Έγραφα προχθές, και ξανά λίγες μέρες πριν, για την ομορφιά της φύσης κι ειδικότερα της δικιάς μας εδώ, στη νότια μύτη της Ρόδου. Πανέμορφη, ιδιαίτερη, ξεχωριστή, να αντέχει μέχρι τώρα στην λεγόμενη “ανάπτυξη”.
Ιδού όμως ο άνθρωπος. Ο αδιάφορος, ο ακαλαίσθητος, ο αντικοινωνικός, που καταστρέφει όχι μόνο την δικιά του ζωή μα και το μέλλον των παιδιών του.
Και όμως, είναι ο ίδιος αυτός που πολλές φορές θα ακουστεί να μιλάει με στόμφο για πολιτισμό, για παράδοση, για ανάπτυξη, ακόμα και για το περιβάλλον. Μα, αγαπητέ, πολιτισμός δεν είναι μόνο οι “αρχαίοι ημών πρόγονοι”, ο Παρθενώνας ή ο Κολοσσός για τα οποία τόσο μας αρέσει να μιλάμε και να καμαρώνουμε. Πολιτισμός είναι το σύνολο των επιτευγμάτων, ή και “κατορθωμάτων” μας. Είναι ο καθημερινός τρόπος ζωής και συμπεριφοράς, οι ηθικές αξίες, η παιδεία, η μόρφωση. Είναι η πνευματική μας καλλιέργεια, η δημιουργία, το πώς πατάμε εμείς πάνω στα αρχαία θεμέλια μας για ν’ ανέβουμε ψηλότερα… «Άμμες δε γ’ εσόμεθα πολλώ κάρρονες». Πού όμως…
Οι φωτογραφίες είναι απο τις απέναντι πλευρές του ίδιου δρόμου. Ενός δρόμου σε περιοχή με πολλές εξοχικές μα και μόνιμες κατοικίες που οδηγεί στην πανέμορφη παραλία της Σαλαμίνας, εκατό μέτρα παρακάτω.
Συγκινήθηκε άραγε κανείς -ιδιώτης, δήμαρχος, κοινοτάρχης, “αρμόδιος”; Οι προχθεσινές φωτογραφίες, που όμως θα μπορούσανε να είναι περσινές, λένε πως όχι.
Και για να μην παρεξηγιόμαστε, παρόμοια κατάσταση συναντά κανείς παντού, εδώ κι εκεί στην ωραία μας φύση. Πολιτισμός!

-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-

I was writing the day before yesterday, and then again a few days ago, about nature’s beauty and artistry, especially here in our parts, the southern part of Rhodes. Exceptionally beautiful, special, in spite of the so-called “development”.
Enter man. Careless, indifferent, insensitive, tasteless, antisocial, destroying not only his own, but also his children’s lives.
And yet it is the same person who speaks and lectures about “civilization”, tradition, development. But, my dear friend, “civilization” is not “our great ancestors”, the Parthenon and the Colossus, of which we are so proud. Civilization is the sum of our achievements, our daily way of life and behavior, our moral values, our education, our spiritual culture, what we create and how we step on our ancient foundations to climb higher… “We shall become much better…”, as the kids of ancient Sparta chanted to their elders.
The pictures are from the opposite sides of the same road. It is a road in an area with many summer, but also permanent homes. It leads to the beautiful beach of Salamina, one hundred meters further down.
Has anyone cared -private person, mayor, service, office? The pictures taken two days ago say no, they could’ve been taken one year ago.


Έχει τόπους που η λέξη “χειμώνας” φέρνει στον νου ξερά φύλλα και χωράφια, χιόνι και πάγο, γκρίζους ουρανούς. Όχι όμως και στην ”Νύμφη του Ήλιου”, την Ρόδο. Η βροχή, που αμέσως μετά την διαδέχεται ο λαμπρός ήλιος πρασινίζει δέντρα και χωράφια και κάνει τις σταγόνες πάνω τους ν’ αστράφτουν σαν εκατομμύρια διαμαντάκια.
Στην εικόνα, το σπίτι μας στην Λαχανιά, 7 του Γενάρη.

-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-

There are many places where the word “winter” brings to mind dry leaves and fields, snow and ice, gray skies. Not so in Rhodes, the “Bride of the Sun”. The rain that immediately after it is followed by a bright sun makes trees and fields turn green with the rain drops shining like so many small diamonds.
This is a photo of our home in Lachania, 7 January 2018.


Κάπου πάει να βρέξει, κάπου ξανοίγει ο καιρός μα η σοροκάδα σοροκάδα. Μια βόλτα στην παραλία, εδώ στην ανατολική πλευρά της Νότιας Ρόδου, με τα ξέφτια απο τα κύματα στο πρόσωπο και την μυρωδιά του αλατιού. Θαυμάζοντας το μεγαλείο και την δύναμη της μάνας μας, της θάλασσας.

“Και τί είνα η θάλασσα;” ρωτησε ο Γουίλ.
“Η θάλασσα!” φώναξε ο μυλωνάς. “Ο Κύριος να μας βοηθάει όλους, είναι το μεγαλύτερο πράγμα που έφτιαξε ο Θεός! Είναι εκεί που όλα τα νερά του κόσμου μαζεύονται σε μια τεράστια αρμυρή λίμνη. Απλώνεται επίπεδη σαν την παλάμη μου μοιάζοντας αθώα σαν παιδάκι. Λένε όμως πως σαν φυσάει ο άνεμος σηκώνεται σε βουνά απο νερό μεγαλύτερα απο όλα τα δικά μας και καταπίνει μεγάλα καράβια πιο μεγάλα απο τον μύλο μας και βγάζει τέτοιο μουγκριτό που ακούγεται πολλά μίλια μακρυά μέσα στην στεριά. Έχει μέσα της μεγάλα ψάρια πέντε φορές μεγαλύτερα απ’ έναν ταύρο, και ένα ερπετό μακρύ σαν τον ποταμό μας και παλιό όσο κι ο κόσμος, με μουστάκια σαν νά’ναι άνθρωπος και μια ασημένια κορώνα στο κεφάλι”.

Robert Louis Stevenson, από το “Will o’ the Mill”

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

Some times it looks like rain and some times it clears up but the scirocco, the Southeastern wind, is always there. A walk in the beach here, at the East side of South Rhodes, with the spray of the waves in the face and the smell of the salt. Admiring the greatness and the might of our mother, the sea.

“And what is the sea?” asked Will.
“The sea!” cried the miller. “Lord help us all, it is the greatest thing God ever made! That is where all the water in the world runs down into a great salt lake. There it lies, as flat as my hand and as innocent-like as a child; but they do say when the wind blows it gets up into water mountains bigger than any of ours, and swallows down great ships bigger than our mill, and makes such a roaring that you can hear it miles away upon the land. There are great fish in it five times bigger than a bull, and one old serpent as long as our river and as old as all the world, with whiskers like a man, and a crown of silver on her head.”

Robert Louis Stevenson, from “Will o’ the Mill”



Είναι πανθομολογούμενο νομίζω πως ειδικά η ΝΔ είναι μια αντιπολίτευση καταγγελίας και τίποτ’ άλλο. Όπου για όλα φταίει η κυβέρνηση, ακόμα και για το οτι πηδούν οι ψύλλοι ή πέφτουν φύλλα απο τα δέντρα. Η ταχτική βέβαια του “λέγε λέγε, στο τέλος κάτι θα κολλήσει” δεν είναι πρωτότυπη και μέχρι εδώ καλά αν η καταγγελία ήταν σοβαρή κι αν συνοδευόταν απο μια εξ ίσου σοβαρή αντιπρόταση… η δημοκρατία έχει ανάγκη απο σοβαρές αντιπροτάσεις
Αφορμή γι αυτά, που τα έχουμε ξαναπεί εδώ, μου δίνει η πρόσφατη οικολογική καταστροφή όπου σύμφωνα με την ΝΔ και τους κονδυλοφόρους που την στηρίζουν φταίει βέβαια η κυβέρνηση. Και πάλι καλά ως εδώ, ας πούμε πως πράγματι φταίει η κυβέρνηση που βούλιαξε το σαπιοκάραβο.
Απο εκεί και πέρα όμως χοντραίνουν τα πράγματα. Διότι σφόδρα και μετά μένους αντιπολιτευόμενος κονδυλοφόρος φτάνει στο σημείο να ειρωνευτεί, να κάνει λογοπαίγνια με το γεγονός οτι ο Υπουργός Ναυτιλίας είναι τυφλός -και άρα πώς μπορεί να δει την καταστροφή, και πώς μπορεί να κάνει αυτοψία αφού είναι τυφλός, αναρωτιέται ο κονδυλοφόρος.
Απάνθρωπη και προκλητική τοποθέτηση, αντίθετη με κάθε δημοσιογραφική δεοντολογία, που φανερώνει αναλγησία και έλλειψη ανθρώπινης ευαισθησίας, για κάτι για το οποίο ο πάσχων δεν ευθύνεται και που στο κάτω κάτω δεν έχει καμμία σχέση με την πολιτική. Στον Καιάδα λοιπόν αυτοί που έχουν φυσικά μειονεκτήματα, κατά τον κονδυλοφόρο.
Ντροπή!

—Το σκίτσο είναι παλαιότερο, απο το αρχείο μου.