing and dancing in the street -where else?- and the inevitable and necessary wine.
I wish you were there. Next time… perhaps.

 


Ζωγράφος που πολλά χρόνια τώρα μοιράζεται τον χρόνο της ανάμεσα στο σπίτι της στην Γερμανία και το σπίτι της στην Λαχανιά, η Karla Handel εκθέτει την πρόσφατη δουλειά της – έργα εμπνευσμένα τα περισσότερα απο το χωριό που αγαπά και την αγαπά.
Στο παλιό ελαιοτριβείο της Λαχανιάς, την Παρασκευή 18 Αυγούστου και ώρα 18.30.
Η έκθεση θσ διαρκέσει μέχρι την 31 Αυγούστου.
Θα σας δούμε εκεί!

================================

A painter that since many years shares her time between her home in Germany and her home in Lachania, South Rhodes, Karla Handel exhibits her latest work -paintings and drawings inspired mainly by the village which she loves and is loved by.
In the Old Oil Mill of Lachania, on Friday 18 August, at 18.30 hrs.
The exhibition will be open until the end of August.
We’ll see you there!