Για όσους γεννήθηκαν μετά το 1960 ίσως να μη λέει πολλά… ίσως να μην λέει και τίποτα, αν και δεν μπορώ να το φανταστώ. Για τους παλαιότερους όμως η Joan Baez υπήρξε η μεγαλύτερη, η δυνατότερη γυναικεία φωνή της δεκαετίας του ’60, μα και για πολλά χρόνια μετά. Υπήρξε η γυναικεία φωνή μιας περιόδου συνταρακτικής που σημάδεψε την μεταπολεμική ιστορία: Ο πόλεμος του Βιετναμ, η αμφισβήτηση και ο ξεσηκωμός της νεολαίας και των φοιτητών κι απ’ τις δυό μεριές του Ατλαντικού, ο πόλεμος της Αλγερίας, η Σοβιετική εισβολή στην Τσεχοσλοβακία, η χούντα της Αθήνας, η κρίση στην Κούβα, το Kent State, η δολοφονία του Κένεντυ, οι Μαύροι Πάνθηρες, ο Γαλλικός Μάης, ο Μάρτιν Λούθερ Κίγκ και ο αντιρατσιστικός αγώνας στις ΗΠΑ, ο πολιτικοποιημένος φεμινισμός, οι δικτατορίες της Ν. Αμερικής, τα απελευθερωτικά κινήματα της Αφρικής, οι χίπις, τα κοινωνικά κινήματα για ίσα δικαιώματα… Κι η Joan Baez η φωνή της αντίστασης, της διαμαρτυρίας, της καταγγελίας, επι δέκα, δεκαπέντε, είκοσι χρόνια.
H Joan Baez γεννήθηκε σαν σήμερα, στις 9 Ιανουαρίου 1941. Χρόνια πολλά Τζόαν!

-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-

It might not mean much to those born after 1960… it might mean nothing at all. But, for those older Joan Baez is the greatest, the strongest female voice of the 60s and even for many years beyond that. She is the female voice of a period that shook the post war history of the world: the Viet Nam war and the mobilization of students against it on both sides of the Atlantic, the independence war of Algeria, the Soviet invasion of Czechoslovakia, the dictatorship in Greece, the Cuban crisis, the events at Kent State, the assassination of J.F.K., the Black Panthers, the French May, Martin Luther King and the struggle against racial segregation in the US, the politicization of the feminist movement, the South American dictatorships, the liberation and independence movements in Africa, the hippies and the social movements for equal civil rights… And Joan Baez, the voice of resistance and of protest for ten, fifteen and more years.
Joan Baez was born on a day like today, 9 January 1941. Happy birthday, Joan!

Joan Baez, “The answer is blowing in the Wind”



Αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ. Ένα γρήγορο, πρόχειρο σκίτσο του Τράμπ καθώς διάβαζα τα νέα στην ταβέρνα. Ο άνθρωπος αυτός γίνεται επικίνδυνος κάθε μέρα και περισσότερο.
===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===
Recognition of Jerusalem as capital of Israel. This is a quick sketch, a cartoon of Trump, done as I was reading the news in the village tavern. That man, Trump, becomes more dangerous for the world day by day.


Τι θέλει η αλεπού στο παζάρι; Κάπως έτσι, με την απορία αυτή, θα μπορούσε να σχολιάσει κανείς την επίσκεψη του Σουλτάνου Ταγίπ στην Ελλάδα.
Η αλήθεια είναι πως η διεθνείς διπλωματικές σχέσεις της Τουρκίας είναι εκεί που δεν πάει πιο χαμηλά με άμεσες συνέπειες και στην οικονομική της κατάσταση. Μήπως λοιπόν ψάχνει για κάποια διέξοδο, ένα παραθυράκι προς την ΕΕ και τις ΗΠΑ; Κι απο πού κι ως πού όμως μπορεί η Ελλάδα να το ανοίξει το παραθυράκι αυτό;
Εσωτερικά δεν πάει καλύτερα: Φίμωση του Τύπου, λογοκρισία, διώξεις και φυλακίσεις και πάνω σ’ όλα αυτά και πολιτικο/οικονομικά σκάνδαλα όπου εμπλέκοντα και μέλη της οικογένειάς του. Και πάλι η ερώτηση, τι δουλειά έχει η Ελλάδα μ’ αυτά;
Μήπως μέσα σε μια ξαφνική κρίση του κατέβηκε να δώσει χέρι φιλίας στην Ελλάδα, παύοντας έτσι την επιθετική του πολιτική με την διεκδίκηση εδαφών (δες νησιών) και “ζωτικού χώρου”; Απίθανο. Αποκλείεται! Για μήπως ήλθε για να κάνει και μια επίσκεψη στην Θράκη και να σπείρει ζιζάνια για τους δικούς του γνωστούς και άγνωστους λόγους;
Από την άλλη μεριά, την αισιόδοξη, μήπως θα ήταν δυνατόν να βρεθούν κοινά σημεία συνεργασίας και κατανόησης, σε θέματα που μοιραία είναι κοινού ενδιαφέροντος αφού οι δυο χώρες μας είνα “καταδικασμένες” να ζουν η μια δίπλα στην άλλη;
Όσο εδώ πάει η σκέψη μου. Υπομονή, το βράδυ, αύριο, θα ξέρουμε.

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

An old Greek saying wonders what is the fox doing in the market place? One can pose the same question with regards the visit of Sultan Tayyip Erdogan to Greece.
It is a fact that Turkey’s international relations with the West are at an all time low with a direct negative effect on her economy. Is it possible that Tayyip Erdogan is looking for an opening, a little window to the EU and the USA? It is possible, but how could Greece open that little window?
Domestically, the interior situation of Turkey, is not much better. Censorship, oppression, persecution of political opponents, with the prisons full of them and huge economic scandals that involve members of Erdogan’s family. And the same question arises again: what does Greece have to do with all that?
Is it possible then that in some stroke of enlightenment, some revelation, Erdogan wants to extend a friendly hand to Greece, and thus put an end to Turkey’s territorial claims? No way! Impossible! Then what? Could it be that he just came for a visit to the Muslim minority in northern Greece, to stir the nationalistic embers of discord? Not impossible.
On the other hand, the optimistic one, would it be possible perhaps to find points of mutual understanding and cooperation, in matters of common interest, since the two countries are destined. condemned some would say, to live for ever next to one another?
Well, this is as far as can think. Be patient then. Tonight, tomorrow, we will know more.