Για όσους γεννήθηκαν μετά το 1960 ίσως να μη λέει πολλά… ίσως να μην λέει και τίποτα, αν και δεν μπορώ να το φανταστώ. Για τους παλαιότερους όμως η Joan Baez υπήρξε η μεγαλύτερη, η δυνατότερη γυναικεία φωνή της δεκαετίας του ’60, μα και για πολλά χρόνια μετά. Υπήρξε η γυναικεία φωνή μιας περιόδου συνταρακτικής που σημάδεψε την μεταπολεμική ιστορία: Ο πόλεμος του Βιετναμ, η αμφισβήτηση και ο ξεσηκωμός της νεολαίας και των φοιτητών κι απ’ τις δυό μεριές του Ατλαντικού, ο πόλεμος της Αλγερίας, η Σοβιετική εισβολή στην Τσεχοσλοβακία, η χούντα της Αθήνας, η κρίση στην Κούβα, το Kent State, η δολοφονία του Κένεντυ, οι Μαύροι Πάνθηρες, ο Γαλλικός Μάης, ο Μάρτιν Λούθερ Κίγκ και ο αντιρατσιστικός αγώνας στις ΗΠΑ, ο πολιτικοποιημένος φεμινισμός, οι δικτατορίες της Ν. Αμερικής, τα απελευθερωτικά κινήματα της Αφρικής, οι χίπις, τα κοινωνικά κινήματα για ίσα δικαιώματα… Κι η Joan Baez η φωνή της αντίστασης, της διαμαρτυρίας, της καταγγελίας, επι δέκα, δεκαπέντε, είκοσι χρόνια.
H Joan Baez γεννήθηκε σαν σήμερα, στις 9 Ιανουαρίου 1941. Χρόνια πολλά Τζόαν!

-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-

It might not mean much to those born after 1960… it might mean nothing at all. But, for those older Joan Baez is the greatest, the strongest female voice of the 60s and even for many years beyond that. She is the female voice of a period that shook the post war history of the world: the Viet Nam war and the mobilization of students against it on both sides of the Atlantic, the independence war of Algeria, the Soviet invasion of Czechoslovakia, the dictatorship in Greece, the Cuban crisis, the events at Kent State, the assassination of J.F.K., the Black Panthers, the French May, Martin Luther King and the struggle against racial segregation in the US, the politicization of the feminist movement, the South American dictatorships, the liberation and independence movements in Africa, the hippies and the social movements for equal civil rights… And Joan Baez, the voice of resistance and of protest for ten, fifteen and more years.
Joan Baez was born on a day like today, 9 January 1941. Happy birthday, Joan!

Joan Baez, “The answer is blowing in the Wind”


“Απλά άψογος” κατά τον Αδωνι Γεωργιάδη ο ακροδεξιός ραβίνος που παραληρόντας με αφορμή την ενέργεια του “Ρουβίκωνα” ενάντια στην πρεσβεία του Ισραήλ και αφού “φτύνει τον Μαρξ, τον προδότη τον Εβραίο αντισημίτη”, τα “αναρχοκομμούνια”κσι τον Μπακούνιν, δηλώνει πως “αν εισέρχονταν στον χώρο, έπρεπε να αντιμετωπιστούν με μια σφαίρα στο κεφάλι”.
Σημειώστε παρακαλώ την σφαίρα στο κεφάλι.Απλά άψογος! Τόσο άψογος που ακόμα και η πρεσβεία του Ισραήλ στην Αθήνα τον αποκύρηξε αποκαλόντας τον ακραίο. Και η ΝΔ; Θα περίμενε κανείς μια αντίδραση απο το κόμμα αντιπρόεδρος του οποίου είναι ο Αδωνις. Μια ανακοίνωση έστω πως εκείνο το “απλά άψογος” είναι προσωπική άποψη του Αδώνιδος και μόνο. Όπως έκανε και η πρεσβεία του Ισραήλ για τον ραβίνο.
Δεν είδα κάτι τέτοιο, μούγγα! Ίσως και να μου διεφυγε. Κατά γενική ομολογία όμως ο κύριος Αδωνις έγινε νούμερο 2 της ΝΔ όχι για τις πολιτικές του ικανότητες, ούτε για την ρητορική του δεινότητα ούτε, προφανώς, για την εξαιρετική του ευφυϊα. Έγινε νούμερο 2 της ΝΔ για να είναι ο σύνδεσμος με την άκρα δεξιά,
ο πορτιέρης που της κρατάει ανοιχτή την πόρτα για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.


3 Ιανουαρίου 1911, μια μέρα σαν και σήμερα, πεθαίνει στην Σκιάθο “ο άγιος των ελληνικών γραμμάτων”, “η κορυφή των κορυφών” κατά τον Κ. Π. Καβάφη, ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης.
Πολύ γνωστό νομίζω το παρακάτω. Καλό όμως να θυμώμαστε και να συνειδητοποιούμε το αν και πόσο έχουμε αλλάξει τα τελευταία εκατόν πενήντα περίπου χρόνια.

“Εἷς οἰωνὸς ἄριστος, ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης. Αλλά τις έβαλεν εις πράξιν την συμβουλήν του θειοτάτου αρχαίου ποιητού; Εκ της παρούσης ημών γενεάς τις ημύνθη περί πάτρης; Ημύνθησαν περί πάτρης οι άστοργοι πολιτικοί, οι εκ περιτροπής μητρυιοί του ταλαιπώρου ωρφανισμένου γένους, του στειρεύοντος πριν, και ητεκνωμένου δεινώς σήμερον; Αμυνα περί πάτρης δεν είναι αι σπασμωδικαί, κακομελέτητοι και κακοσύντακτοι πολιτικαί και επιστρατείαι, ουδέ τα σκωριασμένης επιδεικτικότητος θωρηκτά. Αμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή των νέων, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και του πιθηκισμού, του διαφθείροντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος και η πρόληψις της χρεοκοπίας.
Τις ημύνθη περί πάτρης; Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνώσα επί ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια. Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος.”

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης