28 Οχτωβρίου. Ήταν μέρα γεμάτη σήμερα. Γεμάτη κόσμο, συζητήσεις, γνωριμίες, χειραψίες, αγκαλιές και φιλιά. Εκεί ο Πρόεδρος της Βουλής, εκεί ο περιφεριάρχης, ο δήμαρχος, βουλευτές, εκπρόσωποι των Ενόπλων Δυνάμεων. Για μένα όμως ήταν ιδιαίτερα μια μέρα γεμάτη με αναμνήσεις, με συγκίνηση.
Μιλάω για τα εγκαίνια του ανακαινισμένου Προξενείου της Ελλάδας στην διάρκεια της Ιταλοκρατίας, για το πατρογονικό μου σπίτι μ’ άλλα λόγια, εκεί που γεννήθηκα και μεγάλωσα.
Χάρηκα και καμάρωσα να το βλέπω να πέρνει ζωή, έτσι που να συνεχίζει τώρα την ιστορική του πορεία όπως του αξίζει. Πίσω τώρα στην Λαχανιά και πολύ κουρασμένος όπως είμαι δεν θα γράψω παραπάνω.

===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===

28 October.  It’s been a full day today, full of everything… people, discussions, meetings and introductions, handshakes, hugs and kisses. The chairman of the Parliament was there and also the Governor of South Aegean, and the Mayor of Rhodes, and members of the parliament and the armed forces. As for me it was a day full of memories and emotions.
Of course, I speaking about the inauguration of the newly restored building that was the Consulate of Greece during the years of the Italian occupation… in other words the house of the Pavlidis family, built by my great grand father, the house were I was born and grew up.
I was very happy and proud to se it acquiring the new life it deserves and to continue on its historical destiny. Back to Lachania now and tired as I am I will stop here at present.

NOTE: 28 October is a national holiday in Greece, the day that fascist Italy attacked Greece in 1940. It is also a special day for Rhodes and the Dodecanese: this year the 28 October also marks 70 years from the official reunification of the Dodecanese with Greece, after more than 700 years of foreign occupation.


Χιλιοστώ τω έτει τε τετρακοσιοστώ τε
συν άλλοις εννενήκοντα και οκτώ πληρεστάτοις
θνήσις και μόρος εκ θεού και παίδευσις η εκ τούτου,
θανατικόν επέσωσεν εις το νησίν της Ρόδου,
και ήρχισεν απο μηνός αυτού του οκτωβρίου
κ΄εκράτει μήνας είκοσι η λοίμη του θανάτου,
κυριαρχούντος τοιγαρούν του μεγαλομαστορούντος
φρα Πέτρου τε δε Αββουσσών
…………………………………………………..
αλλάγε και το ποίημα και όσα δια στοίχου
εγράφησαν, βαβαί παπαί, δια το θανατικόν της Ρόδου,
Εμμανουήλ ο γράψας ήν, ακμί και ο ποιήσας,
Γωργιλλάς ακούεται, Λειμενίτης τ’ επίκλην.
Άρχοντες πλούσιοι και πτωχοί, μικροί τε και μεγάλοι,
κι εσείς αυθένταις φρέριδες, οπού ‘σθε το κεφάλι,
τι ήτον ετούτο το κακό το μέγα και μυστήριον
και το πικρόν θανατικόν, το φοβερόν κριτήριον;
οπού ‘λθε κ’ ήυρε την πτωχήν την Ρόδον την μισκήνα,
και έφα τους ανθρώπους της με λοιμασμένην πείνα,
και θέρισε τον ‘πίσκοπον και ‘κοψε τους παπάδες,
διακόνους καί ‘κλησιαστικούς και τους ξαγορευτάδες
και πίκρανε τούς γέροντες και ‘θλιψεν ταίς μαννάδες,
ταίς κόραις ταίς ανέγλυταις και ταις οικοκυράδες,
και ξέζευξε τ΄ανδρόγυνα κι ορφάνευσε παιδάκια,
και ΄φήκεν τα ν’ αναθραφούν εις πικριαίς και φαρμάκια.
αλή, και τί ήτον το κακό, Χριστέ, η αμαρτία;…
…εχορταριάσαν τα στενά κι οι ρύμες ασχημήσαν…”
…………………………………………………..
Εμμανουήλ Γεωργιλλάς, Το Θανατικόν της Ρόδου

Μετά τον αυτόπτη Γεωργιλλά λίγα μπορεί να πεί κανείς. Με την απόκρουση της πολιορκιας απο τους Τούρκους του 1480  η Ρόδος γνωρίζει μεγάλη άνθιση. Τα τείχη ανοικοδομούνται και νέες οχυρώσεις κατασκευάζονται. Το εμπόριο και η γεωργία ανορθώνονται και χριστιανοί απο την γύρω περιοχή θα βρούν καταφύγιο στο νησί. Σύντομα, η Ρόδος θα φτάσει σε εντυπωσιακό επίπεδο ευημερίας και δύναμης κι η φήμη της θ’ απλωθεί ακόμα περισσότερο.
Τα καλά όμως δεν κρατούν πολύ. Τον Οχτώβρη 1498, απ’ ένα καράβι που έδεσε στο λιμάνι – εκεί στην “Κολόνα” θα ξεμπαρκάρει η πανούκλα. Η επιδημία θα κρατήσει 20 μήνες και η καταστροφή θα είναι τεράστια.
Το τέλος του “θανατικού” θα γιορταστεί στι1 24 Ιουνίου 1500, στην ημέρα της γιορτής, ποιανού άλλου, του Άγ. Ιωάννη.

===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===

With the defeat of the Turks and the lifting of the great siege of 1480 Rhodes goes into a new burgeoning season. Along with the building reconstruction comes the revival of agriculture and commerce, which had suffered great damage. Christians from all over the area find refuge in Rhodes and the other islands under the Order’s rule. Soon Rhodes reaches an impressive level of prosperity and power. Her reputation spreads even further than before.
But, a good thing isn’ t a joy forever. In October 1498, another bad affliction lands on Rhodes, probably by way of a ship moored in the harbor, over there at the Kolona pier: the plague! The epidemic lasts for 20 months. The destruction and desolation are great, we are told by the scholar Emmanuel Georgillas Limenitis in his long eyewitness poem The Thanatikon of Rhodes :

….Death and perishing from God, and thence the lessons garnered.
A plague has fallen on the island of Rhodes…..

and further

weeds have grown on the streets, the roads have turned ugly….

The end of the thanatikon, the plague, was celebrated on June 24, 1500, feast day of St. John – naturally.

 

 

 

 

 

 

 

 


Θα εξομολογηθώ πως ενώ συνήθως δεν έχω πρόβλημα με τις λέξεις, με το πώς να εκφραστώ γενικά και να αναπτύξω τις ιδέες μου (αν και προτιμώ να σκιτσάρω) κάπου δυσκολεύομαι να εξηγήσω και να υποστηρίξω το προφανές, το αυταπόδεικτο και αυτονόητο. Λέω δηλαδή πως αν το μεσημέρι κάποιος αμφισβητήσει πως εκείνο το πράγμα που λάμπει στον ουρανό είναι ο Ηλιος και μου ζητήσει να αποδείξω οτι είναι, ε, εκεί τα χάνω λίγο.
Ετσι και τώρα μ’ εκείνα τα περι φασισμού και κομμουνισμού, με την θεωρία των δυο άκρων που βέβαια δεν είναι τωρινή και που προσπαθεί να μας πείσει πως πορτοκάλια και καρπούζια είναι το ίδιο πράγμα. Επικίνδυνη θεωρία, που σκόπιμα παραβλέπει την ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία. Επικίνδυνη σήμερα που η ακροδεξιά δείχνει και πάλι την απαίσια φάτσα της. Είναι πιο επικίνδυνη επειδή τώρα προβάλλεται απο κράτος μέλος τις ΕΕ που πολέμησε στο πλευρό της Ναζιστικής Γερμανίας και που ακόμα και μετά τον πόλεμο τίμησε με διάφορους τρόπους το παρελθόν της αυτό. Επικίνδυνη, για την χώρα μας τουλάχιστον, γιατί είναι διχαστική και προϊδεάζει για ένα κλίμα “ μετα-εμφιλιοπολεμικό”.
Και ακόμα πιο επικίνδυνη όταν εκατοντάδες χιλιάδες Αμερικανοί ζητούν απο τον Τραμπ, που αρνείται να καταδικάσει τους Αμερικάνους νεο-ναζί, να κυρηχθούν επίσημα τρομοκράτες οι αντι-ναζί που διαδήλωσαν εναντίον τους στην Charlottesville.
Στην αμηχανία μου απάνω και αναζητόντας επιχειρήματα προκειμένου να αποδείξω το αυταπόδεικτο έπεσα πάνω στην περίφημη φωτογραφία του Yevgeny Khaldei, παρμένη στις 2 Μαϊου 1945. Δείχνει Ρώσους στρατιώτες να υψώνουν την σημαία της ΕΣΣΔ πάνω στο Γερμανικό Reichstag. Ήταν η κατάληψη του Βερολίνου, το τέλος της Ναζιστικής Γερμανίας. Μα ήταν και το τέλος, τότε, μιας πάλης ανάμεσα σε δυο εκ διαμέτρου αντίθετες ιδεολογίες, του Κομμουνισμού και του Ναζισμού, που τώρα κάποιοι θέλουν να τις βάλουν στο ίδιο καλάθι. Ε, όχι δα!

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

I must confess that though I have no problem with words, with how to express my self and to put forward my ideas, still I find it hard to explain and to defend what is obvious, self-evident and self-explanatory. I mean that if, for example, someone questions the fact that that bright object in the sky is the sun and I am asked to prove that it is well… I will be at a smaller or bigger loss of how to proceed.
This is now the case with all the talk about Fascism and Communism, with the theory of “the two extremes”, which is trying to prove that oranges and watermelons are one and the same thing. It is not a new theory, but it is a dangerous theory which intentionally disregards history and political theory and philosophy. It is even more dangerous today as the extreme Right has once again shown its ugly face. It is dangerous because it is now promoted by a country member of the EU that has fought side by side with Nazi Germany and that, even after the war, it has honored in various ways her Nazi past. A dangerous theory for our country, Greece,  because it is divisive, initiating a “post civil war” climate. And it is dangerous as hundreds of thousands of Americans have signed a petition calling on Donald Trump (who refuses to condemn the American neo-nazis) to “formally recognise” anti-fascists as terrorists.
In my puzzlement and looking for arguments to prove the self-evident I came across the famous picture by Yevgeny Khaldei, taken on 2 May 1945. It shows Russian soldiers raising the flag of the USSR on top of the German Reichstag. It was the end of the battle for Berlin, the end of Nazi Germany. But it also marked the end, at the time, of a struggle between two diametrically opposite ideologies, those o Communism and Nazism. Two diametrically opposite ideologies that there are those that now want to put in the same basket. Seriously? No way!


«Στις 21 Αυγούστου πιάστηκα στο Χαϊδάρι. Στο τέταρτο πάτωμα στην οδό Μπουμπουλίνας, στο κελί αρ. 4, περίμενα το μαρτύριο και το θάνατο. Στις 4 Σεπτεμβρίου μου έφεραν χαρτί και μολύβι. Τότε έγραψα 32 ποιήματα. Τις προηγούμενες νύχτες τις πέρασα άγρυπνος με την πλάτη κολλημένη στον τοίχο, περιμένοντας από στιγμή σε στιγμή να με πάρουν για το μαρτύριο ή για την εκτέλεση….”
Από το ημερολόγιο του Μίκη Θεοδωράκη

21 Αυγούστου 1967, μια μέρα σαν σήμερα, ο Μίκης συλλαμβάνεται απο τον αρχιβασανιστή Μπάμπαλη. Ακολουθεί “το ίδιο τροπάρι το γνωστό”… απομόνωση στην Μπουμπουλίνας, φυλακές Αβέρωφ, νοσοκομείο, κατ’ οίκον περιορισμός, Ζάτουνα Αρκαδίας, στρατόπεδο Ωρωπού…
Το σκίτσο, καμωμένο το 1975, είναι απο σχολικό βιβλίο Λυκείου της Σουηδίας με τίτλο Dikter för vår tid – Ποιήματα του καιρού μας. Κοσμεί την αρχή του κεφαλαίου “Με τα ποιήματα ως όπλα”. Ποιήματα και τραγούδια του Νερούδα, της Γαλλικής και της Ρώσικης επανάστασης, του Βιετναμ, της Χιλής…

“Dikter för vår tid“, εκδόθηκε στην Σουηδία το 1977, ISBN 91-2700552-6

===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===

I was arrested on 21 August. In Bouboulinas street, on the 4th floor, in cell Nr. 4, i waited for torture or death. On 4 September I was given pencil and paper. It was then I wrote 32 poems. The previous nights I had spent with my back to the wall, expecting to be taken any moment to the torture chamber or the firing squad…”
From the diary of Mikis Theodorakis

On 21 August 1967, on a day like today, Mikis Theodorakis was arrested by Petros Babalis, one of the most sadistic and notorious torturers of the Greek military dictatorship. He was first taken to the Military Police HQ on Bouboulinas str. and then to to “Averof” jail, then hospital, then home detention, then deportation to Zatouna, then to the military base of Oropos…
This drawing of him, made in 1975, is from a Swedish high school book with the title “Dikter för vår tid”, Poems of our Times. It is at the beginning of the chapter “With poems as weapons”. There are songs and poems from Pablo Neruda, of the French and the Russian revolutions, Vet Nam, Chile…

“Dikter för vår tid”, printed in Sweden 1977, ISBN 91-2700552-6



“Οι λαθρομετανάστες ανέκαθεν ήταν πρόβλημα για την Αμερική. Ρώτα όποιον Ινδιάνο θέλεις.”
Robert Orben

3 Αυγούστου 1492, μια μέρα σαν σήμερα πριν 525 χρόνια, ο Χριστοφορος Κολόμβος με τρείς καραβέλες – Santa Maria, Pinta και Niña- σαλπάρει για το πρώτο του ταξείδι προς τις “Ινδίες”, απο το Palos de la Frontera της Ισπανίας.
Τα επόμενα είναι ιστορία.

===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===

“Illegal aliens have always been a problem in the United States. Ask any Indian.”
Robert Orben

August 3, 1492. On a day like today 523 years ago, Christopher Columbus sets sail on his first voyage with 3 ships – Santa Maria, Pinta and Niña- from Palos de la Frontera, Spain for the “Indies”.
The rest is history.