Σίγουρα θα υπάρξουν σχόλια για τα αποτελέσματα των Γερμανικών εκλογών… όταν όμως κατακάτσει ο πρώτος κουρνιαχτός.
Για την ώρα, καθώς το ακροδεξιό AfD κάνει θεαματική εμφάνιση, αρκεί αντί άλλου σχολίου ένα σκίτσο του Πάνου Ζάχαρη. Είναι ένα απο τα σκίτσα που η αξιότιμη Catherine Bearder, κοσμήτορας της Ε.Ε. υπεύθυνη για εκθέσεις, λογόκρινε και απέρριψε απο την σχεδιαζόμενη στις Βρυξέλλες έκθεση Ελλήνων και Γάλλων σκιτσογράφων, με τίτλο «EU turns 60: A Cartoon Party». Η κοσμήτορας/λογοκριτής βασίστηκε λέει σ’ εναν κανονισμό που αποκλείει τα φιλοναζιστικά ή προσβλητικά προς την Ε.Ε. σχόλια και εικόνες.
Ακολούθησε τότε μια επιθετική και αντισυναδελφική αρθρογραφία σε ορισμένα ελληνικά ΜΜΕ, με στόχο την έκθεση και με υποτιμητικά για τους έλληνες γελοιογράφους σχόλια. Με αυθαίρετα και ανακριβή επιχειρήματα, με διαστρέβλωση της αλήθειας, η λογοκρισία της Ε.Ε. μετονομάστηκε σε “επιλογή” (Φαίνεται πως και η χούντα επιλογή έκανε όταν λογόκρινε σχόλια, σκίτσα και ιδέες). Επιλογή λοιπόν, σαν την επιλογή που ο καθένας μας θα έκανε για τους πίνακες που θα κρεμάσει στο “σαλόνι” του, λέει ο αρθρογράφος. Μόνο που το “σαλόνι” ούτε του κύριου αρθρογράφου ούτε της Catherine Bearder είναι αλλά ΔΙΚΟ ΜΑΣ, ΟΛΩΝ ΜΑΣ.
Το λογοκριμένο σκίτσο, φανερά αντιναζιστικό, που παρουσιάζει θαυμάσια την άνοδο της άκρας δεξιάς απ’ άκρου σ’ άκρο της Ευρώπης και ταιριάζει απόλυτα στα Γερμανικά αποτελέσματα, μόνο η κοσμήτορας της Ε.Ε. και ο κυριος αρθρογράφος δεν το κατάλαβαν. Βλακεία; Τύφλα; Ελλειψη χιούμορ; Κάποια πολιτική σκοπιμότητα; Μάλλον μια σαλάτα με λίγο απ’ όλα αυτά… και πολλή, πάρα πολλή χολή.

Υ.Γ. Ενας σκιτσογράφος δεν μπορεί παρά να χαίρεται όταν η εξουσία ενοχλείται, σημάδι πως πέτυχε τον στόχο του. Το ίδιο κι όταν ενοχλούνται τύποι σαν τον κύριο αρθρογράφο.

Διαβάστε σχετική ανακοίνωση της Λέσχης Ελλήνων γελοιογράφων εδώ:
http://www.iporta.gr/zoikaieyzin/item/12608-lesxi-geloiografon-i-alitheia-gia-ti-logokrimeni-ekthesi-sto-evrokoinovoylio

livepage.apple.comhttp://www.verena.gr/content/ανακοίνωση-της-λέσχης-ελλήνων-γελοιογράφων-σχετικά-με-ανακριβή-δημοσιεύματα-για-την

===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===

So, the German elections are over and done. There will for sure be plenty of analyses and comments, but after the first dust is settled down.
For the time being, as the far-Right AfD has made a spectacular show, a cartoon of my colleague Panos Zacharis is comment enough. It is one of the cartoons that Mme. Catherine Bearder, E.U. Quaestor for Cultural and artistic events has censored and rejected from the planned exhibition of Greek and French cartoonists in Bruxelles, with the theme «EU turns 60: A Cartoon Party». The questor/censor based her decision on a rule that excludes pro-nazi and offensive to EU ideal comments and pictures.
The cartoon, obviously and undoubtedly anti-nazi, showing the rise of the far-right all over Europe, expresses accurately the results of the German elections. It is only Mme. Catherine Bearder, that “didn’t get it”. Is it stupidity? blindness? lack of humor? or some kind of political/ideological intention? Perhaps, it is a salad of all of the above ingredients.

P.S. Cartoonists can only be happy when “authority” and “establishment” are annoyed. It is only a clear sign they have hit their mark.

 



Επι τέλους διαλευκαίνεται η υπόθεση της κλοπής των βιτρώ της Παναγίας των Παρισίων.
===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

At last, the case of the theft of the stained glass windows of the Notre Dame de Paris is solved.


Απασχολημένος καθώς ήμουν με την έκθεση γελοιογραφίας μου ξέφυγαν τα γενέθλια του διασημότερου τρωκτικού του κόσμου: στις 19 Σεπτέμβρη 1928 ο Μίκυ Μάους πρωτοεμφανιζόταν στον κινηματογράφο με το φίλμ Steam Boat Willie, το πρώτο φίλμ που συνδύαζε ταυτόχρονα εικόνα και ήχο.
Παγκόσμια η δημοτικότητα του ποντικιού και αμέτρητες οι συζητήσεις για το πώς και το τι αντιπροσωπεύει, ποια η ιδεολογία του και πια η επίδρασή του πάνω στα παιδιά. Λένε πως o Μίκυ προσφέρει ένα πρόσωπο αθωώτητας, ενώ κρύβει από πίσω τον ρόλο του να μετατρέπει τα παιδικά όνειρα σε εμπόρευμα. Ο Μίκυ μιλάει την διεθνή γλώσσα του εμπορίου και του πολιτιστικού ιμπεριαλισμού. Κάποιος άλλος θα πει πως αντιπροσωπεύει μια γοητευτική συνύφανση κουλτούρας, πολιτικής και οικονομικών.
Προσωπικά δεν τον πολυσυμπάθησα ποτέ. Πολύ εξυπνάκιας, πολύ κυριλέ και καθώς πρέπει, πολύ μικρο-αστός, που παρ’ όλα αυτά, σε μια πουριτανική χώρα όπως η Αμερική, συζούσε εκτός γάμου με την Μίνι και ενώ δεν είχε παιδιά ή αδέλφια είχε όμως ανίψια αγνώστων γονέων, παρακαλώ. Όσο για σταθερή εργασία… δεν είχε ποτέ.
Καλύτερος πάντα ο Γκούφη, για μένα.

Κι ένα περίεργο τώρα. Την ημέρα των 31 γενεθλίων του Μίκυ, 19 Σεπτεμβρίου 1959, η Ντίσνεϋλαντ θα απαγορεύσει την είσοδο στον 1ο Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος και ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης Νικήτα Χρουστσώφ, που επισκεπτόταν επίσημα τις ΗΠΑ.
Εμείς θα λέγαμε “Πολιτική του Καραγκιόζη”. Στην Αμερική, μετά την πολιτική του Πινγκ Πόνγκ, μάλλον λέγεται “Πολιτική του Μίκυ Μάους.

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

Busy as I was with the cartoon exhibition I missed the birthday of the most famous rodent in the world: on 19 September 1928 Mickey Mouse made his first appearance on screen in the film Steam Boat Willie -the first film that combined simultaneously picture and sound.
The world wide popularity of the mouse has caused endless discussions as to what he really stands for, about his ideology and his influence on children. Some say that Mickey shows an innocent face which hides his main objective to transform childhood dreams into merchandize or that Mickey speaks the international language of consumerism and cultural imperialism. Some one else will say that he is a charming blend of culture, politics and economics.
Whatever the case, I never really liked Mickey. A smart ass, too proper, a petite bourgeois who, though he lives in a puritanical country (until not too long ago, at least) he lives with Minnie out of wedlock and while he has no children, brother(s) or sister(s) he has three nephews of unknown parents that live with him. As for a steady job… well, he never had one and no one knows how he makes a living.
To make a long story short, me, I am a Goofy fan.

A funny story now. On the day of Mickey’s 31st birthday, 19 September 1959, Disneyland did not allow entrance to the 1st Secretary of the Communist Party and Premier of the USSR Nikita Khrushchev, on an official visit to the USA.
Mickey Mouse diplomacy, (remember the “Ping Pong diplomacy”?)


«Η κοινωνική ισότητα είναι ενάντια στην ανθρώπινη φύση»
Τάδε έφη απο την ΔΕΘ, με όση σοβαρότητα μπορεί να διαθέτει ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Η φιλοσοφία της Μαρίας Αντουανέτας, θα έλεγα εγω, η πολιτική φιλοσοφία που δικαιολόγησε και δημούργησε την δουλεία, χώρισε τους ανθρώπους σε αφεντικά και δουλοπάροικους.
Τώρα, μια αμφιλεγόμενη θεωρία της επιστήμης της συμπεριφοράς.

“Η κοινωνική ανισότητα είναι μέρος της συγχρονης ανθρωπότητας, αλλά οι τρόποι που την διατηρούν και την εκμεταλλεύονται δεν είναι φυτεμένοι στον πολιτισμό και τα γονίδιά μας”
Agustín Fuentes, καθηγητής Ανθρωπολογίας, Πανεπιστήμιο Notre Dame.