Απασχολημένος καθώς ήμουν με την έκθεση γελοιογραφίας μου ξέφυγαν τα γενέθλια του διασημότερου τρωκτικού του κόσμου: στις 19 Σεπτέμβρη 1928 ο Μίκυ Μάους πρωτοεμφανιζόταν στον κινηματογράφο με το φίλμ Steam Boat Willie, το πρώτο φίλμ που συνδύαζε ταυτόχρονα εικόνα και ήχο.
Παγκόσμια η δημοτικότητα του ποντικιού και αμέτρητες οι συζητήσεις για το πώς και το τι αντιπροσωπεύει, ποια η ιδεολογία του και πια η επίδρασή του πάνω στα παιδιά. Λένε πως o Μίκυ προσφέρει ένα πρόσωπο αθωώτητας, ενώ κρύβει από πίσω τον ρόλο του να μετατρέπει τα παιδικά όνειρα σε εμπόρευμα. Ο Μίκυ μιλάει την διεθνή γλώσσα του εμπορίου και του πολιτιστικού ιμπεριαλισμού. Κάποιος άλλος θα πει πως αντιπροσωπεύει μια γοητευτική συνύφανση κουλτούρας, πολιτικής και οικονομικών.
Προσωπικά δεν τον πολυσυμπάθησα ποτέ. Πολύ εξυπνάκιας, πολύ κυριλέ και καθώς πρέπει, πολύ μικρο-αστός, που παρ’ όλα αυτά, σε μια πουριτανική χώρα όπως η Αμερική, συζούσε εκτός γάμου με την Μίνι και ενώ δεν είχε παιδιά ή αδέλφια είχε όμως ανίψια αγνώστων γονέων, παρακαλώ. Όσο για σταθερή εργασία… δεν είχε ποτέ.
Καλύτερος πάντα ο Γκούφη, για μένα.

Κι ένα περίεργο τώρα. Την ημέρα των 31 γενεθλίων του Μίκυ, 19 Σεπτεμβρίου 1959, η Ντίσνεϋλαντ θα απαγορεύσει την είσοδο στον 1ο Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος και ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης Νικήτα Χρουστσώφ, που επισκεπτόταν επίσημα τις ΗΠΑ.
Εμείς θα λέγαμε “Πολιτική του Καραγκιόζη”. Στην Αμερική, μετά την πολιτική του Πινγκ Πόνγκ, μάλλον λέγεται “Πολιτική του Μίκυ Μάους.

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

Busy as I was with the cartoon exhibition I missed the birthday of the most famous rodent in the world: on 19 September 1928 Mickey Mouse made his first appearance on screen in the film Steam Boat Willie -the first film that combined simultaneously picture and sound.
The world wide popularity of the mouse has caused endless discussions as to what he really stands for, about his ideology and his influence on children. Some say that Mickey shows an innocent face which hides his main objective to transform childhood dreams into merchandize or that Mickey speaks the international language of consumerism and cultural imperialism. Some one else will say that he is a charming blend of culture, politics and economics.
Whatever the case, I never really liked Mickey. A smart ass, too proper, a petite bourgeois who, though he lives in a puritanical country (until not too long ago, at least) he lives with Minnie out of wedlock and while he has no children, brother(s) or sister(s) he has three nephews of unknown parents that live with him. As for a steady job… well, he never had one and no one knows how he makes a living.
To make a long story short, me, I am a Goofy fan.

A funny story now. On the day of Mickey’s 31st birthday, 19 September 1959, Disneyland did not allow entrance to the 1st Secretary of the Communist Party and Premier of the USSR Nikita Khrushchev, on an official visit to the USA.
Mickey Mouse diplomacy, (remember the “Ping Pong diplomacy”?)


Μια μέρα σαν σήμερα πριν 127 χρόνια, 15 Σεπτεμβρίου 1890, γεννιόταν η Dame Agatha Mary Clarissa Christie, Lady Mallowan- η Άγκαθα Κρίστι που λέμε εμείς. Δεν μπορεί, θα την ξέρετε από τα τόσα βιβλία που έγραψε αλλά και απο τον κινηματογράφο και την TV όπου αυτά μεταφέρθηκαν.
Εμένα τώρα με ξέρετε, πώς ψάχνω για τις διαιτητικές συνήθειες των διασήμων. Αυτό έκανα και τώρα. Είναι γεγονός λοιπόν πως όλοι μας έχουμε τις γευστικές μας αδυναμίες, ξέρετε… σοκολάτες… τσιπς (σακούλες ολόκληρες)… 8 μπάλες παγωτό μαζεμένες… Η Άγκαθα Κρίστι λοιπόν, μπορεί να ήταν η παγκόσμια καλύτερη στις πωλήσεις βιβλίων της μα δεν ήταν κι αυτή χωρίς τις αδυναμίες της στο φαγητό – ήταν ερωτευμένη με την κρέμα, την κρέμα σαντιγύ, την κρέμα τέλος πάντων που βάζουμε στα γλυκά, στον καφέ…
Όταν λέμε “ερωτευμένη με την κρέμα” δεν εννοούμε μια δυο κουταλιές του γλυκού στο τσάϊ ή τον καφέ. Εννοούμε κούπες ολόκληρες από παχιά κρέμα που έμοιαζε περισσότερο με βούτυρο και που την έτρωγε με το κουτάλι. Ακόμα κι όταν έγραφε είχε μια μεγάλη κούπα με κρέμα δίπλα στην γραφομηχανή της.
Η αλήθεια είναι πως έκανε, ή προσποιόταν πως έκανε, κάποιες προσπάθειες να περιορίσει την συνήθειά της. Ο εγγονός της λέει πως ρούφαγε την κρέμα απο μια τεράστια κούπα που έγραφε “Μην είσαι άπληστη”, χωρίς όμως και να υπακούει στο κάλεσμα.
Ο μόνος που μπορούσε να την ελέγξει κάπως ήταν ο μπάτλερ της που αντί κρέμας της εδινε σύκα που της άρεσαν πολύ, με περιορισμένη όμως επιτυχία.
Αυτά για την αγαπημένη μας Άγκαθα, που παρά τα τόσα κιλά κρέμας που έφαγε έζησε 86 ολόκληρα χρόνια αφήνοντας πίσω της 66 αστυνομικές νουβέλες και τις 14 συλλογές με μικρές ιστορίες, οι περισσότερες με ήρωες την Μις Μάρπλ και τον Ηρακλή Πουαρώ, προς μεγάλη τέρψη των εκατομμυρίων φίλων της.

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

Dame Agatha Mary Clarissa Christie, Lady Mallowan, Agatha Christie to you and me, was born on a day like today 127 years ago, on 15 September 1890.
As you may know, those of you who follow this blog, I always try to find the culinary or dietary habits of the famous. So with Agatha.
It is true that most of us have our food preferences, even addictions… you know, chocolate… bags of chips or six scoops of ice cream at a sitting. Well, Agatha Christie was not immune to the call of a certain food: she was in love with cream. She didn’t just like a tea spoonful or two with her tea -she ate whole cups of rich cream, and she ate with a spoon Devonshire clotted cream, a dairy product closer to butter.
It is true she would make some feeble efforts to control her addiction. Her grandson says that “she used to drink cream from a huge cup with ‘Don’t be greedy’ written on the side, an injunction she never showed any sign of obeying”.
Still, in spite of the quantities of cream she consumed she reached the ripe old age of 86, leaving behind her for the millions of her fans, a treasure of 66 detective novels and 14 short story collections, most of them revolving around her fictional detectives Hercule Poirot and Miss Marple.


CATHERINE BEARDER, Ηνωμένο Βασίλειο, Φιλελευθερος Δημοκράτης, Ομάδα Συμμαχίας Φιλελεύθερων και Δημοκρατών της Ευρώπης.
Υπεύθυνη για Πολιτιστικές και καλλιτεχνικές δράσεις που στηρίζονται απο μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. (πηγή, www.europarl.europa.eu).

Αυτή είναι η κυρία που λογόκρινε και απέρριψε 12 από τα 28 σκίτσα ελλήνων σκιτσογράφων με θέμα ΓΛΥΚΕΙΑ ΕΥΡΩΠΗ, που επρόκειτο να εκτεθούν στο Ευρωκοινοβούλιο. Δεν έχουμε παρά να (ξανα)αναλογιστούμε τα λόγια τα παχιά και τα μεγάλα για δημοκρατία, ελυθερία της σκέψης και του λόγου, τα κοινά ιδανικά και τον κοινό πολιτισμό που μας τσαμπουνάνε οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών.
Για πληρέστερη ενημέρωση παραπέμπω στις χθεσινές μου αναρτήσεις.

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

CATHERINE BEARDER, United Kingdom, Liberal Democrat, Group of the Alliance of Liberals and Democrats for Europe
Responsibilities as Quaestor: Cultural and artistic events sponsored by Members
(source:www.europarl.europa.eu).

This is the lady who censored and rejected 12 of the 28 cartoon of Greek cartoonists to be exhibited in the European Parliament in Bruxelles. The theme of the exhibition was “SWEET EUROPE”. What we can do now is nothing else but to re-consider and re-evaluate all those beautiful words about a democratic Europe, with freedom of choice, belief and expression, with common ideals and a common heritage -words that have been -and are- trumpeted ad nauseam in our ears by the bureaucrats of Bruxelles.
For more information and details, please read my posts of yesterday.


Στις 16 Μαϊου 2017 είχαν γίνει στην Αθήνα τα εγκαίνια της έκθεσης γελοιογραφίας SWEET EUROPE – ΓΛΥΚΕΙΑ ΕΥΡΩΠΗ, οργανωμένη απο την Λέσχη Ελλήνων Γελοιογράφων και με την συμμετοχή 29 Ελλήνων και 28 Βρετανών γελοιογράφων. Το θέμα της έκθεσης στόχευε στην ανάδειξη του προβληματισμού γύρω απο το αρχικό όνειρο για μια ενωμένη Ευρώπη και την πορεία που αυτή ακολούθησε στην συνέχεια. Η επιτυχία της έκθεσης ήταν τεράστια, με χιλιάδες επισκέπτες Ελληνες και ξένους στην μια βδομάδα που κράτησε.
Είναι βέβαιο πως η έκθεση έξησε κάποιες πληγές, πως κάποιους ενόχλησε, πως πολλούς έκανε να προβληματιστούν σοβαρά και να αναθεωρήσουν ίσως κάποιες απο τις ιδέες τους. Αυτός όμως είναι και ο ρόλος της γελοιογραφίας, της γεννημένης στην Ελλάδα σάτιρας γενικότερα: να κάνει σκληρές ερωτήσεις, να προβάλει τις αντιφάσεις και τα στραβά κείμενα, να πει αυτά που άλλοι δεν μπορούν ή δεν τολμούν να πουν, να ενοχλήσει τους κρατούντες. Κι εδώ θάλεγα πως όσο περισσότερο ενοχλητική, τόσο πιο πετυχημένη. Είναι χαραχτηρηστικό πως ένας απο του πρώτους στόχους των απολυταρχικών καθεστώτων δεν είναι άλλος από την φίμωση της γελοιογραφίας.
Η επιτυχία της έκθεσης ήταν τόσο μεγάλη που, με πρωτοβουλία του Ευρωβουλευτή Στέλιου Κούλογλου συμφωνήθηκε η παρουσίαση της στο ευρωκοινοβούλιο στις Βρυξέλλες, με αφορμή την επέτειο για τα 60 χρόνια της υπογραφής της Συνθήκης της Ρώμης. Θα παρουσιάζονταν σκίτσα Ελλήνων και Γάλλων γελοιογράφων.
και θα διαρκούσε μια εβδομάδα.
Σε σημερινό (χθεσινό) δελτίο τύπου και σε συνέντευξη ο Ερωβουλευτής κατήγγειλε μια πρωτοφανή απόπειρα λογοκρισίας σε βάρος της έκθεσης γελοιογραφίας που προετοιμαζόταν.
Όπως ορίζεται από τον κανονισμό του ευρωκοινοβουλίου, το περιεχόμενο κάθε έκθεσης πρέπει να αξιολογείται προκειμένου να ελεγχθεί ότι δεν περιλαμβάνει φιλοναζιστικό ή άλλο προσβλητικό περιεχόμενο. Όμως εν προκειμένω, η κοσμήτορας, Catherine Bearder, απέρριψε 12 από τα 28 σκίτσα Ελλήνων γελοιογράφων, χωρίς αυτά να προσβάλλουν με κάποιο τρόπο τις αξίες
της ΕΕ.
Πρόκειται για σκίτσα των Γεωργοπάλη, Στάθη, Πάνου Μαραγκού, Γιάννη Ιωάννου, Γιάννη Αντωνόπουλου (john Antono), Γιάννη Δράκου (dranis), Ηλία Μακρή, Σπύρου Ορνεράκη, Έφης Ξένου, Βασίλη Παπαγεωργίου, Πέτρου Ζερβού και Βαγγέλη Χερουβείμ.
Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο Στέλιος Κούλογλου στην συνέντευξη Τύπου «πρόκειται για μια χωρίς προηγούμενο απόπειρα λογοκρισίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Η έκθεση θα παρουσιαστεί στην Ρόδο, την Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου, στην Καλλιθέα.
Σας περιμένουμε να προβληματιστείτε μαζί μας και για να διαπιστώσετε τις ευαισθησίες της λεπτεπίλεπτης και υπερευαίσθητης Ευρώπης μας, της υπερμάχου της ελευθερίας της έκφρασης, που τον μεν κώνωπα διυλίζει αλλά εύκολα καταπίνει την κάμηλον -αλλά και τον ελέφαντα ακόμα αν χρειαστεί.

Δείτε εδώ όλα τα απορριφθέντα σκίτσα:
goo.gl/9BEyNf

Παρακολουθείστε το βίντεο της συνέντευξης Τύπου:


Μια μέρα σαν και σήμερα, 21 Ιουλίου 1951, γεννιόταν ο Robin Williams. Περιττό νομίζω να συστήσει κανείς τον αγαπημένο κωμικό που του απονεμήθηκαν ένα Οσκαρ, δυο βραβεία Emmy, εφτά Golden Globe Awards, δύο Screen Actors Guild Awards και πέντε Grammy και που η αυτοκτονία του το 2014 συντάραξε τον κόσμο.
Εγώ όμως τώρα έψαξα κατά το συνήθειό μου να βρω την σχέση του με το φαγητό. Το γεγονός είναι πως ο Ρόμπιν Γουίλλιαμς δεν είχε ιδέα απο μαγειρική, αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν έτρωγε. Ο προσωπικός του μάγειρας John Mathies μας δίνει την συνταγή για το αγαπημένο του Μοσχάρι στην γάστρα:

ΥΛΙΚΑ
2.5 κιλά σπάλα μοσχαρίσια, χωρίς κόκκαλο – αλάτι, πιπέρι – λίγο ελαιόλαδο – 3 κρεμμύδια ψιλοκομμένα – 1/2 φλυτζάνι κόκκινο κρασί – 1/2 φλυτζάνι ζωμός βωδινού – 2 κουταλιές τοματοπελτέ – 2 γλίθες σκόρδο σπασμένες – 2 καρρότα κομμένα σε κύβους – 2 κοτσάνια σέλερι κομμένα σε μεγάλα κομματια – 2 δαφνόφυλλα – 3 κουταλάκια αλεύρι -λίγο νερό.
ΤΡΟΠΟΣ
Προθερμένουμε τον φούρνο στους 160 C. Αφαιρούμε απο το κρέας το λίπος που περισεύει. Αν χρειστεί κόβουμε το κρέας στα δύο ή στα τρία για να χωρέσει στη γάστρα μας. Αλατοπιπερώνουμε το κρέας. Ζεσταίνουμε το λάδι σε μεγάλο τηγάνι ή την ίδια την γάστρα και ροδίζουμε το κρεάς απ’ όλες τις μεριές. Το αποσύρουμε σ’ ένα πιάτο.
Χαμηλώνουμε την φωτιά και στο ίδιο τηγάνι σωτάρουμε το κρεμμύδι μέχρι να ροδίσει χωρίς να καεί. Σβήνουμε με το κρασί, προσθέτουμε τον ζωμό, τοματοπελτέ, σκόρδο, καρρότα, σέλερι και δάφνη. Επιστρέφουμε το κρέας στο τηγάνι, αυξάνουμε για λίγα λεπτά την φωτιά κι ύστερα τα μεταφέρουμε όλα στην γάστρα. Σκεπάζουμε και βάζουμε στον φούρνο μέχρι να μαλακώσει το κρέας, 2 – 3 ώρες.
Στα μέσα του ψησήματος γυρνάμε το κρέας ώστε να βρεθούν όλες οι πλευρές του στους χυμούς του φαγητού. Όταν είναι έτοιμο το βγάζουμε απο τον φούρνο, πετάμε την δάφνη και με τρυπητό κουτάλι βγάζουμε σ’ ένα πιάτο την σέλερι και τα καρρότα. Βγάζουμε το κρέας απο την γάστρα και το κρατάμε στην άκρη ζεστό. Δυαλύουμε το αλεύρι με νερό ώστε να γίνει χυλός, χωρίς να σβολιάσει. Χύνουμε σιγά σιγά τον χυλό στην γάστρα με τους χυμούς της ανακατεύοντας συνέχεια. Το αφήνουμε να πάρει βράση, χαμηλώνουμε την φωτιά και σιγομαγειρεύουμε για 5 περίπου λεπτά.
Σερβίρουμε κομμένο σε λεπτές φέτες με την σάλτσα του. Σερβίρει 8

========οοοοοοοο========οοοοοοοο========οοοοοοοο========

Robin McLaurin Williams was born on a day like today, 21 July, 1951. I believe there is no point in me introducing the comedian who won the 1997 Academy Award for Best Supporting Actor and also received two Emmy Awards, seven Golden Globe Awards, two Screen Actors Guild Awards, and five Grammy Awards throughout his career and whose suicide in 2014 shocked the world.
Still, following my habit I looked to find his connection with food. The fact is that Williams knew nothing about cooking, but this doesn’t mean he did not like to eat. His one time personal chef, John Mathies, gives us the recipe for Williams’ favorite “Classic Pot Roast with Caramelized Onion Gravy” :

INGREDIENTS == One 5-pound (2.5 kg) boneless chuck roast – salt and black pepper – 2 tablespoons olive oil – 3 onions, diced – ½ cup red wine – ½ cup beef broth – 2 tablespoons tomato paste – 2 garlic cloves, crushed – 2 carrots, cut in large chunks – 2 stalks celery, cut in large chunks – 2 bay leaves – 3 tablespoons flour – ¼ cup water
METHOD == Preheat oven to 325 degrees. Trim beef of excess fat; if necessary, cut into four even pieces to fit better in your cooking vessel. Season meat with salt and pepper.
Heat oil in a large, deep pan or Dutch oven over high heat until hot but not smoking. Brown meat well on all sides, about 2 to 3 minutes per side, and remove to a plate when done.
Turn down heat to medium-high; add onions and sauté until well browned and caramelized, scraping up all the browned bits from the pan. Add wine, broth, tomato paste, garlic, vegetables and bay leaves. Return meat to the pan, and bring to a boil. Cover and place in preheated oven. Cook until meat is very tender, about 2 to 3 hours. Halfway through cooking, turn meat over so all surfaces spend time in the liquid. When done, remove from oven, discard bay leaves, and remove celery and carrot with a slotted spoon to a dish; reserve. Take meat from pot, and keep warm. Mix up the flour and water to make a smooth slurry. Whisking constantly, drizzle slurry into the sauce and bring to a boil. Reduce the heat, and simmer sauce 3 to 5 minutes to thicken and cook out flour taste. Adjust the seasoning. Serve pot roast sliced, with vegetables and gravy. Makes 8 servings.

πηγή: http://savannahnow.com/bluffton-news/2014-08-23/celebrate-remarkable-life-pot-roast-recipe-was-robin-williams-favorite