“Δεν ήταν πολύ ψηλός, αλλά ήταν γεροδεμένος και δυνατός με παγερό και τρομερό παρουσιαστικό. Με δυνατή και γαμψή μύτη, φουσκωτά ρουθούνια, λεπτό και κόκκινο πρόσωπο και πολύ μακρυά τσίνορα που πλαισίωναν τα μεγάλα πρασινα μάτια. Τα πυκνά μαύρα φρύδια τα έκαναν να φαίνονται απειλητικά. Τα μάγουλα και το πιγούνι του ήταν ξυρισμένα εκτός απο το μουστάκι. Οι εξογκωμένοι κρόταφοι μεγάλωναν τον όγκο του κεφαλιού του. Ένας λαιμός σαν του ταύρου ένωνε το κεφάλι απο το οποίο πυκνές μαύρες μπουκλες κρέμονταν στους φαρδύς ώμους με το σώμα του.”
Niccoló Modrussa, Λεγατος του Πίου Β’

Μια μέρα σαν σήμερα, 8 Νοεμβρίου 1431 (υποτιθέμενη ημερομηνία), γεννιόταν ο Vlad 3ος, Βοεβόδας της Βλαχίας. Αυτός που θα επονομαστεί Tepes στα Ρουμάνικα, Kaziklu Bey στα Τούρκικα, Impaler στα Αγγλικά και Παλουκωτής παρ’ ημίν – παρατσούκλι που του δόθηκε απο τον προσφιλή του τρόπο μεταχείρησης των αντιπάλων – ο γνωστός σε όλους μας Δράκουλας με άλλα λόγια.
“Δρακουλας” (Dracul)ήταν το προσωνύμιο του πατέρα του, που το απόχτησε όταν έγινε μέλος του ιπποτικού τάγματος του Δράκου. Στα Ρουμάνικα, Dracul δεν σημαίνει μονο δράκος αλλά και διάβολος, κάτι που ενίσχυσε τους μύθους που περιβάλουν τον Vlad.
Πέθανε στην διάρκεια μιας μάχης ενάντια στους Τούρκους χωρίς οι συνθήκες του θανάτου να είναι βέβαιες. Το βέβαιο είναι πως το κεφάλι του Βλάντ στάλθηκε στον σουλτάνο στην Κωνσταντινούπολη, απόδειξη πως ο εχθρός είχε πεθάνει, πρακτική πολύ συνηθισμένη την εποχή εκείνη. Αφού για παραδειγματισμό έμεινε καρφωμένο για αρκετόν καιρό σ’ ένα απο τα μεγάλα τσιγκέλια που “κοσμούσαν” τα τείχη του Τοπ Καπί, του Παλατιού, το κεφάλι πετάχτηκε στον Βόσπορο να ταϊσει τα ψάρια και τ’ άλλα θαλασσινά.
Βέβαια, το οτι ο Δράκουλας πέθανε είναι τρόπος του λέγειν. Ο θρύλος λέει πως τώρα περιφέρεται ψάχνοντας για το χαμένο του κεφάλι, αφού χωρίς αυτό δεν είναι δυνατόν να απολαύσει την αιώνια ανάπαυση.
Αυτά προς γνώση και συμόρφωση πάντων υμών. Εγώ πάντως έχω μια πλεξούδα σκόρδο να κρέμεται στην μέση του δωματίου μου… απο τον ανεμιστήρα.

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

“He was not very tall, but very stocky and strong, with a cold and terrible appearance, a strong and aquiline nose, swollen nostrils, a thin reddish face in which very long eyelashes framed large wide-open green eyes; the bushy black eyebrows made them appear threatening. His face and chin were shaven, but for a moustache. The swollen temples increased the bulk of his head. A bull’s neck connected [with] his head to his body from which black curly locks hung on his wide-shouldered person.”
Niccoló Modrussa, Papal Legate

It was on a day like today, 8 November 1431 (unconfirmed date), that Vlad 3d Voevode of Wallachia was born. It was the same Vlad that will be nicknamed “the Impaler”, after his favorite way of treating his enemies, and will be better known as Dracula.
“Dracul” was the sobriquet, the nickname of his father who became a knight of the Order of the Dragon and which Vlad inherited. In Romanian Dracul not only means Dragon but Devil as well, something that contributed to the spread of legends and myths about Vlad.
Vlad died in a battle against the Turks. The circumstances of his death are not certain. What is certain is that his head was sent to the sultan in Constantinople, proof that the great enemy was dead. For some time the head stayed stuck for all to see on one of the great hooks on the walls of the palace. Then it was thrown into the Bosporus to feed the fish and other sea creatures.
Of course “Vlad is dead” is only a figure of speech. The legend has it that Dracula is still wondering about in search of his lost head, without which he cannot enjoy eternal rest.
This is so that you know -a warning. As far as I am concerned I always have a bunch of garlic hanging from the ceiling fan in the middle of my room.


Ετούτο είναι για την Deina, την μικρή μου φίλη που μια μέρα μου είπε για τους δράκους που τριγυρνούν πετώντας πάνω απο το σπίτι μας στην Λαχανιά. Και για κείνο εκεί το δέντρο που δεν είναι δέντρο παρά ένας πεθαμένος δράκος. Γιατί έτσι γίνονται οι δράκοι όταν πεθάνουν, αν δεν το ξέρετε.   Αυτό θα σας το δείξω άλλη φορά.

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

This is for Deina, my little friend who told me once about all those dragons who fly around our house in Lachania. And about that tree over there that is not really a tree but a dead dragon instead. Because this is what dragons become when they die, in case you didn’t know.  That one I will show you another time.


Επίγραμμα του Σιμωνίδη του Κείου απο την Παλατινή Ανθολογία.
Η όποια ομοιότης του πύκτη με γνωστό σύγχρονο Ροδίτη είναι απόλυτα τυχαία.

===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===

TELL US WHO AND WHO’S ARE YOU OF WHICH COUNTRY
AND WHAT HAVE YOU WON
CASMYLOS OF EVAGORAS PYTHIAN FIST RHODIAN

Simonides of Ceos. 556 B.C. – 469 B.C.

 

Any similarity of the pictured boxer with a well known contemporary Rhodian is absolutely coincidental


Η “Παλατινή Αθολογία” είναι ένα απο εκείνα τα βιβλία μου που μπορεί για πολύ καιρό να μαζεύουν σκόνη μα που κάποια στιγμή θα τα κατεβάσω απο το ράφι για να τα φυλλομετήσω άλλη μια φορά. Στην συγκεκριμένη περίπτωση μάλιστα έχω δυο εκδόσεις, η μια σε μετάφραση του Α. Λεντάκη. Έχω κρατήσει και σημειώσεις μάλιστα για κάποια απο τα ποιήματα ή επιγράμματα που θα ήθελα κάποια στιγμή να εικονογραφήσω. Θα τα καταφέρω; Δεν νομίζω… έχει τόσα που θα ήθελα να κάνω. Όπως και νά’χει να ένα, το ΧΙ 108.
===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===

CONON MEASURES THREE FEET AND THE WOMAN SIX
WHEN THEIR FEET IN BED COME LEVEL
GUESS HOW FAR CONON’S LIPS WILL REACH

Anthologia Palatina XI 108

 


Το θέμα αυτό θα ταίριαζε καλύτερα προχθες, 28 Οχτωβρίου. Μα προχθές ήταν μια άλλη επέτειος, πιο κοντινή σε μας. Όπως και νά ‘χει όμως, το θέμα δεν χάνει το ενδιαφέρον του:

Όταν στις 19 Σεπτέμβρη 1521 έφτανε μετά απο περιπέτειες στη Ρόδο ο νεοεκλεγμένος Μέγας Μάγιστρος Philippe Villiers de l’ Isle-Adam, Σουλτάνος ήταν ο Σουλεϊμάν, που θα επονομαστεί “Μεγαλοπρεπής”. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία είχε τότε φτάσει στη μεγαλύτερη σχεδόν έκταση και δύναμη που θα αποκτούσε ποτέ, περιλαμβάνοντας το σύνολο σχεδόν του Οθωμανικού κόσμου: Συρία, Παλαιστίνη, Περσία, Αίγυπτο, Αραβία, τις ιερές πόλεις Μέκκα, Μεδίνα και Ιερουσαλήμ, τις παλιές έδρες των Χαλιφών Δαμασκό και Κάιρο- κι ύστερα τα Βαλκάνια μέχρι την Βουδαπέστη. Κι η Ρόδος μια μοναχική κουκκίδα στη μέση του Οθωμανικού μισοφέγγαρου, ένα αγκάθι στα πλευρά της πανίσχυρης αυτοκρατορίας, ένας ορκισμένος εχθρός του Ισλάμ.
Ένα μόλις μήνα μετά την άφιξή του στη Ρόδο, στις 28 του Οχτώβρη 1521-σαν σήμερα πριν 496 χρόνια- στα χέρια του Μεγάλου Μαγίστρου θα φτάσει ένα γράμμα. Είναι γραμμένο στα Ελληνικά:

Σουλεϊμάν Σουλτάνος Χάριτι Θεία Βασιλεύς των Βασιλέων, Ηγεμών των Ηγεμόνων, Μέγιστος αυτοκράτωρ του Βυζαντίου και της Τραπεζούντας, Ισχυρότατος Βασιλεύς της Περσίας, της Αραβίας, της Συρίας και της Αιγύπτου, Υπέρτατος Αρχων της Ευρώπης και της Ασίας, Πρίγκηψ της Μέκκας και του Χαλεπίου, κάτοχος της Ιερουσαλήμ και Κυρίαρχος των Θαλασσών.
Προς τον Φίλιππον Βιλλιέρ δε Λιλλαδάμ
Μέγα Μάστοριν της νήσου Ρόδου, Χαίρειν,
Συγχαίρω σε για το νέο σου αξίωμα και την αίσια άφιξή σου στη χώρα σου. Εύχομαι όπως άρξης μετ’ ευδαιμονίας και μετά περισσοτέρας των προκατόχων σου δόξης. Από σε εξαρτάται η συμμετοχή σου στην εύνοια Ημών.
Απολάμβανε λοιπόν της φιλίας Ημών και ως φίλος μην υστερήσεις στην έκφραση συγχαρητηρίων προς Ημάς δια τας κατακτήσεις μας εις Ουγγαρίαν, όπου κατελάβαμεν το ισχυρόν φρούριον του Βελιγραδίου διελθόντες εν στόματι της φοβεράς Ημών μαχαίρας πάντες όσοι ετόλμησαν να μας αντισταθούν. Χαίρε.

Η απάντηση φεύγει την ίδια σχεδόν μέρα, στα Ελληνικά και πάλι:

Ο Αδελφός Φίλιππος Βιλλιέρ δε Λιλλαδάμ, Μέγας Μάγιστρος της Ρόδου
πρός τον Σουλεϊμάν
Σουλτάνον των Τούρκων
Κατάλαβα καλά το νόημα της επιστολής που μού έφερε ο απεσταλμένος σου. Οι προτάσεις σου για ειρήνη είναι τόσο ευχάριστες όσο δυσάρεστες είναι στον Κούρτογλου. Ο πειρατής αυτός προσπάθησε να με συλλάβει όταν επέστρεφα απο την Γαλλία. Αφού δεν τα κατάφερε και μη θέλοντας να αποχωρήσει απο την θάλασσά μας χωρίς πρώτα να μας βλάψει, μπήκε στο στενό της Ρόδου και προσπάθησε να κουρσέψει δύο εμπορικά πλοία που έβγαιναν απο τα λιμάνια μας. Οι γαλέρες όμως του Τάγματος που ανοίχτηκαν στο πέλαγος κατά διαταγή μου, τον ανάγκασαν να εγκαταλείψει την λία του και να τραπεί σε φυγή απο φόβο μην πέσει και ο ίδιος ακόμα στα χέρια μας. Χαίρε.

Ήταν η αρχή του τέλους. Ο de l’ Isle-Adam θα είναι ο τελευταίος Μάγιστρος της Ρόδου. Τον Δεκέμβρη του επόμενου χρόνου, ύστερα απο εξάμηνη πολιορκία, η Ρόδος θα έπεφτε στα χέρια των Οθωμανών.

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

This subject would be best suited for the day before yesterday, 28 October, but the day before yesterday was another anniversary, closer to us. Still, this is an interesting and significant subject. Read on then.
When, on September 19, 1521, after an eventful trip the newly elected Grand Master Philippe Villiers de l’ Isle-Adam arrived in Rhodes, the sultan of the Ottoman Empire was Suleiman, who would be nicknamed “The Magnificent”. By now the Empire had attained the greatest almost size it will ever have and consolidated the majority of the Mohammedan world: Syria, Palestine, Persia, Egypt, the greatest part of Arabia, including the holy cities of Mecca and Medina, the ancient seats of the Caliphs at Damascus and Cairo. Belgrade has just been sacked, opening the gate to Hungary. Rhodes is just a speck between the horns of the moon crescent, a thorn in the side of the mighty empire, a servant of the Cross and sworn enemy of Islam.
Just one month after his arrival in Rhodes, on October 28, 1521-on a day like today 496 years ago- the Grand Master will receive a letter. It is written in Greek:

Sultan Suleiman by Divine Grace King of Kings, Ruler of Rulers, Supreme Emperor of Byzantium and Trapezus, Mighty King of Persia, Arabia, Syria and Egypt, Supreme Ruler of Europe and Asia, Prince of Mecca and Aleppo, Lord of Jerusalem and Master of the Seas

To Philippe Villiers de l’ lsle- Adam,
Grand Master of the island of Rhodes, greetings.
I congratulate you for your new office and your auspicious return to your country. I pray that you rule in prosperity and greater glory than your predecessors. Whether you enjoy Our goodwill depends on you. Consequently, enjoy Our friendship, and as a friend do not hesitate to express your congratulations to Us for Our victories in Hungary, where We captured the mighty fortress of Belgrade, having passed by the edge of Our terrible sword all who dared to resist Us. Greetings.

The answer goes back without delay, again in Greek:

Brother Philippe Villiers de l’ lsle- Adam
Grand Master of Rhodesto

To Suleiman
Sultan of the Turks

I have understood well the meaning of your letter brought to me by your envoy. Your proposals for peace are as agreeable to me as they are unpleasant to Kurtoglu. This pirate endeavoured to arrest me while I was returning to France. Failing to accomplish it, and being loath to depart from our sea without first doing us harm, he entered the straights of Rhodes and attempted to plunder two merchantmen departing from our ports. However, the galleys of the Order put out to sea on my instruction, compelled him to abandon his prey and to retreat hastily from fear that he should not himself fall into our hands.
Greetings.

It was the beginning of the end. De l’ lsle- Adam is destined to be the last Grand Master of Rhodes. On December the next year Rhodes will fall in Ottoman hands, after a six month siege.