Επίγραμμα του Σιμωνίδη του Κείου απο την Παλατινή Ανθολογία.
Η όποια ομοιότης του πύκτη με γνωστό σύγχρονο Ροδίτη είναι απόλυτα τυχαία.

===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===

TELL US WHO AND WHO’S ARE YOU OF WHICH COUNTRY
AND WHAT HAVE YOU WON
CASMYLOS OF EVAGORAS PYTHIAN FIST RHODIAN

Simonides of Ceos. 556 B.C. – 469 B.C.

 

Any similarity of the pictured boxer with a well known contemporary Rhodian is absolutely coincidental


Το θέμα αυτό θα ταίριαζε καλύτερα προχθες, 28 Οχτωβρίου. Μα προχθές ήταν μια άλλη επέτειος, πιο κοντινή σε μας. Όπως και νά ‘χει όμως, το θέμα δεν χάνει το ενδιαφέρον του:

Όταν στις 19 Σεπτέμβρη 1521 έφτανε μετά απο περιπέτειες στη Ρόδο ο νεοεκλεγμένος Μέγας Μάγιστρος Philippe Villiers de l’ Isle-Adam, Σουλτάνος ήταν ο Σουλεϊμάν, που θα επονομαστεί “Μεγαλοπρεπής”. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία είχε τότε φτάσει στη μεγαλύτερη σχεδόν έκταση και δύναμη που θα αποκτούσε ποτέ, περιλαμβάνοντας το σύνολο σχεδόν του Οθωμανικού κόσμου: Συρία, Παλαιστίνη, Περσία, Αίγυπτο, Αραβία, τις ιερές πόλεις Μέκκα, Μεδίνα και Ιερουσαλήμ, τις παλιές έδρες των Χαλιφών Δαμασκό και Κάιρο- κι ύστερα τα Βαλκάνια μέχρι την Βουδαπέστη. Κι η Ρόδος μια μοναχική κουκκίδα στη μέση του Οθωμανικού μισοφέγγαρου, ένα αγκάθι στα πλευρά της πανίσχυρης αυτοκρατορίας, ένας ορκισμένος εχθρός του Ισλάμ.
Ένα μόλις μήνα μετά την άφιξή του στη Ρόδο, στις 28 του Οχτώβρη 1521-σαν σήμερα πριν 496 χρόνια- στα χέρια του Μεγάλου Μαγίστρου θα φτάσει ένα γράμμα. Είναι γραμμένο στα Ελληνικά:

Σουλεϊμάν Σουλτάνος Χάριτι Θεία Βασιλεύς των Βασιλέων, Ηγεμών των Ηγεμόνων, Μέγιστος αυτοκράτωρ του Βυζαντίου και της Τραπεζούντας, Ισχυρότατος Βασιλεύς της Περσίας, της Αραβίας, της Συρίας και της Αιγύπτου, Υπέρτατος Αρχων της Ευρώπης και της Ασίας, Πρίγκηψ της Μέκκας και του Χαλεπίου, κάτοχος της Ιερουσαλήμ και Κυρίαρχος των Θαλασσών.
Προς τον Φίλιππον Βιλλιέρ δε Λιλλαδάμ
Μέγα Μάστοριν της νήσου Ρόδου, Χαίρειν,
Συγχαίρω σε για το νέο σου αξίωμα και την αίσια άφιξή σου στη χώρα σου. Εύχομαι όπως άρξης μετ’ ευδαιμονίας και μετά περισσοτέρας των προκατόχων σου δόξης. Από σε εξαρτάται η συμμετοχή σου στην εύνοια Ημών.
Απολάμβανε λοιπόν της φιλίας Ημών και ως φίλος μην υστερήσεις στην έκφραση συγχαρητηρίων προς Ημάς δια τας κατακτήσεις μας εις Ουγγαρίαν, όπου κατελάβαμεν το ισχυρόν φρούριον του Βελιγραδίου διελθόντες εν στόματι της φοβεράς Ημών μαχαίρας πάντες όσοι ετόλμησαν να μας αντισταθούν. Χαίρε.

Η απάντηση φεύγει την ίδια σχεδόν μέρα, στα Ελληνικά και πάλι:

Ο Αδελφός Φίλιππος Βιλλιέρ δε Λιλλαδάμ, Μέγας Μάγιστρος της Ρόδου
πρός τον Σουλεϊμάν
Σουλτάνον των Τούρκων
Κατάλαβα καλά το νόημα της επιστολής που μού έφερε ο απεσταλμένος σου. Οι προτάσεις σου για ειρήνη είναι τόσο ευχάριστες όσο δυσάρεστες είναι στον Κούρτογλου. Ο πειρατής αυτός προσπάθησε να με συλλάβει όταν επέστρεφα απο την Γαλλία. Αφού δεν τα κατάφερε και μη θέλοντας να αποχωρήσει απο την θάλασσά μας χωρίς πρώτα να μας βλάψει, μπήκε στο στενό της Ρόδου και προσπάθησε να κουρσέψει δύο εμπορικά πλοία που έβγαιναν απο τα λιμάνια μας. Οι γαλέρες όμως του Τάγματος που ανοίχτηκαν στο πέλαγος κατά διαταγή μου, τον ανάγκασαν να εγκαταλείψει την λία του και να τραπεί σε φυγή απο φόβο μην πέσει και ο ίδιος ακόμα στα χέρια μας. Χαίρε.

Ήταν η αρχή του τέλους. Ο de l’ Isle-Adam θα είναι ο τελευταίος Μάγιστρος της Ρόδου. Τον Δεκέμβρη του επόμενου χρόνου, ύστερα απο εξάμηνη πολιορκία, η Ρόδος θα έπεφτε στα χέρια των Οθωμανών.

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

This subject would be best suited for the day before yesterday, 28 October, but the day before yesterday was another anniversary, closer to us. Still, this is an interesting and significant subject. Read on then.
When, on September 19, 1521, after an eventful trip the newly elected Grand Master Philippe Villiers de l’ Isle-Adam arrived in Rhodes, the sultan of the Ottoman Empire was Suleiman, who would be nicknamed “The Magnificent”. By now the Empire had attained the greatest almost size it will ever have and consolidated the majority of the Mohammedan world: Syria, Palestine, Persia, Egypt, the greatest part of Arabia, including the holy cities of Mecca and Medina, the ancient seats of the Caliphs at Damascus and Cairo. Belgrade has just been sacked, opening the gate to Hungary. Rhodes is just a speck between the horns of the moon crescent, a thorn in the side of the mighty empire, a servant of the Cross and sworn enemy of Islam.
Just one month after his arrival in Rhodes, on October 28, 1521-on a day like today 496 years ago- the Grand Master will receive a letter. It is written in Greek:

Sultan Suleiman by Divine Grace King of Kings, Ruler of Rulers, Supreme Emperor of Byzantium and Trapezus, Mighty King of Persia, Arabia, Syria and Egypt, Supreme Ruler of Europe and Asia, Prince of Mecca and Aleppo, Lord of Jerusalem and Master of the Seas

To Philippe Villiers de l’ lsle- Adam,
Grand Master of the island of Rhodes, greetings.
I congratulate you for your new office and your auspicious return to your country. I pray that you rule in prosperity and greater glory than your predecessors. Whether you enjoy Our goodwill depends on you. Consequently, enjoy Our friendship, and as a friend do not hesitate to express your congratulations to Us for Our victories in Hungary, where We captured the mighty fortress of Belgrade, having passed by the edge of Our terrible sword all who dared to resist Us. Greetings.

The answer goes back without delay, again in Greek:

Brother Philippe Villiers de l’ lsle- Adam
Grand Master of Rhodesto

To Suleiman
Sultan of the Turks

I have understood well the meaning of your letter brought to me by your envoy. Your proposals for peace are as agreeable to me as they are unpleasant to Kurtoglu. This pirate endeavoured to arrest me while I was returning to France. Failing to accomplish it, and being loath to depart from our sea without first doing us harm, he entered the straights of Rhodes and attempted to plunder two merchantmen departing from our ports. However, the galleys of the Order put out to sea on my instruction, compelled him to abandon his prey and to retreat hastily from fear that he should not himself fall into our hands.
Greetings.

It was the beginning of the end. De l’ lsle- Adam is destined to be the last Grand Master of Rhodes. On December the next year Rhodes will fall in Ottoman hands, after a six month siege.


28 Οχτωβρίου. Ήταν μέρα γεμάτη σήμερα. Γεμάτη κόσμο, συζητήσεις, γνωριμίες, χειραψίες, αγκαλιές και φιλιά. Εκεί ο Πρόεδρος της Βουλής, εκεί ο περιφεριάρχης, ο δήμαρχος, βουλευτές, εκπρόσωποι των Ενόπλων Δυνάμεων. Για μένα όμως ήταν ιδιαίτερα μια μέρα γεμάτη με αναμνήσεις, με συγκίνηση.
Μιλάω για τα εγκαίνια του ανακαινισμένου Προξενείου της Ελλάδας στην διάρκεια της Ιταλοκρατίας, για το πατρογονικό μου σπίτι μ’ άλλα λόγια, εκεί που γεννήθηκα και μεγάλωσα.
Χάρηκα και καμάρωσα να το βλέπω να πέρνει ζωή, έτσι που να συνεχίζει τώρα την ιστορική του πορεία όπως του αξίζει. Πίσω τώρα στην Λαχανιά και πολύ κουρασμένος όπως είμαι δεν θα γράψω παραπάνω.

===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===

28 October.  It’s been a full day today, full of everything… people, discussions, meetings and introductions, handshakes, hugs and kisses. The chairman of the Parliament was there and also the Governor of South Aegean, and the Mayor of Rhodes, and members of the parliament and the armed forces. As for me it was a day full of memories and emotions.
Of course, I speaking about the inauguration of the newly restored building that was the Consulate of Greece during the years of the Italian occupation… in other words the house of the Pavlidis family, built by my great grand father, the house were I was born and grew up.
I was very happy and proud to se it acquiring the new life it deserves and to continue on its historical destiny. Back to Lachania now and tired as I am I will stop here at present.

NOTE: 28 October is a national holiday in Greece, the day that fascist Italy attacked Greece in 1940. It is also a special day for Rhodes and the Dodecanese: this year the 28 October also marks 70 years from the official reunification of the Dodecanese with Greece, after more than 700 years of foreign occupation.


Χιλιοστώ τω έτει τε τετρακοσιοστώ τε
συν άλλοις εννενήκοντα και οκτώ πληρεστάτοις
θνήσις και μόρος εκ θεού και παίδευσις η εκ τούτου,
θανατικόν επέσωσεν εις το νησίν της Ρόδου,
και ήρχισεν απο μηνός αυτού του οκτωβρίου
κ΄εκράτει μήνας είκοσι η λοίμη του θανάτου,
κυριαρχούντος τοιγαρούν του μεγαλομαστορούντος
φρα Πέτρου τε δε Αββουσσών
…………………………………………………..
αλλάγε και το ποίημα και όσα δια στοίχου
εγράφησαν, βαβαί παπαί, δια το θανατικόν της Ρόδου,
Εμμανουήλ ο γράψας ήν, ακμί και ο ποιήσας,
Γωργιλλάς ακούεται, Λειμενίτης τ’ επίκλην.
Άρχοντες πλούσιοι και πτωχοί, μικροί τε και μεγάλοι,
κι εσείς αυθένταις φρέριδες, οπού ‘σθε το κεφάλι,
τι ήτον ετούτο το κακό το μέγα και μυστήριον
και το πικρόν θανατικόν, το φοβερόν κριτήριον;
οπού ‘λθε κ’ ήυρε την πτωχήν την Ρόδον την μισκήνα,
και έφα τους ανθρώπους της με λοιμασμένην πείνα,
και θέρισε τον ‘πίσκοπον και ‘κοψε τους παπάδες,
διακόνους καί ‘κλησιαστικούς και τους ξαγορευτάδες
και πίκρανε τούς γέροντες και ‘θλιψεν ταίς μαννάδες,
ταίς κόραις ταίς ανέγλυταις και ταις οικοκυράδες,
και ξέζευξε τ΄ανδρόγυνα κι ορφάνευσε παιδάκια,
και ΄φήκεν τα ν’ αναθραφούν εις πικριαίς και φαρμάκια.
αλή, και τί ήτον το κακό, Χριστέ, η αμαρτία;…
…εχορταριάσαν τα στενά κι οι ρύμες ασχημήσαν…”
…………………………………………………..
Εμμανουήλ Γεωργιλλάς, Το Θανατικόν της Ρόδου

Μετά τον αυτόπτη Γεωργιλλά λίγα μπορεί να πεί κανείς. Με την απόκρουση της πολιορκιας απο τους Τούρκους του 1480  η Ρόδος γνωρίζει μεγάλη άνθιση. Τα τείχη ανοικοδομούνται και νέες οχυρώσεις κατασκευάζονται. Το εμπόριο και η γεωργία ανορθώνονται και χριστιανοί απο την γύρω περιοχή θα βρούν καταφύγιο στο νησί. Σύντομα, η Ρόδος θα φτάσει σε εντυπωσιακό επίπεδο ευημερίας και δύναμης κι η φήμη της θ’ απλωθεί ακόμα περισσότερο.
Τα καλά όμως δεν κρατούν πολύ. Τον Οχτώβρη 1498, απ’ ένα καράβι που έδεσε στο λιμάνι – εκεί στην “Κολόνα” θα ξεμπαρκάρει η πανούκλα. Η επιδημία θα κρατήσει 20 μήνες και η καταστροφή θα είναι τεράστια.
Το τέλος του “θανατικού” θα γιορταστεί στι1 24 Ιουνίου 1500, στην ημέρα της γιορτής, ποιανού άλλου, του Άγ. Ιωάννη.

===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===

With the defeat of the Turks and the lifting of the great siege of 1480 Rhodes goes into a new burgeoning season. Along with the building reconstruction comes the revival of agriculture and commerce, which had suffered great damage. Christians from all over the area find refuge in Rhodes and the other islands under the Order’s rule. Soon Rhodes reaches an impressive level of prosperity and power. Her reputation spreads even further than before.
But, a good thing isn’ t a joy forever. In October 1498, another bad affliction lands on Rhodes, probably by way of a ship moored in the harbor, over there at the Kolona pier: the plague! The epidemic lasts for 20 months. The destruction and desolation are great, we are told by the scholar Emmanuel Georgillas Limenitis in his long eyewitness poem The Thanatikon of Rhodes :

….Death and perishing from God, and thence the lessons garnered.
A plague has fallen on the island of Rhodes…..

and further

weeds have grown on the streets, the roads have turned ugly….

The end of the thanatikon, the plague, was celebrated on June 24, 1500, feast day of St. John – naturally.

 

 

 

 

 

 

 

 


Θα εξομολογηθώ πως ενώ συνήθως δεν έχω πρόβλημα με τις λέξεις, με το πώς να εκφραστώ γενικά και να αναπτύξω τις ιδέες μου (αν και προτιμώ να σκιτσάρω) κάπου δυσκολεύομαι να εξηγήσω και να υποστηρίξω το προφανές, το αυταπόδεικτο και αυτονόητο. Λέω δηλαδή πως αν το μεσημέρι κάποιος αμφισβητήσει πως εκείνο το πράγμα που λάμπει στον ουρανό είναι ο Ηλιος και μου ζητήσει να αποδείξω οτι είναι, ε, εκεί τα χάνω λίγο.
Ετσι και τώρα μ’ εκείνα τα περι φασισμού και κομμουνισμού, με την θεωρία των δυο άκρων που βέβαια δεν είναι τωρινή και που προσπαθεί να μας πείσει πως πορτοκάλια και καρπούζια είναι το ίδιο πράγμα. Επικίνδυνη θεωρία, που σκόπιμα παραβλέπει την ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία. Επικίνδυνη σήμερα που η ακροδεξιά δείχνει και πάλι την απαίσια φάτσα της. Είναι πιο επικίνδυνη επειδή τώρα προβάλλεται απο κράτος μέλος τις ΕΕ που πολέμησε στο πλευρό της Ναζιστικής Γερμανίας και που ακόμα και μετά τον πόλεμο τίμησε με διάφορους τρόπους το παρελθόν της αυτό. Επικίνδυνη, για την χώρα μας τουλάχιστον, γιατί είναι διχαστική και προϊδεάζει για ένα κλίμα “ μετα-εμφιλιοπολεμικό”.
Και ακόμα πιο επικίνδυνη όταν εκατοντάδες χιλιάδες Αμερικανοί ζητούν απο τον Τραμπ, που αρνείται να καταδικάσει τους Αμερικάνους νεο-ναζί, να κυρηχθούν επίσημα τρομοκράτες οι αντι-ναζί που διαδήλωσαν εναντίον τους στην Charlottesville.
Στην αμηχανία μου απάνω και αναζητόντας επιχειρήματα προκειμένου να αποδείξω το αυταπόδεικτο έπεσα πάνω στην περίφημη φωτογραφία του Yevgeny Khaldei, παρμένη στις 2 Μαϊου 1945. Δείχνει Ρώσους στρατιώτες να υψώνουν την σημαία της ΕΣΣΔ πάνω στο Γερμανικό Reichstag. Ήταν η κατάληψη του Βερολίνου, το τέλος της Ναζιστικής Γερμανίας. Μα ήταν και το τέλος, τότε, μιας πάλης ανάμεσα σε δυο εκ διαμέτρου αντίθετες ιδεολογίες, του Κομμουνισμού και του Ναζισμού, που τώρα κάποιοι θέλουν να τις βάλουν στο ίδιο καλάθι. Ε, όχι δα!

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

I must confess that though I have no problem with words, with how to express my self and to put forward my ideas, still I find it hard to explain and to defend what is obvious, self-evident and self-explanatory. I mean that if, for example, someone questions the fact that that bright object in the sky is the sun and I am asked to prove that it is well… I will be at a smaller or bigger loss of how to proceed.
This is now the case with all the talk about Fascism and Communism, with the theory of “the two extremes”, which is trying to prove that oranges and watermelons are one and the same thing. It is not a new theory, but it is a dangerous theory which intentionally disregards history and political theory and philosophy. It is even more dangerous today as the extreme Right has once again shown its ugly face. It is dangerous because it is now promoted by a country member of the EU that has fought side by side with Nazi Germany and that, even after the war, it has honored in various ways her Nazi past. A dangerous theory for our country, Greece,  because it is divisive, initiating a “post civil war” climate. And it is dangerous as hundreds of thousands of Americans have signed a petition calling on Donald Trump (who refuses to condemn the American neo-nazis) to “formally recognise” anti-fascists as terrorists.
In my puzzlement and looking for arguments to prove the self-evident I came across the famous picture by Yevgeny Khaldei, taken on 2 May 1945. It shows Russian soldiers raising the flag of the USSR on top of the German Reichstag. It was the end of the battle for Berlin, the end of Nazi Germany. But it also marked the end, at the time, of a struggle between two diametrically opposite ideologies, those o Communism and Nazism. Two diametrically opposite ideologies that there are those that now want to put in the same basket. Seriously? No way!