ΜΟΝΟΤΟΝΙΑ
Την μια μονότονην ημέραν άλλη
μονότονη, απαράλλακτη ακολουθεί. Θα γίνουν
τα ίδια πράγματα, θα ξαναγίνουν πάλι —
η όμοιες στιγμές μας βρίσκουνε και μας αφίνουν.

Μήνας περνά και φέρνει άλλον μήνα.
Aυτά που έρχονται κανείς εύκολα τα εικάζει·
είναι τα χθεσινά τα βαρετά εκείνα.
Και καταντά το αύριο πια σαν αύριο να μη μοιάζει.

Κ. Καβάφης, Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)

Μια φίλη εδώ στην Λαχανιά μου παρατήρησε προχθές πως τελευταία δεν πολυσχολιάζω τα πολιτικά γενόμενα. Σωστά, το έχω όμως ξαναπεί και φοβάμαι μήπως γίνω και πιο βαρετός απ’ ό,τι είμαι ήδη:
Έχουμε μια αξιωματική αντιπολίτευση χωρίς προτάσεις, που κυριολεκτικά ό,τι και να πεί ή να κάνει η κυβέρνηση (ακόμα κι ό,τι δεν έχει πει ή έχει κάνει) το βρίσκει στραβό, υποσχόμενη πως θα τα φτιάξει όλα αν και εφόσον γίνει χαλίφης στην θέση του χαλίφη. Έχουμε μια ελάσσονα αντιπολίτευση που διέρχεται σοβαρή κρίση ταυτότητας, που τα’χει χαμένα σ΄έναν ιδεολογικό και οργανωτικό λαβύρινθο κι όπου οι “στρατηγοί” είναι περισσότεροι απο τους “στρατιώτες” (εξαιρείται το ΚΚΕ που εδώ και 100 χρόνια δεν πήγε ούτε ρούπι δεξιά ή αριστερά). Τέλος, έχουμε μια κυβέρνηση που πελαγωμένη κι αυτή προσπαθεί να μπαλώσει τα αμπάλωτα που κληρονόμησε, αλλά και αυτά που η ίδια έχει δημιουργήσει.
Τι να σχολιάσω λοιπόν; Παραπέμπω στον Καβάφη και για να αποφύγω “τα χθεσινά τα βαρετά εκείνα”, σκέφτηκα να το ρίξω λίγο στην “τέχνη” – όσο είναι τέχνη αυτα που κάνω… σκιτσάκια, εικόνες, λίμερικ, σαχλαμαρίτσες.

—οοο—οοο—οοο—οοο—οοο—οοο—οοο—οοο—οοο—

MONOTONY
Monotonous day another day succeeds
Monotonous, identical. Once done
All will be done over again, the same deeds-
The similar minutes find us and are gone.

Month brings another month. So one may guess
Easily what is coming; and the sorrow
Of yesterday is but a weariness.
Tomorrow seems no longer like a morrow.

P. Cavafy, Translated by J. Mavrogordato, Chatto & Windus, London

A friend in Lachania remarked the other night that lately I do not so much comment on the Greek political scene.
True enough, but I’ve said it before and I will say it again, with the risk of getting even more boring than I already am: What we have is a major opposition party with nothing constructive to propose, that will attack and disagree with literally everything the government says or does (even with whatever the government has not yet said or done) and which promises to remedy everything if and when it comes to power. And then, there are the smaller parties of the center in a serious identity crisis, lost in an ideological and organizational labyrinth and where the “generals” outnumber the soldiers. And last but not least, there is a government under constant pressure by its European lenders, perplexed, trying to patch up the rags it inherited as well as those it has created by itself.
So, what’s new and what is there for me to say? I will refer you to Cavafy and to avoid “the sorrow of yesterday” that is “but a weariness”, I thought I should concentrate a bit on “art” -to the extend that art it is what I do… sketches, drawings, limericks and such nonsense.




Τα παιχνίδια για το ελληνικό χρέος ανάμεσα στο Βερολίνο και το ΔΝΤ συνεχίζονται με αυξανόμενη ένταση. «Δούναι και λαβείν» είναι ο τίλος άρθρου της Süddeutsche Zeitung. Και συνεχίζει, «Στην διένεξη ΔΝΤ και ευρωπαίων δανειστών η επικεφαλής του Ταμείου διατύπωσε μια πρόταση, την οποία δεν μπορεί να αρνηθεί το γερμανός υπουργός, υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι επιθυμεί να ηρεμήσει την κατάσταση ενόψει των γερμανικών εκλογών, έτσι που ο Β. Σόιμπλε είναι σε θέση να τηρήσει την υπόσχεση που έδωσε στο γερμανικό κοινοβούλιο για συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα.”
Η αλήθεια είναι πως το παιχνίδι αυτό μικρή σχέση έχει με την επίλυση του προβλήματος που αντιμετωπίζει ο ελληνικός λαός γενικά και τα κατώτερα οικονομικά στρωμάτα ειδικότερα. Σημασία έχουν οι Γερμανικές εκλογές, η συνέχιση της  Γερμανικής πολιτικής λιτότητας και η διαφύλαξη του κύρους του ΔΝΤ.

===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===

The power game between Berlin and the IMF about the Greek debt continues with increasing intensity. In an article titled “Give and take” the Süddeutsche Zeitung notes that the head of the IMF has proposed a solution that cannot be turned down by the German minister of finance, if he indeed wishes to calm the atmosphere down in view of the German elections”.
In reality, this game has very little to do with solving the problem faced by the Greek people in general and the economically lower classes in particular. What is important to the game is the German elections, the continuation of the German economic austerity policies, as well as the preservation of the IMF’s prestige.