Ημέρες Πολυτεχνείου. Για όσους τις έζησαν με τον ένα τρόπο ή τον άλλο οι μνήμες και τα μηνύματα είναι ακόμα ζωντανά – δεν είναι απλά μια πορεία, μια σημείωση σ’ ένα σχολικό βιβλίο ή ένα μουσειακό έκθεμα όπως τείνει να γίνει κι ούτε η ευκαιρία να ακουστούν οι πομφόλυγες των πολιτικών που, φεύ, κάποιοι απ’ αυτούς είχαν συμμετάσχει κιόλας στην εξεγερση. Ευτυχώς, μια μερίδα της νεολαίας μας που δεν λέει να το βάλει κάτω κρατάει ζωντανά τα μηνύματα και οράματα του αγώνα εκείνου.
Όμως η αρχή του τέλους της χούντας είχε ξεκινήσει πολύ πριν, η γραφή ήταν ήδη στον τοίχο. Έτσι, τον Φλεβάρη του ’73 το Πολυτεχνείο ξεσηκώνεται για πρώτη φορά κι η αστυνομία εισβάλει στον χώρο, ξυλοκοπάει, συλλαμβάνει και παραπέμπει 11 σε δίκη. Ύστερα απο λίγες μέρες θα ακολουθήσει η καταλήψη της Νομικής.
Φυσικά, ούτε λόγος για σκίτσο στην εφημερίδα. Ετούτο εδώ το έχω βέβαια ξαναδείξει: είναι το τελευταίο μου που δημοσιεύτηκε πριν επανέλθει η άμεση λογοκρισία.
===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===
These are the days that commemorate the 1973 uprising of the students of the Athens Polytechnic against the military dictatorship of colonel Papadopoulos.
For those who had participated in the uprising or just lived through those times the messages, the demands, the memories are still alive: they are more than just a demonstration, a paragraph in a school book, a museum exhibit and certainly not an occasion to listen to the meaningless words of the politicians some of which,alas, had participated in those events.
Still, the beginning of the end of the military junta had sounded much earlier. The writing was already on the wall. The first uprising of the Polytechnic took place in February 1973. The campus was then invaded by police forces who beat, arrested many and prosecuted 11 students. A few days later the students of the Law School of the University of Athens followed on the steps of the Polytechnic.
Naturally it was not possible to comment or report the events. The cartoon I post today I have shown before: it is the last published in the newspaper – TO VIMA, 9 February 1973- before the re-imposition of direct censorship. It shows the (A.E.I.), the Greek Universities.


Kαι πάλι βραδυά γενεθλίων στα μέρη μας η χθεσινή, μα πολύ εξαιρετικά γενέθλια την φορά αυτήν. Εννιά δεκαετίες ζωής έκλεισε η Καρόλα,  πάντα όμορφη και αξιοπρεπής, καλλιεργημένη, με αληθινή αγάπη για την Ελλάδα και τον πολιτισμό της, πάντα ανεξάρτητη και αυτοδύναμη, σεβαστή και αγαπητή απο όλους.
Αφού γύρισε τον κόσμο – πολλῶν δ᾽ ἀνθρώπων ἴδεν ἄστεα καὶ νόον ἔγνω, που λέει ο ποιητής- αφού δοκίμασε διάφορα μέρη της Ελλάδας και της ίδιας της Ρόδου, καταστάλλαξε τελικά στην Λαχανιά πριν 20 περίπου χρόνια και πρόσφατα στο Γεννάδι,. Είναι χαρά μας να την έχουμε μαζί μας εδώ.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΚΑΡΟΛΑ!

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

Another birthday in our parts last night but a special one this time. Carola celebrated her 90th year, as pretty and dignified as ever, cultured, with true love and appreciation for Greece and her culture, always independent and self sufficient, loved and respected by all.
After she travelled far and wide – of many people she saw the cities and learned their minds, as Homer would say- and after she tried various places in Greece and even Rhodes, she finally settled in Lachania, and lately to Gennadi, about 20 years ago.
It is our joy to have her with us. HAPPY BIRTHDAY, CAROLA!


4 Νοεμβρίου 1963, Λονδίνο. “Queen’s Royal Variety Performance”, η μεγαλύτερη βραδυά της Βρετανικής “show business”. Το θέατρο Πρίγκηπας της Ουαλίας είναι γεμάτο αστέρια, όπως η Marlene Dietrich και μέλη της “υψηλής” κοινωνίας. Στην πρώτη σειρά η Βασίλισσα Μητέρα και η πριγκήπισα Μαργαρίτα με τον σύζυγό της λόρδο Σνόουντον, ενώ η βασίλισσα απουσίαζε γιατί ήταν έγκυος με τον πρίγκηπα Εδουάρδο.
Οι Beatles, έβδομοι στην σειρά παρουσίασης απο τους 19, ξεκίνησαν με το “From Me to You” και συνέχισαν με το “She Loves You”. Κι ύστερα, ο Τζον Λένον πλησίασε το μικρόφωνο με μια μάλλον χαζή έκφραση και ξύνοντας το κεφάλι του. “Για το τελευταίο μας τραγούδι θα ζητήσω την βοήθειά σας”. Είπε κι έγλειψε τα χείλη. “Όσοι κάθονται στις φτηνές θέσεις, να χτυπάτε παλαμάκια”. Σταμάτησε ενώ η αίθουσα χαχάνιζε. “Και οι υπόλοιποι, να κουδουνίζουν τα κοσμήματά τους”.
Χαμογέλασε προς την κάμερα με τους αντίχειρες σηκωμένους κι ύστερα έσκυψε σαν για να αποφύγει κάποιο χτύπημα, ενώ το θέατρο σειόταν απο τα γέλια.
Η βασίλισσα μητέρα χαμογέλασε συγκαταβατικά, ο Λένον φώναξε “Γεεεεεεε”, η μπάντα το γύρισε στο “Twist and Shout”, ενώ η πριγκήπισα Μαργαρίτα χτυπούσε τα χέρια.
Μετά την συναυλία το γκρούπ συναντήθηκαν για λίγο με την βασίλισσα μητέρα, που θα πει αργότερα “ Ήταν απο τις καλύτερες συναυλίες που έχω παρακολουθήσει. Οι Μπήτλς είναι πολύ ενδιαφέροντες!”

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

4 November 1963, London. “Queen’s Royal Variety Performance”, the biggest night in British show business, a gala variety show for charity. The Prince of Wales Theatre packed with stars such as Marlene Dietrich and upper class celebrities. On the first row, the Queen Mother, Princess Margaret with her husband Lord Snowdon, and other dignitaries while the Queen did not attend, as she was pregnant with Prince Edward.
The Beatles were the seventh act of the evening (out of 19) and launched their set with “From Me to You.” to continue with “She Loves You”. Then Lennon stepped forward to the mike, scratching his hair and assuming a deadpan expression. “For our last number, I’d like to ask your help.” He licked his lips. “The people in the cheaper seats, clap your hands.” He paused as the audience chuckled. “And the rest of you, if you’d just rattle your jewelry.” He grinned at the camera with the thumbs up, head ducked as if to avoid a blow, as the laughter rolled in and shook the theater.
The Queen Mother smiled indulgently, raising her fingers and nodding like a good sport, Princess Margaret clapped and Lennon shook his head and cried “Yeahhhhh!” as the band kicked into “Twist and Shout.”
Following the show, the band chatted briefly with the Queen Mother in the receiving line. “It’s one of the best shows I’ve seen,” she was later reported to have raved. “The Beatles are most intriguing.”


Λαχανιά. Νύχτα Κυριακή προς Δευτέρα, 23 Οχτωβρίου. Ο Νίκος γιορτάζει τα χουμ…χουμ… τέλος πάντων γενέθλιά του. Μαζί και η Irmgard, η Noomi και η Ursula και φυσικά εγώ.
Ωραία βραδιά, παλιόφιλοι όλοι γαρ, απ’ εκείνες τις βραδυές που η καρδιά δείχνει να είναι πολύ νεώτερη απο το σώμα.
Στην φωτό, ο Νίκος με το δώρο μου: ένα σκίτσο μου καμωμένο πριν 20 ακριβώς χρόνια. Φάνηκε να του αρέσει γιατί, όπως είπε, δείχνει πως δεν έχει αλλάξει πολύ στα χρόνια αυτά. Ας είναι. Χρόνια πολλά, Νίκο!
===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===
Lachania. The night betwenn Sunday and Monday, 23 October. Nicos’ … well…something birthday. Celebrating together with Irmgard, Noomi, Ursula and me, of course.
One of those nights where the heart seems to be much younger than the body.
In the photo, Nicos with my present: a caricature of him made exactly 20 years ago. It seems that he liked it because, as he said, it doesn’t show him to have aged at all in all those years. Well… happy birthday, Nico!


Μια μέρα σαν και σήμερα, 21 Οχτωβρίου 1971, απονεμόταν στον Pablo Neruda το βραβείο Νόμπελ για την λογοτεχνία. Δεν θα πω άλλα γ αυτόν, τον ξέρετε.
Ζητώ κατανόηση για την μετάφρασή μου.

LA COMPAÑIA FRUTERA INC. από το Canto General
Όταν σήμανε η σάλπιγγα
όλα ήταν έτοιμα στον κόσμο,
ο Γεχοβάς μοίρασε τον κόσμο
στις Coca Cola Inc., Anaconda,
Ford Motors και άλλες εταιρείες:
Η United Fruit Inc.
κρατησε για τον εαυτό της το πιο χυμώδες
μέρος, την κεντρική ακτή του τόπου μου,
την γλυκειά ζώνη της Αμερικής.
Ξαναβάπτισε εκείνες τις χώρες
σε “Μπανανίες”
και πάνω στους κοιμώμενους νεκρούς,
πάνω στους ανήσυχους ήρωες
που ‘χαν κατακτήσει το μεγαλείο,
την λεφτεριά και τις σημαίες
εγκαθίδρυσε μια Όπερα Μπούφα:
κατήργησε την ελεύθερη θέληση,
δώρισε κορώνες αυτοκρατορικές,
ενθάρρυνε τον φθόνο, προσέλκυσε
την δικτατορία της μύγας,
μύγες Trujillo, μύγες Tachos,
μύγες Carias, μύγες Martinez,
μύγες Ubico, μύγες που κολλάνε
από αίμα ταπεινό και μαρμελάδα,
μεθυσμένες μύγες που βουίζουν
πάνω απο τους τάφους του λαού,
μύγες του τσίρκου, σοφές μύγες
ειδικές στην τυραννία

===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===

On a day like today, 21 October 1971, Pablo Neruda was presented with the Nobel Prize for literature. I will not say more, you know him.
Listen to Petros Pandis singing LA UNITED FRUIT CO, from Neruda’s CANTO GENERAL. Music by Mikis Theodorakis.

 

LA UNITED FRUIT CO., από το Canto General
Μικης Θεοδωράκης, Πέτρος Πανδης