“Η τέχνη μου θα γινόταν ένα όπλο κι ένα σπαθί. Οι πένες μου θα ήταν άδεια καλάμια εαν δεν συμετείχαν στον αγώνα για την λευτεριά”
Georg Grosz

Ο Georg (George) Grosz γεννήθηκε σαν σήμερα, 26 Ιουλίου 1893, και είναι ένας απο τους αγαπημένους μου. Ενας καλλιτέχνης – σκιτσογράφος, ζωγράφος- που τον ανακάλυψα αρκετά νέος και που έγινε για μένα σημείο αναφοράς για την τεχνική του, την δύναμη με την οποία απεικονίζει την καταπίεση και την ανθρώπινη εξαθλίωση, την ηθική κατάπτωση και τον εκφυλισμό στην Γερμανία του μεσοπολέμου. Μέλος του κινήματος Dada. Μέλος του Γερμανικού ΚΚ, απ’ όπου αποχώρησε αφού έζησε πέντε μήνες στην Μόσχα και γνώρισε τούς Λένιν και Τρότσκυ. Φανατικός αντιναζί διώχθηκε και τελικά μετανάστευσε στην Αμερική το 1933. Τα έργα του εκτέθηκαν στην έκθεση “Εκφυλισμένη Τέχνη” του Χίτλερ. Πέθανε στο Βερολίνο το 1959, πέφτοντας στην σκάλα του σπιτιού του επιστρέφοντας απο μια νύχτα οινοποσίας. Είναι να μην τον αγαπάς;
Παραθέτω τον πίνακά του “Εκλειψη Ηλίου” που έχει θέμα τους πολεμοκάπηλους. Με τον πίνακα αυτόν πλήρωσε για την επισκευή του αυτοκινήτου του στην Ν.Υ. Ο πίνακας αργότερα αγοράστηκε απο έναν ελαιοχρωματιστή για $104.00. Το 1968 αποχτήθηκε απο το Heckscher Museum of Art για $15.000 με χρήματα που αποχτήθηκαν με έρανο. Στο τέλος του ’60 αρχές ’70 έγινε σύμβολο της αντίθεσης στον πόλεμο του Βιετ Ναμ.
Το 2006, το μουσείο ανακοίνωσε πως προτίθεται να πουλήσει τον πίνακα για $19.000.000, πράγμα που δεν έγινε ποτέ μετά απο θύελλα διαμαρτυριών.
===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===

“My art was to be a gun and a sword; my drawing pens I declared to be empty straws as long as they did not take part in the fight for freedom.”
-Georg Grosz

Georg (George) Grosz was born on a day like today, 26 July 1893. Ηe is one of my all time favorites. An artist -cartoonist, painter- I discovered in my youth and who became for me a point of reference for his technic, his power of presenting the human oppression and misery, as well as the moral degeneration of Germany at that time. A member of the Dada movement, also a member of the Communist Party, which he left after five months in Moscow, during which he met with Lenin and Trotsky. Bitterly anti-Nazi , he was persecuted and finally immigrated to the US in 1933. His works were exhibited in the exhibition “Degenerate Art” organized by Hotler. He died in Berlin in 1959 when he fell down a flight of stairs after a night of drinking. How can I not love him?
The painting “Eclipse of the Sun” was used to pay for a car repair bill. It was later acquired by some house painter to settle a debt of $104.00. The Heckscher Museum of Art in Huntington purchased the painting in 1968 for $15,000 raising the money by public subscription. As Eclipse of the Sun portrays the warmongering of arms manufacturers, this painting became a destination of protesters of the Viet Nam War in Heckscher Park (where the museum is sited) in the late 1960s and early 70s.
In 2006, the Heckscher proposed selling Eclipse of the Sun for approximately $19,000,000.00 to pay for repairs and renovations to the building. There was such public outcry that the museum decided not to sell, and announced plans to create a dedicated space for display of the painting in the renovated museum



24 Ιουλίου 1974, ώρα 04.00 -περίπου η ώρα που τώρα γράφω τις γραμμές αυτές- εφτά χρόνια και τρείς μήνες μετά το πραξικόπημα των συνταγματαρχών, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ορκίζεται και αναλαμβάνει πρωθυπουργός.
Κι έτσι γύρισε η σελίδα καί μπήκαμε σ’ άλλο κεφάλαιο. Κι ο κόσμος στους δρόμους να πανηγυριζεί, κι ο στρατός στα στρατόπεδα και οι χωροφυλάκοι εξαφανισμένοι απο προσώπου γης. Μόνο εδώ στη Ρόδο το γιορτάσαμε λίγο σιωπηλά, ιδιωτικά θα έλεγε κανείς. Ίσχυε ακόμα, βλέπεις, η επιστράτευση που είχε κηρυχθεί με την εισβολή στην Κύπρο. Συσκότιση και απαγόρευση της κυκλοφορίας το βράδυ, κι εμείς, όσοι δεν είχαμε επιστρατευτεί, παρέες παρέες σε διάφορα σπίτια να το γιορταζουμε και να κάνουμε όνειρα για το μέλλον.
Αυτή είναι η ιστορία. Σήμερα κοιτάμε πίσω και λόγαριάζουμε πόσο μακριά και πού άραγε έχουμε φτάσει απο τότε.
Υποθέτω πως αυτές τις μέρες οι νεο-ναζί “απόγονοι των ηττημένων του ’45” θα γιορτάζουν ημέρες μνήμης -δεν χάνουν εξ’ άλλου την ευκαιρία ν’ ανεμίσουν το πτηνό της χούντας. Νοσταλγούν τον “πολιτισμό” του σκότους, της μισαλλοδοξίας, του ρατσισμού και του μίσους. Τον “πολιτισμό” του ροπάλου, της αρβύλας, του χωροφύλακα, του φακελλώματος. Νοσταλγούν έναν “πολιτισμό” μέσα σε κάγγελα, που απαιτεί την απόλυτη υπακοή “προς τας υποδείξεις” και απεχθάνεται την ελεύθερη σκέψη, που τόσο ταιριάζει σ’ αυτούς που δεν έχουν δική τους βούληση και σκέψη, σ’ αυτούς που αρέσκονται στο να παίζουν τα στρατιωτάκια, σαν αυτά που πρόδωσαν την Κύπρο.
Παραθέτω δυο σκίτσα μου. Το ένα δημοσιεύτηκε σαν σήμερα, στις 24 Ιουλίου 1974. Είναι το πρώτο μου σκίτσο σε καθεστώς ελευθεροτυπίας, απο τότε που ξεκίνησα ως γελοιογράφος το 1971.
Το άλλο δημοσιεύτηκε λίγες μέρες αργότερα, στις 30 Ιούλίου. Είχαν τότε αρχίσει να καταφθάνουν απ’ όλη την Ελλάδα συγχαρητήρια κωλογλυφτικά τηλεγραφήματα προς την δημοκρατική κυβέρνηση. Πρόεδροι σωματείων, συλλόγων, ενώσεων, κοινοτήτων, υπηρέτες της διχτατορίας, διορισμένοι απ’ αυτήν. Ερπετά και χαμελαίοντες άλλαζαν τώρα χρώμα, όπως κάνουν πάντα τα είδη αυτά. Το τι απόγιναν αυτοί είναι μια άλλη ιστορία -οι περισσότεροι ζουν και βασιλεύουν ανάμεσά μας, ευυπόληπτα μέλη της κοινωνίας.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ, αν σας ενδιαφέρει. Στο σκίτσο της 24/7 η Σοφία ανοίγει για πρώτη φορά το μάτι. Στα επόμενα 43 χρόνια, μέχρι σήμερα, είναι ζήτημα αν το ξανάνοιξε δυο τρεις φορές.



Μια μέρα σαν και σήμερα, 21 Ιουλίου 1951, γεννιόταν ο Robin Williams. Περιττό νομίζω να συστήσει κανείς τον αγαπημένο κωμικό που του απονεμήθηκαν ένα Οσκαρ, δυο βραβεία Emmy, εφτά Golden Globe Awards, δύο Screen Actors Guild Awards και πέντε Grammy και που η αυτοκτονία του το 2014 συντάραξε τον κόσμο.
Εγώ όμως τώρα έψαξα κατά το συνήθειό μου να βρω την σχέση του με το φαγητό. Το γεγονός είναι πως ο Ρόμπιν Γουίλλιαμς δεν είχε ιδέα απο μαγειρική, αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν έτρωγε. Ο προσωπικός του μάγειρας John Mathies μας δίνει την συνταγή για το αγαπημένο του Μοσχάρι στην γάστρα:

ΥΛΙΚΑ
2.5 κιλά σπάλα μοσχαρίσια, χωρίς κόκκαλο – αλάτι, πιπέρι – λίγο ελαιόλαδο – 3 κρεμμύδια ψιλοκομμένα – 1/2 φλυτζάνι κόκκινο κρασί – 1/2 φλυτζάνι ζωμός βωδινού – 2 κουταλιές τοματοπελτέ – 2 γλίθες σκόρδο σπασμένες – 2 καρρότα κομμένα σε κύβους – 2 κοτσάνια σέλερι κομμένα σε μεγάλα κομματια – 2 δαφνόφυλλα – 3 κουταλάκια αλεύρι -λίγο νερό.
ΤΡΟΠΟΣ
Προθερμένουμε τον φούρνο στους 160 C. Αφαιρούμε απο το κρέας το λίπος που περισεύει. Αν χρειστεί κόβουμε το κρέας στα δύο ή στα τρία για να χωρέσει στη γάστρα μας. Αλατοπιπερώνουμε το κρέας. Ζεσταίνουμε το λάδι σε μεγάλο τηγάνι ή την ίδια την γάστρα και ροδίζουμε το κρεάς απ’ όλες τις μεριές. Το αποσύρουμε σ’ ένα πιάτο.
Χαμηλώνουμε την φωτιά και στο ίδιο τηγάνι σωτάρουμε το κρεμμύδι μέχρι να ροδίσει χωρίς να καεί. Σβήνουμε με το κρασί, προσθέτουμε τον ζωμό, τοματοπελτέ, σκόρδο, καρρότα, σέλερι και δάφνη. Επιστρέφουμε το κρέας στο τηγάνι, αυξάνουμε για λίγα λεπτά την φωτιά κι ύστερα τα μεταφέρουμε όλα στην γάστρα. Σκεπάζουμε και βάζουμε στον φούρνο μέχρι να μαλακώσει το κρέας, 2 – 3 ώρες.
Στα μέσα του ψησήματος γυρνάμε το κρέας ώστε να βρεθούν όλες οι πλευρές του στους χυμούς του φαγητού. Όταν είναι έτοιμο το βγάζουμε απο τον φούρνο, πετάμε την δάφνη και με τρυπητό κουτάλι βγάζουμε σ’ ένα πιάτο την σέλερι και τα καρρότα. Βγάζουμε το κρέας απο την γάστρα και το κρατάμε στην άκρη ζεστό. Δυαλύουμε το αλεύρι με νερό ώστε να γίνει χυλός, χωρίς να σβολιάσει. Χύνουμε σιγά σιγά τον χυλό στην γάστρα με τους χυμούς της ανακατεύοντας συνέχεια. Το αφήνουμε να πάρει βράση, χαμηλώνουμε την φωτιά και σιγομαγειρεύουμε για 5 περίπου λεπτά.
Σερβίρουμε κομμένο σε λεπτές φέτες με την σάλτσα του. Σερβίρει 8

========οοοοοοοο========οοοοοοοο========οοοοοοοο========

Robin McLaurin Williams was born on a day like today, 21 July, 1951. I believe there is no point in me introducing the comedian who won the 1997 Academy Award for Best Supporting Actor and also received two Emmy Awards, seven Golden Globe Awards, two Screen Actors Guild Awards, and five Grammy Awards throughout his career and whose suicide in 2014 shocked the world.
Still, following my habit I looked to find his connection with food. The fact is that Williams knew nothing about cooking, but this doesn’t mean he did not like to eat. His one time personal chef, John Mathies, gives us the recipe for Williams’ favorite “Classic Pot Roast with Caramelized Onion Gravy” :

INGREDIENTS == One 5-pound (2.5 kg) boneless chuck roast – salt and black pepper – 2 tablespoons olive oil – 3 onions, diced – ½ cup red wine – ½ cup beef broth – 2 tablespoons tomato paste – 2 garlic cloves, crushed – 2 carrots, cut in large chunks – 2 stalks celery, cut in large chunks – 2 bay leaves – 3 tablespoons flour – ¼ cup water
METHOD == Preheat oven to 325 degrees. Trim beef of excess fat; if necessary, cut into four even pieces to fit better in your cooking vessel. Season meat with salt and pepper.
Heat oil in a large, deep pan or Dutch oven over high heat until hot but not smoking. Brown meat well on all sides, about 2 to 3 minutes per side, and remove to a plate when done.
Turn down heat to medium-high; add onions and sauté until well browned and caramelized, scraping up all the browned bits from the pan. Add wine, broth, tomato paste, garlic, vegetables and bay leaves. Return meat to the pan, and bring to a boil. Cover and place in preheated oven. Cook until meat is very tender, about 2 to 3 hours. Halfway through cooking, turn meat over so all surfaces spend time in the liquid. When done, remove from oven, discard bay leaves, and remove celery and carrot with a slotted spoon to a dish; reserve. Take meat from pot, and keep warm. Mix up the flour and water to make a smooth slurry. Whisking constantly, drizzle slurry into the sauce and bring to a boil. Reduce the heat, and simmer sauce 3 to 5 minutes to thicken and cook out flour taste. Adjust the seasoning. Serve pot roast sliced, with vegetables and gravy. Makes 8 servings.

πηγή: http://savannahnow.com/bluffton-news/2014-08-23/celebrate-remarkable-life-pot-roast-recipe-was-robin-williams-favorite