Μια μέρα σαν και σήμερα, 21 Ιουλίου 1951, γεννιόταν ο Robin Williams. Περιττό νομίζω να συστήσει κανείς τον αγαπημένο κωμικό που του απονεμήθηκαν ένα Οσκαρ, δυο βραβεία Emmy, εφτά Golden Globe Awards, δύο Screen Actors Guild Awards και πέντε Grammy και που η αυτοκτονία του το 2014 συντάραξε τον κόσμο.
Εγώ όμως τώρα έψαξα κατά το συνήθειό μου να βρω την σχέση του με το φαγητό. Το γεγονός είναι πως ο Ρόμπιν Γουίλλιαμς δεν είχε ιδέα απο μαγειρική, αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν έτρωγε. Ο προσωπικός του μάγειρας John Mathies μας δίνει την συνταγή για το αγαπημένο του Μοσχάρι στην γάστρα:

ΥΛΙΚΑ
2.5 κιλά σπάλα μοσχαρίσια, χωρίς κόκκαλο – αλάτι, πιπέρι – λίγο ελαιόλαδο – 3 κρεμμύδια ψιλοκομμένα – 1/2 φλυτζάνι κόκκινο κρασί – 1/2 φλυτζάνι ζωμός βωδινού – 2 κουταλιές τοματοπελτέ – 2 γλίθες σκόρδο σπασμένες – 2 καρρότα κομμένα σε κύβους – 2 κοτσάνια σέλερι κομμένα σε μεγάλα κομματια – 2 δαφνόφυλλα – 3 κουταλάκια αλεύρι -λίγο νερό.
ΤΡΟΠΟΣ
Προθερμένουμε τον φούρνο στους 160 C. Αφαιρούμε απο το κρέας το λίπος που περισεύει. Αν χρειστεί κόβουμε το κρέας στα δύο ή στα τρία για να χωρέσει στη γάστρα μας. Αλατοπιπερώνουμε το κρέας. Ζεσταίνουμε το λάδι σε μεγάλο τηγάνι ή την ίδια την γάστρα και ροδίζουμε το κρεάς απ’ όλες τις μεριές. Το αποσύρουμε σ’ ένα πιάτο.
Χαμηλώνουμε την φωτιά και στο ίδιο τηγάνι σωτάρουμε το κρεμμύδι μέχρι να ροδίσει χωρίς να καεί. Σβήνουμε με το κρασί, προσθέτουμε τον ζωμό, τοματοπελτέ, σκόρδο, καρρότα, σέλερι και δάφνη. Επιστρέφουμε το κρέας στο τηγάνι, αυξάνουμε για λίγα λεπτά την φωτιά κι ύστερα τα μεταφέρουμε όλα στην γάστρα. Σκεπάζουμε και βάζουμε στον φούρνο μέχρι να μαλακώσει το κρέας, 2 – 3 ώρες.
Στα μέσα του ψησήματος γυρνάμε το κρέας ώστε να βρεθούν όλες οι πλευρές του στους χυμούς του φαγητού. Όταν είναι έτοιμο το βγάζουμε απο τον φούρνο, πετάμε την δάφνη και με τρυπητό κουτάλι βγάζουμε σ’ ένα πιάτο την σέλερι και τα καρρότα. Βγάζουμε το κρέας απο την γάστρα και το κρατάμε στην άκρη ζεστό. Δυαλύουμε το αλεύρι με νερό ώστε να γίνει χυλός, χωρίς να σβολιάσει. Χύνουμε σιγά σιγά τον χυλό στην γάστρα με τους χυμούς της ανακατεύοντας συνέχεια. Το αφήνουμε να πάρει βράση, χαμηλώνουμε την φωτιά και σιγομαγειρεύουμε για 5 περίπου λεπτά.
Σερβίρουμε κομμένο σε λεπτές φέτες με την σάλτσα του. Σερβίρει 8

========οοοοοοοο========οοοοοοοο========οοοοοοοο========

Robin McLaurin Williams was born on a day like today, 21 July, 1951. I believe there is no point in me introducing the comedian who won the 1997 Academy Award for Best Supporting Actor and also received two Emmy Awards, seven Golden Globe Awards, two Screen Actors Guild Awards, and five Grammy Awards throughout his career and whose suicide in 2014 shocked the world.
Still, following my habit I looked to find his connection with food. The fact is that Williams knew nothing about cooking, but this doesn’t mean he did not like to eat. His one time personal chef, John Mathies, gives us the recipe for Williams’ favorite “Classic Pot Roast with Caramelized Onion Gravy” :

INGREDIENTS == One 5-pound (2.5 kg) boneless chuck roast – salt and black pepper – 2 tablespoons olive oil – 3 onions, diced – ½ cup red wine – ½ cup beef broth – 2 tablespoons tomato paste – 2 garlic cloves, crushed – 2 carrots, cut in large chunks – 2 stalks celery, cut in large chunks – 2 bay leaves – 3 tablespoons flour – ¼ cup water
METHOD == Preheat oven to 325 degrees. Trim beef of excess fat; if necessary, cut into four even pieces to fit better in your cooking vessel. Season meat with salt and pepper.
Heat oil in a large, deep pan or Dutch oven over high heat until hot but not smoking. Brown meat well on all sides, about 2 to 3 minutes per side, and remove to a plate when done.
Turn down heat to medium-high; add onions and sauté until well browned and caramelized, scraping up all the browned bits from the pan. Add wine, broth, tomato paste, garlic, vegetables and bay leaves. Return meat to the pan, and bring to a boil. Cover and place in preheated oven. Cook until meat is very tender, about 2 to 3 hours. Halfway through cooking, turn meat over so all surfaces spend time in the liquid. When done, remove from oven, discard bay leaves, and remove celery and carrot with a slotted spoon to a dish; reserve. Take meat from pot, and keep warm. Mix up the flour and water to make a smooth slurry. Whisking constantly, drizzle slurry into the sauce and bring to a boil. Reduce the heat, and simmer sauce 3 to 5 minutes to thicken and cook out flour taste. Adjust the seasoning. Serve pot roast sliced, with vegetables and gravy. Makes 8 servings.

πηγή: http://savannahnow.com/bluffton-news/2014-08-23/celebrate-remarkable-life-pot-roast-recipe-was-robin-williams-favorite


Μια μέρα σαν και σήμερα – η μάλλον την νύχτα ανάμεσα στις 18 και 19 Ιουλίου 64 μ.Χ., η Ρώμη είχε παραδοθεί στις φλόγες. Ψηλά στο ανάκτορό του, ο Νέρων Κλαύδιος Καίσαρ Αύγουστος Γερμανικός -ο Νέρωνας που λέμε- παρακολουθούσε το θέαμα παίζοντας λύρα και τραγουδόντας την “Καταστροφή της Τροίας”.
Η φωτιά ήταν δικιά του ιδέα, για να χτίσει λέει νέα ανάκτορα και άλλα χτήρια πάνω στα χαλάσματα. Απέδωσε την καταστροφή στους χριστιανούς κι έτσι βρήκε την ευκαιρία να ξεπαστρέψει μερικές χιλιάδες απ’ αυτούς.
Φαίνεται όμως πως οι λωλάρες του ανθρώοιυ ηταν πολλές και διάφορες. Θαυμαστής του Ελληνικού πολιτισμού επισκέφτηκε την Ελλάδα όπου οργάνωσε τους δικούς του Ολυμπιακούς αγώνες στους οποίους φυσικά νίκησε. Ντυνόταν και παρίστανε διάφορους έλληνες ήρωες, έπαιζε στο θέατρο και έγραφε και τραγουδούσε τραγούδια για τον εαυτό του.
Σκανδαλισμένοι οι συγκλητικοί και οι στρατηγοί του επαναστάτησαν και κινήθηκαν εναντίον του. Μαθαίνοντας οτι όπου νά’ναι θα τον συλλάβουν έβαλε και έσκαψαν τον ταφο του και υποχρέωσε τον γραμματέα του να τον σκοτώσει με το σπαθί. Παθαίνοντας ψιθύρισε: Qualis artifex pereo… Τι καλλιτέχνης που χάνεται.
Ήταν Ιούνιος του 68 μ.Χ.

Η όποια ομοιότητα της εικόνας με γνωστά πρόσωπα είναι τυχαία.

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

On a day like today -or rather the night of 18 to 19 July 64 A.D., Rome was given to a destructive fire. High up in his palace the emperor Nero Claudius Caesar Augustus Germanicus watched the spectacle playing the lyre and singing the “Sack of Ilium”. The fire was instigated by him to to clear the way for his planned palatial complex. He was said to have afterwards seized Christians as scapegoats for the fire and burned them alive.
But Nero was a strange fruit in many ways, to say the least. Admirer and lover of the Greek civilization he visited Greece where, among other things, he organized his own Olympics where he competed and won, of course. He would also dress in imitation of Greek heroes, he would act in theater and he would compose songs which he would sing himself.
His delirious pretensions aroused the enmity not only of the Senate and those patricians who had been dispossessed by him but also of this generals who moved to arrest and put him to slave’s death. The sound of approaching horsemen drove Nero to face the end. However, he still could not bring himself to take his own life but instead he forced his private secretary, Epaphroditos, to perform the task. He died muttering “Qualis artifex pereo”… What an artist dies in me.
It was June of 68 A.D.

Any resemblance of the picture with living persons is coincidental.




15 Ιουνίου 1927, μια μέρα σαν σήμερα, γεννιόταν ο Hugo Eugenio Pratt. Δημιουργός κόμικ γνωστός για τις ολοζώντανες ιστορίες του που πολλές απ’ αυτές βασίζονται σε πραγματικά ιστορικά γεγονότα. Ο Πρατ έκανε εκτεταμένες έρευνες όχι μόνο για το κείμενο αλλά και τις εικόνες του και μερικοί απο τους ήρωές του είναι πραγματικά πρόσωπα. Γνωστότερος ήρωάς του είναι ο Corto Maltese.
Το 2005 ο Πρατ θα πάρει την θέση του στο Will Eisner Award Hall of Fame
Αυτό που ίσως δεν γνωρίζετε είναι πως το 1921 ο Corto Maltese θα ξεκινήσει την προσπάθεια να βρεί τον θυσαυρό του Κύρου που είχε πέσει στα χέρια του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Το φθινόπωρο του 1922 τα ταξείδια του θα τον φέρουν, πού αλλού, στην Ρόδο, όπου αποκτα και φίλη, την Κασσάνδρα που θα τον κρύψει στο σπίτι της. Τον Νοέμβριο θα περάσει στην απέναντι Μικρασιατική ακτή και τον Δεκέμβρη θα φτάσει στα Άδανα. Στο τέλος της περιπέτειας ο Κόρτο και ο Ρασπούτιν (!) φτάνουν στο Αφγανιστάν όπου για μια φευγαλέα στιγμή θα δούν τον θυσαυρό που γυρεύουν.

Η εικόνα είναι απο το βιβλίο La Maison dorée de Samarkand

==============================================

Hugo Eugenio Pratt was born on a day like today, 15 June 1927. A comic book creator known for combining strong storytelling with real historical eras and with real events. Pratt did exhaustive research for factual and visual details, and some characters are real historical figures or loosely based on them. His best known character is Corto Maltese.
was inducted into the Will Eisner Award Hall of Fame.
What you might not know is that in 1921 Corto Maltese and for about a year, Corto Maltese goes in search of the treasure of Alexander the Great. On September 1922 his quest will bring him to Rhodes where befriends a Rhodian girl, Cassandra, who will help and shelter him in her home. In November the same year he will cross over to Asia Minor and eventually he will reach Afghanistan. There, with his friend Rasputin (!) he will have a glimpse of the treasure he was after.

The picture is from the book La Maison dorée de Samarkand


Ευτυχία είναι όταν ο οδοντογιατρός σου λέει πως δεν θα πονέσεις κι ύστερα τρυπάει το χέρι του με το τρυπάνι – Johnny Carson

Μια μέρα σαν σήμερα, 9 Ιουνίου 1822, στην Νέα Υόρκη, εκδιδόταν το πρώτο Δίπλωμα Ευρεσιτεχνίας για τεχνητές οδοντοστοιχίες στο όνομα του Charles Graham.
Φυσικά, ψεύτικα δόντια υπήρχαν πολύ νωρίτερα από το 1822, όπως μαρτυρά και η εικόνα που παραθέτω. Σε εποχές που λόγω κακής υγιεινής και διατροφής τα χαλασμένα δόντια ήταν περισσότερα απο τα καλά και που η μόνη γιατρειά για ένα προβληματικό δόντι ήταν να αφαιρεθεί οι τεχνητές οδοντοστοιχίες ήταν στην ημερήσια διάταξη. Δείγματα έχουν βρεθεί απο την εποχή ακόμα των Ετρούσκων και των Αζτέκων. Σε πιο πρόσφατα χρόνια, γνωστές είναι οι διάφορες οδοντοστοιχιές του Γ. Ουάσιγκτων, φτιαγμένες απο ξύλο και με δόντια απο ελεφαντόδοντο.
Οι οδοντοστοιχίες ήταν συχνά φτιαγμένα απο κόκκαλο ή ελεφαντόδοντο μα ακόμα και ανθρώπινα δόντια. Αυτά τα τελευταία προέρχονταν απο πτώματα αλλά και απο φτωχούς ανθρώπους που τα έβγαζαν και τα πουλούσαν. Παρακαλώ, όμως, μην ανησυχείτε. Σήμερα, τα τεχνητά δόντια κατασκευάζονται απο ακρυλικό.

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

Happiness is your dentist telling you it won’t hurt and then having him catch his hand in the drill. – Johnny Carson

On a day like today, 9 June 1822, the first patent for false teeth was given to Charles Graham of New York. Of course, as one can see by the picture, false teeth can be found much farther back on the calendar than the 1800s. Before modern dentistry, rotten teeth were much more common. Since dental drills and fillings weren’t available, and an infected tooth could lead to serious illness or even death, rotting teeth had to be pulled out entirely. There is evidence Etruscans made dentures out of human or animal teeth as early as 7000 BC. In June 2006, archeologists in Mexico excavated a skeleton bearing evidence of denture use dating from 4,500 years ago. In more recent times well known are George Washington’s many sets of dentures made of wood and ivory.
False teeth were often made of animal bones or ivory, but real human teeth were also available. These teeth would come from cadavers, or even from poor people who pulled out their own teeth in order to sell them. And don’t worry: These days, false teeth are made of acrylic!