Μια μέρα σαν και σήμερα, στις 6 Ιανουαρίου 1605, κυκλοφορούσε στην Μαδρίτη το βιβλίο του Miguel de Cervantes “El ingenioso hidalgo Don Quijote de la Mancha”, Ο πολυμήχανος ευγενής Δον Κιχώτης της Μάντσα.
412 χρόνια μετά είχα την ευκαιρία να με τον διάσημο ιδάλγο, όχι πια διαβάζοντάς  μα εικονογραφόντας τον τώρα. Την ευκαιρία μου την έδωσε η ελεύθερη διακευή του κλασσικού έργου απο τον Μάνο Κοντολέων και οι εκδόσεις Πατάκη και ομολογώ πως το διασκέδασα πολύ.
“Ζήσε όπως ο Δον Κιχώτης”, είναι ο τίτλος του βιβλίου που κυκλοφόρησε τον περασμένο Νοέμβρη. Παραθέτω μια απο τις εικόνες.

-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-

It was on a day like today, 6 January 1605, that the first edition of El ingenioso hidalgo Don Quijote de la Mancha (Book One of Don Quixote) by Miguel de Cervantes was published in Madrid.
412 years later I had the chance to occupy myself with the ingenious hidalgo, not reading but illustrating him this time. The chance was given to me by the free adoption of the classic book by Manos Contoleon and Patakis Publishers.
“Live as Don Quixote” is the title of the book, which was published last November. I give you here one of the illustrations.

 


Σύμφωνα με τους όρους παράδοσης που υπογράφτηκε στις 20 Δεκεμβρίου, τα τούρκικα στρατεύματα έχουν αποτραβηχτεί σε απόσταση 2 περίπου χιλιομέτρων απο την πόλη. Μα η πλούσια άν και κατεστραμένη Ρόδος είναι μεγάλος πειρασμός για τις ορδές των Βασιβουζούκων και των άλλων ατάκτων. Σιγά σιγά, ανεπαίσθητα σχεδόν, πλησιάζουν και πάλι και στις 24 Δεκέμβρη, παραμονή Χριστουγέννων, ορμούν στην ανυπεράσπιστη πόλη.
Ο λαός είναι στις εκκλησίες και προσεύχεται όχι μόνο για τον Χριστό που γεννιέται μα και και για την ίδια του την σωτηρία. Η πόλη παραδίνεται στην βία για δυο περίπου μέρες. Ο λαός προπιλακίζεται, ξυλοφοτώνεται και βασανίζεται για να αποκαλύψουν τυχόν κρυμένα χρηματα και τιμαλφή. Δεν γλιτώνουν ούτε οι άρρωστοι στο νοσοκομείο όπου ενας γέρος ιππότης πετιέται στον δρόμο απο το παράθυρο.  Οι εκκλησίες λεηλατούναται, τα ιερά κειμήλια καταστρέφονται, τα Άγια των Αγίων βεβηλώνονται. Μέγαλη είναι η καταστροφή στον Άγιο Ιωάννη, τον καθεδρικό ναό του Τάγματος. Ψάχνοντας για θυσαυρούς οι Τούρκοι θα καταστρέψουν ακόμα και τους τάφους των Μεγάλων Μαγίστρων και άλλων επιφανών ιπποτών που βρίσκονται εκεί.
Την ημέρα των Χριστουγέννων, 25 Δεκεμβρίου 1522, ο Μουεζίνης διαλαλεί απο το ύψος του Πύργου ντε Ναϊγιάκ την νίκη του μισοφέγγαρου πάνω στον σταυρό.
Την άλλη μέρα, ο Μέγας Μάγιστρος ξεκινά να επισκεφτεί τον Σουλτάνο σε επίσημη δήλωση υποταγής. Ο Σουλεϊμάν αφήνει τον ηλικιωμένο πολεμιστή να περιμένει πολλές ώρες στο ψιλόβροχο της σοροκάδας. Όταν γίνεται τελικά η συνάντηση οι δυο ηγέτες συμπεριφέρονται με αλληλοσεβασμό και ανταλλάσσουν δώρα. Ο Σουλτάνος παρηγορεί τον Μέγα Μάγιστρο. Το να χάνει ένας πολεμιστής μια μάχη είναι μέσα στο παιχνίδι της μοίρας του, του λέει. Ήταν 26 Δεκεμβρίου 1522.

-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-

According to the terms of surrender signed on December 20, the Turkish troops have pulled back to a distance of about 2 km. from the city. Still, though ruined, old affluent Rhodes is too great a temptation for the hordes of bashibozouks kept on the leash outside the walls. The troops begin to creep forward ever so slightly by the passing hour. On the 24th of December, on Christmas Eve they rush the town while everyone is in church.
Without extensive use of arms, the people are maligned, beaten and tortured to reveal possibly hidden money and valuables. Rape is rampant- naturally. Not even the patients in the hospital escape the rough handling. An old knight is thrown out of the window. The churches are cleaned out, the holy relics are destroyed, the sancti sanctorum are defiled. The Order’s Conventual Church of St. John suffers great destruction. Aside from everything else, and hoping to find buried treasure, the Turks also destroy the graves of the Grand Masters and other prominent knights.
On December 25, Christmas Day, from the height of the de Naillac Tower, the muezzin proclaims the victory of the crescent over the cross.
On the next day, the Grand Master goes to the camp to visit the Sultan. It is the official act of obeisance. For hours on end the Sultan let the elderly knight cool his heels in the cheerless drizzle of the scirocco. However, when the meeting finally does take place, the two leaders show mutual respect and exchange gifts. The Sultan is comforting the Grand Master. For a warrior to lose a battle is part of the game and his fate, he says. It was December 26, 1522.


Ρόδος, 1522
Είναι πια αρχές του Δεκέμβρη και η η πολιορκία της Ρόδου από τους Τούρκους είναι πια στον έκτο μήνα. Η κατάσταση στην πόλη είναι απελπιστική, χωρίς εφόδια και πυρομαχικά. Οι ντόπιοι που φοβούνται να μην πάθουν ό,τι έγινε στο Βελιγράδι όπου δεν γλύτωσε ρουθούνι, ζητούν απο τον Μέγα Μάγιστρο να συνθηκολογήσει. Οι διαβουλεύσεις με τους Τούρκους και το πήγαιν’ έλα ξεκινούν στις 10 του μήνα. Εκπρόσωποι της πόλης στις διαπραγματεύσεις είναι ο Fra Antoine de Grolée και για πρώτη φορά δυο Ροδίτες, ο Πέτρος Συγκλητικός και ο Νικόλαος Βεργωτής. Πρωταρχική φροντίδα τους είναι να εξασφαλίσουν εγγυήσεις για τον ντόπιο πληθυσμό. Οι αντιπρόσωποι της πόλης ζητούν παράταση της εκεχειρίας ώστε να συζητηθούν τα θέματα αυτά.
Όταν όμως παζαρεύουν -ιδιαίτερα απο θέση ισχύος- οι Τούρκοι μπορούν να είναι ιδιαίτερα πειστικοί. Αντί για απάντηση, ο Σουλτάνος διατάζει επίθεση στον τομέα της Ισπανίας- εκεί κάπου απέναντι απο το Πανεπιστήμιο, για όσους δεν κατέχουν. Είναι 17 Δεκέμβρη, μια μέρα σαν και σήμερα πριν 495 χρόνια, και η επίθεση αποκρούεται αφού όμως οι υπερασπιστές υποχρεωθούν να υποχωρήσουν κι άλλο, σε άλλη γραμμή άμυνας μέσα στην πόλη.
Μη έχοντας άλλη επιλογή ο Ιππότης ντε Γκρολέ δηλώνει υποταγή, οι δυο Ροδίτες ζητούν επιείκια για τον λαό και αποχωρούν. Το τέλος είναι κοντά.
===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===
Rhodes 1522
It is the first days of December and the siege of Rhodes by the Turks is in its sixth month. The situation in the city is desperate. The local population for fear they may have the fate of Belgrade were the life of no one was spared by the conquering Turks they press the Grand Master to negotiate the surrender of the city. Negotiations start on the 10th of the month. Negotiators for the city are Fra Antoine de Grolée accompanied by two representatives of the more immediately concerned, the Greeks. They are Petros Syncleticos and Nicolaos Vergotes. Their prime concern is to discuss assurances to the native population. They ask the Turks for an extension of the cease-fire for the purpose of discussing such matters.
But when the Turks bargain, they can be wonderfully persuasive. Suleiman is not in a listening mood. Instead of an answer he orders an assault on the Spanish sector. It is the 17th of November, a day like today 495 years ago. The attack is repulsed, but the defenders are compelled to retreat to a new line of defence, inside the city.
Having no other choice Brother de Grolée declares submission, the two Rhodians beg for leniency for the people and they depart.  The end is near.


Γνωστή είναι η παροιμία πως αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει. Επειδή λοιπόν δεν έχω όρεξη να μου συμβεί κάτι τέτοιο, γι αυτό και επανέρχομαι -με την άδειά σας- στο ίδιο θέμα.
Μου πήρε σχεδόν δυο χρόνια να τα εικονογραφήσω (δουλεύω αργά γιατί το διασκεδάζω) και τώρα μπήκαν στα ράφια των βιβλιοπωλείων. Δυο βιβλία του Μάνου Κοντολέων από τις εκδόσεις Πατάκη, διακευές δυο μεγάλων κλασσικών: του Γαργαντούα και του Δον Κιχώτη.
Ευχηθήτε τους να είναι καλοτάξιδα καθώς ξεκινούν το ταξείδι τους στον απέραντο ωκεανό του βιβλίου και… μην περιμένετε, πάρτε τα στο σπίτι, αξίζουν τον κόπο. Αλήθεια λέω.
===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

There is a saying in Greece, that if you don’t praise your home the roof will fall on your head. Because I have no such wish you will allow me, please, the following announcement.
They just hit the shelves of the bookstores -two books by Manos Kontoleon which took me 18 months or so to illustrate (I’m kind of slow… I enjoy illustrating and I take my time). They are the adaptions of two great classics: Gargantua, by François Rabelais and Don Quixote by Miguel de Cervantes.
In Greece, we wish new books to have a nice trip in the boundless ocean of books. So… you know what to say.


Ο Μάνος Κοντολέων ξανασυναντά τους κλασικούς ήρωες αλλά και δημιουργεί τους δικούς του. Ήρωες και χαρακτήρες ασυμβίβαστα ρομαντικούς, ελεύθερους στην καρδιά, που μας θυμίζουν να μη σταματάμε να κυνηγάμε τους δικούς μας ανεμόμυλους… κι αν δεν έχουμε ακόμα τέτοιους ε, καιρός είναι να στήσουμε μπροστά μας κάνα δυό. Σε δυο βιβλία των εκδόσεων Πατάκη:

ΖΗΣΕ ΟΠΩΣ Ο ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗΣ

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΓΑΡΓΑΝΤΟΥΑ

Απο την δική μου μεριά, ευχαριστώ τον Μάνο και την Έλενα Πατάκη που μου έδωσαν την ευκαιρία να εικονογραφήσω τα βιβλία αυτά. Ήταν για μένα μια εξαιρετική εμπειρία: Πρώτα για το κείμενο που τόσο το διασκέδασα, καθώς ήταν γεμάτο εικόνες και μηνύματα -το “ψωμί με βούτυρο” ενός εικονογράφου, όπως λένε- κι ύστερα για την ελευθερία που είχα να δημιουργήσω, χωρίς χρονικές πιέσεις και παρεμβάσεις. Ναι, αλήθεια, την διασκέδασα την εικονογράφηση!

Η εικόνα είναι απο τον Δον Κιχώτη (χρειαζόταν άραγε να το πω;)