Επίγραμμα του Σιμωνίδη του Κείου απο την Παλατινή Ανθολογία.
Η όποια ομοιότης του πύκτη με γνωστό σύγχρονο Ροδίτη είναι απόλυτα τυχαία.

===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===

TELL US WHO AND WHO’S ARE YOU OF WHICH COUNTRY
AND WHAT HAVE YOU WON
CASMYLOS OF EVAGORAS PYTHIAN FIST RHODIAN

Simonides of Ceos. 556 B.C. – 469 B.C.

 

Any similarity of the pictured boxer with a well known contemporary Rhodian is absolutely coincidental




Ελεγεία στο Ακρόπρωρο ενός πλοίου
Pablo Neruda, “Canto General”
μετάφραση απο τα Αγγλικά Β.Π. (με το συμπάθειο)

Στις αμμουδιές του Μαγγελάνου σε βρήκαμε, εξαντλημένη
θαλασσοπόρε, ακίνητη
μέσα στην καταιγίδα που τόσες φορές τα γλυκά δίδυμα
στήθη σου αψήφισαν, σκίζοντάς την με τις ρώγες σου.

Σε σηκώσαμε πάλι πάνω απο τις Νότιες θάλασσες, μα τώρα
είσουν o επιβάτης στο σκοτάδι, στις γωνιές, ένα
με το σιτάρι και το μέταλο που φύλαγες
στα πλατειά νερά, τυλιγμένη από την ωκεάνια νύχτα.

Σήμερα είσαι δικιά μου, θεά που το γιγάντιο άλμπατρος
έξησε πετώντας με τ΄απλωμένα του φτερά,
σαν ένας μανδύας μουσικής που διευθύνεται στη βροχή
απο τα τυφλά, περιπλανόμενα ξύλινα βλέφαρά σου.
…………………….

Όταν οι άγγελοι κι οι βασίλισσες οι γεννημένοι μαζί σου
αφού σκεπάστηκαν με μούσκλια κοιμήθηκαν, προορισμένοι
να μείνουν στην ακινησία που οι νεκροί φρουρούν τιμητικά,
εσύ σκαρφάλωσες στην λεπτή πλώρη του πλοίου
και άγγελος και βασίλισσα και κύμα, είσουν ο σεισμός της γης.
Το τρέμουλο των ανθρώπων σκαρφάλωσε
μέχρι τον ευγενή χιτώνα σου με το στήθος του απο ξύλο μηλιάς,
ενώ τα χείλη σου – Ω γλύκα!- υγράνθηκαν
απο άλλα φιλιά αντάξια του άγριου στόματός σου.

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

Elegy to a Ship’s Figurehead
Pablo Neruda, “Canto general”
Translation A. S. Kline
 
From the sands of Magellan we salvaged you, exhausted
voyager, immobile
beneath the storm your sweet twofold breast so many times
defied dividing itself between your nipples.

We lifted you again over the Southern waters, but now
you were the passenger in darkness, of angles, one
with the wheat and the metal you guarded
on the wide water, enveloped by oceanic night.

Today you are mine, goddess whom the giant albatross
grazed with its wingspan extended in flight,
like a cloak of music conducted in rain
by your blind wandering eyelids of timber.
………………….
When the angels and the queens born with you,
covering themselves with moss, slumbered, fated
to the immobility the dead guard with honour,
you climbed to the narrow prow of the ship
and angel and queen and wave, you were the earth’s tremor.
Man’s shudderings climbed to your
noble tunic with its apple-wood breast.
while your lips oh sweetness! were moistened
by other kisses worthy of your wild mouth.
……………………….


Όχι, δεν είναι τίποτα σοβαρό, ούτε η ζέστη μ’ έχει βαρέσει στο κεφάλι ούτε τα μνημόνια που μας ρουφούν το αίμα. Έτσι όμως μού ‘ρχεται πότε πότε κι ασχολούμαι μ’ αυτό το είδος ποίησης/λογοτεχνίας που πολύ μ’ αρέσει.

Η βρυκολακιασμένη Νύφη
Henry Thomas Liddell

“Ήρθα, ήρθα και πάλι απο τον τάφο!
Γι’ αντάλλαγμα στο δαχτυλίδι που ‘δωσες,
την γαμήλια υπόσχεσή μου δέξου
πως είμαι δικιά σου κι είσαι δικός μου.”

Σαν πτώμα κείτονταν στην δύναμη του Δαίμονα απο κάτω
κι αυτή σε σάβανο τον τύλιξε.
Και στην καρδιά του κόλλησε τα χείλη
κι ήπιε απο το ζωντανό το αίμα, το ζεστό!

Και κάπου κάπου μουρμούριζαν τα πέτρινα χείλη,
“Ζεστό και μαλακό είν’ το κρεβάτι σου
μα αύριο σε πιο κρύο κρεβάτι θα ξαπλώσεις-
Το δικό μου θα ‘ναι το κρεβάτι, Άλμπερτ!”

(Μετάφραση δικιά μου, με την ανοχή σας παρακαλώ)

—οοο—οοο—οοο—οοο—οοο—οοο—οοο—οοο—

The Vampire Bride
Henry Thomas Liddell

“I am come – I am come! once again from the tomb,
In return for the ring which you gave;
That I am thine, and that thou art mine,
This nuptial pledge receive.”

He lay like a corse ‘neath the Demon’s force,
And she wrapp’d him in a shroud;
And she fixed her teeth his heart beneath,
And she drank of the warm life-blood!

And ever and anon murmur’d the lips of stone,
“Soft and warm is this couch of thine,
Thou’lt to-morrow be laid on a colder bed-
Albert! that bed will be mine!”