Γνωστός ο Άδωνις: οξύθυμος, φωνακλάς που κοκκινίζει σαν πατζάρι, σκέτο κοκοράκι, το εξω-δεξιά χέρι του Κυριάκου Μητσοτάκη και της ΝΔ κατ’ επέκταση. Την φορά όμως αυτή η συμπεριφορά του έφτασε σε καινούρια ύψη. Θα γίνει λέει εκδορεύς και αλλοίμονο στον Τσίπρα “και τους άλλους”. Τι να πεί κανείς, οτι “σφαγεύς “ και “εκδορεύς” πάνε μαζί, πως το ένα δεν γίνεται χωρίς το άλλο, πως η ειδικότητα του “εκδοροσφαγέα” είναι μια; Εύγε, κύριε αντιπρόεδρε της ΝΔ, και εις ανώτερα! Κι αν σας “ξέφυγε” (κάπως έτσι υποπτεύομαι πως θα προσπαθήσουν να σας δικαιολογήσουν) ένας λόγος παραπάνω για να χωθείτε σε μια σκοτεινή γωνιά και να μας αφήσετε επι τέλους ήσυχους.
Προσθέστε τώρα σ’ αυτά και τους τραμπουκισμούς στελεχών της ΝΔ προσκείμενα στον Α. Σαμαρά, που μέσα στην Βουλή επιτέθηκαν σε Βαγενά και Γάκη απειλώντας σφάξιμο με κονσερβοκούτι και θάψιμο (εδώ τουλάχιστον δεν έχουμε εκδορά) και τότε έχουμε μια ωραία εικόνα του πολιτικού και πολιτιστικού επιπέδου ορισμένων τουλάχιστον απο τους πολιτικούς μας και τα κόμματα που εκπροσωπούν.
Κι ή ΝΔ; Δεν άκουσε το παραλήρημα του αντιπροέδρου της και τις εμφυλιοπολεμικές απειλές των στελεχών της; Μάλλον όχι, δεν άκουσε, γιατί μέχρι τώρα που γράφω -βράδυ Σαββάτου- δεν είδα κάποια αντίδραση, κάποια αποκύρηξη των ανατριχιαστικών απειλών. ‘Η μήπως άκουσε, αλλά τότε τί;


Μια μέρα σαν και σήμερα πριν 333 χρόνια, 23 Φεβρουαρίου 1685, γεννιόταν ο George Frideric Handel. Γεννημένος τον ίδιο χρόνο με τους Μπάχ και Σκαρλάττι θεωρείται ένας απο τους σπουδαιότερους συνθέτες του μπαρόκ που απόσπασε την εκτίμηση των ομοίων του, ό,τι καλύτερο μπορεί να ζητήσει ένας καλλιτέχνης. Είπε ο Μότσαρτ: O Χαίντελ αντιλαμβάνεται το αποτέλεσμα καλύτερα απο όλους μας. Όποτε θέλει, χτυπάει σαν κεραυνός. Είπε ο Μπετόβεν: (ο Χαίντελ) είναι ο μαέστρος όλων μας… ο μεγαλύτερος συνθέτης που έζησε ποτέ… πηγαίνετε σ’ αυτόν να μάθετε πως να δημιουργείτε το μεγαλύτερο αποτέλεσμα με τα απλούστερα μέσα… Θα έβγαζα το καπέλο μου και θα γονάτιζα στον τάφο του.

Ο Χαίντελ λοιπόν δεν έκανε μισά πράγματα, όχι μόνο στην μουσική του μα και σε σχέση με όλα τα ωραία πράγματα στην ζωή. Γιατί όχι; Οι καλλιτέχνες είναι άνθρωποι με πάθη, με παραξενιές, με έμμονες ιδέες πολλές φορές, μα πώς αλλοιώς;.. αλλοιώς δεν θα ήταν καλλιτέχνες. Πάνω απ’ όλα όμως είναι Ανθρωποι. Ερωτεύονται, παθιάζονται, γελούν, κλαίνε και, φυσικά, έχουν τις γευστικές τους προτιμήσεις.Κάποτε, λοιπόν, δέχτηκε δώρο απο έναν δούκα μια μποτίλια απο το καλύτερο Πορτ κι ένα φασιανό. Ήταν η βραδυά που η φίλη του, η Anne Dewes, είχε προσκαλέσει κάποιους θαυμαστές σε δείπνο. Λέει τώρα η μις Dews πως κάθε λίγο και λιγάκι στην διάρκεια της βραδυάς, ο Χαίντελ προφασιζόταν πως του ήρθε ξαφνικά έμπνευση και πως έπρεπε να τους αφήσει για να την σημειώσει μην την ξεχάσει. “Κανείς δεν ήθελε να διακόψει την Θεία Μούσα”, λέει η Anne Dewes “μέχρι που κάποιος απο την παρέα πήρε το θάρρος να κοιτάξει απο την κλειδαρότρυπα, όπου είδε τον Χαίντελ να πίνει απο την μποτίλια που του είχε στείλει ο δούκας.” Στην υγειά σου, George Frideric Handel!

-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-

It was on a day like today 333 years ago, 23 February 1685, that George Frideric Handel was born. Born on the same year as Bach and Scarlatti he is considered as one of the greatest composers of baroque, appreciated by his peers -the best an artist can expect.

Handel had a strong relation with all beautiful things, not only music, and why not? Artists are passionate , with whims and peculiarities… they wouldn’t be artists otherwise. Above all, though, they are Human. They laugh and they cry, they fall in love and, of course, they have their own preferences where food and drink are concerned.  So, the story goes,he received from a duke friend a bottle of the best Port wine and a pheasant. It was on an evening that his friend, Anne Dewes, had invited some admirer friends to dinner. Miss Dewes describes how every now and then during the evening, Handel would get up and dissapear for a few minutes saying he had some inspiration that he wanted to note down lest he forgot. “No one wanted to interrupt the divine muse”, says Anne Dewes, “until someone became bold enough to peep from the key hole, where he saw Handel drinking from the bottle the duke had sent”.Cheers, George Frideric Handel!

 

 


Αφού πριν δέκα περίπου μέρες προειδοποίησα πως θα επανέλθω με τα κουτιά, πραγματοποιώ τώρα την απειλή μου. Ισως να ακολουθήσουν κάποια στιγμή κι άλλα.

=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=

About ten days ago I had warned that I would come back with more boxes. I now realize my threat and, who knows, there may be more in the future,


Γραμμένο απο τον Κάρολο Μαρξ και τον Φρίντριχ Ένγκελς κυκλοφορεί στα Γερμανικά στο Λονδίνο η πρώτη έκδοση του “Κομμουνιστικού Μανιφέστου”. Ήταν 21 Φεβρουαρίου 1848, μια μέρα σαν σήμερα πριν 170 χρόνια. Από τότε, το Μανιφέστο έχει αναγνωριστεί ως ένα απο τα πιό σημαντικά πολιτικά κείμενα όλων των εποχών, καθώς παρουσιάζει αναλυτικά την ταξική πάλη, τα προβλήματα του καπιταλισμού και της καπιταλιστικής μεθόδου παραγωγής.
Με τα λόγια των συγγραφέων, “ Η μέχρι τώρα ιστορία της υπάρχουσας κοινωνίας είναι η ιστορία της πάλης των τάξεων”. Η ακροτελεύτια φράση του Μανιφέστου “Proletarier aller Länder vereinigt Euch!” – Προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτε!- είναι ένα απο τα διασημότερα πολιτικά καλέσματα της ιστορίας.
Ταπεινή μου παρότρυνση προς όσους εκφράζουν γνώμη χωρίς να το έχουν διαβάσει: Διαβάστε το, μερικές σελίδες είναι όλο κι όλο.

=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=Ο=

On February 21, 1848, on a day like today 170 years ago, written by Karl Marx and Friedrich Engels, the first edition of the “Communist Manifesto” is published in London, in German. Since then the “Manifesto” has been recognized and acknowledged as one of the most influential political documents of all times as it presents an analytical approach to the class struggle and the problems of capitalism and the capitalist mode of production.
In the words of the authors, “The history of all hitherto existing society is the history of class struggles”. The last paragraph of the “Manifesto”, “Proletarians of all countries, unite!” has become one of the most famous political slogans in history.
My humble recommendation to those who have an opinion without really reading it: Read it, it is only a few pages.


Μεγάλη μέρα χθες, Καθαρή Δευτέρα, ευχάριστη μα και κουραστική. Πολλοί φίλοι, πολύ φαϊ (νηστεία γαρ), είχα και καλεσμένους το βραδυ που τους μαγείρεψα το κλασσικόχταπόδιμεκοφτόμακαρονάκικαιταραμοσαλάτακαιμπακαλιαροσκορδαλιακαιθαλασσινά διάφορα, άσε που πέταξα και αετό για πρώτη φορά μετά …αντα χρόνια.
Πού καιρός και κουράγια για ν’ ασχοληθώ με τούτο εδώ το μπλόγκ. Για να μην τ’ αφήσω αδειανό λοιπόν ανατρέχω στο συνηθισμένο σωσίβιο -το παρελθόν. Καλό είναι να θυμώμαστε, μια που τα περισσότερα απο τα σημερινά μας πάθη και παθήματα έχουν ρίζες βαθειές. Αντιγράφω λοιπόν απο το ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ:

19.2.1991- Τεράστιο πολιτικό θέμα δημιούργησε απο το βράδυ της Κυριακής η φυγάδευση από την Ελλάδα όλης της κινητής περιουσίας του Κωνσταντίνου Γλύξμπουργκ προς το Λονδίνο. Οι συνωμοτικές συνθήκες υπό τις οποίες έγινε η φυγάδευση, το γεγονός οτι η κινητή περιουσία έφυγε απο την Ελλάδα χωρίς να υπογραφεί καν συμφωνία ανάμεσα στην κυβέρνηση και τον τέως, καθώς και η προσπάθεια που καταβλήθηκε για να κρατηθεί η όλη επιχείρηση μυστική, οδήγησαν την αντιπολίτευση να καταγγείλει την κυβέρνηση για συναλλαγή με τον Γλύξμπουργκ. Επτά ολόκληρες εβδομάδες δεκάδες εργατών συσκευαζαν στο Τατόι έπιπλα, χαλιά, ασημικά, πίνακες…

20.2.1991- Τα 1904 δέματα με τις χιλιάδες αντικειμένων που εξήχθησαν εν κρυπτώ, είναι η πρώτη δόση των εξαγωγών της οικογένειας Γλυξμπουργκ, που όπως ομολόγησαν χθές δυο υπουργοί, θα συνεχισθούν. Τόσο ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Τζανετάκης όσο και ο υπουργός Οικονομικών κ. Ι. Παλαιοκρασσάς, απεκάλυψαν οτι η κυβέρνηση αγνοεί την αξία των κινητών πραγμάτων που μεταφέρει με την άδειά της στο εξωτερικό, ο τέως.

Το σκίτσο του Κ. Μητσοτάκη είναι απο ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, 24.2.1991