Με μηνύματα ενότητας ορισμένων υποψηφίων, σιωπή από άλλους αλλά και σφοδρές αναταράξεις και διασπαστικές κινήσεις στο “Ποτάμι” έκλεισε ο πρώτος γύρος των εκλογών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.
Με προίκα το μεγαλύτερο μέρος των ψήφων του ΠΑΣΟΚ -του μεγαλύτερου και ιστορικότερου εταίρου της συμπαράταξης- πρώτη αναδείχτηκε η Φώφη Γενηματά. Στους ΠΑΣΟΚικούς ψήφους όμως -Βενιζελικούς κυρίως σύμφωνα με τους αναλυτές- βασίστηκε και ο δεύτερος Μίμης Ανδρουλάκης. Ο δευτερος γύρος θα αποτελέσει μια εσωπασοκική μονομαχία με την εκατέρωθεν τώρα αναζήτηση συμμάχων, με ό,τι αυτό σημαίνει. Ενδιαφέρον, ε!
Μένει να δουμε πόσο ισχυρή θα είναι στο μέλλον αυτή η ενότητα μιας εκλογικής συμμαχίας κομμάτων και ατόμων που – πέρα απο θολές γενικολογίες και αοριστίες- μέχρι τώρα δεν έχει διατυπώσει κοινό πρόγραμμα, θέσεις και στόχους, ούτε καν κοινή άποψη στο θέμα μιας μελλοντικής συνεργασίας με την ΝΔ.
Ίδωμεν.



Σίγουρα θα υπάρξουν σχόλια για τα αποτελέσματα των Γερμανικών εκλογών… όταν όμως κατακάτσει ο πρώτος κουρνιαχτός.
Για την ώρα, καθώς το ακροδεξιό AfD κάνει θεαματική εμφάνιση, αρκεί αντί άλλου σχολίου ένα σκίτσο του Πάνου Ζάχαρη. Είναι ένα απο τα σκίτσα που η αξιότιμη Catherine Bearder, κοσμήτορας της Ε.Ε. υπεύθυνη για εκθέσεις, λογόκρινε και απέρριψε απο την σχεδιαζόμενη στις Βρυξέλλες έκθεση Ελλήνων και Γάλλων σκιτσογράφων, με τίτλο «EU turns 60: A Cartoon Party». Η κοσμήτορας/λογοκριτής βασίστηκε λέει σ’ εναν κανονισμό που αποκλείει τα φιλοναζιστικά ή προσβλητικά προς την Ε.Ε. σχόλια και εικόνες.
Ακολούθησε τότε μια επιθετική και αντισυναδελφική αρθρογραφία σε ορισμένα ελληνικά ΜΜΕ, με στόχο την έκθεση και με υποτιμητικά για τους έλληνες γελοιογράφους σχόλια. Με αυθαίρετα και ανακριβή επιχειρήματα, με διαστρέβλωση της αλήθειας, η λογοκρισία της Ε.Ε. μετονομάστηκε σε “επιλογή” (Φαίνεται πως και η χούντα επιλογή έκανε όταν λογόκρινε σχόλια, σκίτσα και ιδέες). Επιλογή λοιπόν, σαν την επιλογή που ο καθένας μας θα έκανε για τους πίνακες που θα κρεμάσει στο “σαλόνι” του, λέει ο αρθρογράφος. Μόνο που το “σαλόνι” ούτε του κύριου αρθρογράφου ούτε της Catherine Bearder είναι αλλά ΔΙΚΟ ΜΑΣ, ΟΛΩΝ ΜΑΣ.
Το λογοκριμένο σκίτσο, φανερά αντιναζιστικό, που παρουσιάζει θαυμάσια την άνοδο της άκρας δεξιάς απ’ άκρου σ’ άκρο της Ευρώπης και ταιριάζει απόλυτα στα Γερμανικά αποτελέσματα, μόνο η κοσμήτορας της Ε.Ε. και ο κυριος αρθρογράφος δεν το κατάλαβαν. Βλακεία; Τύφλα; Ελλειψη χιούμορ; Κάποια πολιτική σκοπιμότητα; Μάλλον μια σαλάτα με λίγο απ’ όλα αυτά… και πολλή, πάρα πολλή χολή.

Υ.Γ. Ενας σκιτσογράφος δεν μπορεί παρά να χαίρεται όταν η εξουσία ενοχλείται, σημάδι πως πέτυχε τον στόχο του. Το ίδιο κι όταν ενοχλούνται τύποι σαν τον κύριο αρθρογράφο.

Διαβάστε σχετική ανακοίνωση της Λέσχης Ελλήνων γελοιογράφων εδώ:
http://www.iporta.gr/zoikaieyzin/item/12608-lesxi-geloiografon-i-alitheia-gia-ti-logokrimeni-ekthesi-sto-evrokoinovoylio

livepage.apple.comhttp://www.verena.gr/content/ανακοίνωση-της-λέσχης-ελλήνων-γελοιογράφων-σχετικά-με-ανακριβή-δημοσιεύματα-για-την

===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===

So, the German elections are over and done. There will for sure be plenty of analyses and comments, but after the first dust is settled down.
For the time being, as the far-Right AfD has made a spectacular show, a cartoon of my colleague Panos Zacharis is comment enough. It is one of the cartoons that Mme. Catherine Bearder, E.U. Quaestor for Cultural and artistic events has censored and rejected from the planned exhibition of Greek and French cartoonists in Bruxelles, with the theme «EU turns 60: A Cartoon Party». The questor/censor based her decision on a rule that excludes pro-nazi and offensive to EU ideal comments and pictures.
The cartoon, obviously and undoubtedly anti-nazi, showing the rise of the far-right all over Europe, expresses accurately the results of the German elections. It is only Mme. Catherine Bearder, that “didn’t get it”. Is it stupidity? blindness? lack of humor? or some kind of political/ideological intention? Perhaps, it is a salad of all of the above ingredients.

P.S. Cartoonists can only be happy when “authority” and “establishment” are annoyed. It is only a clear sign they have hit their mark.

 



Μετά το σκίτσο μου της περασμένης Παρασκευής επανέρχομαι στα ρατσιστικά του Τραμπ,  που αν δεν ήταν γελοία και επικίνδυνα θα μπορούσε να είναι αστεία.
Η οδηγία του πως  “οι γυναίκες πρέπει να ντύνονται σαν γυναίκες” προκάλεσε την αναπόφευκτη αντίδραση.  Το διαδίκτυο πλημμύρισε με σχόλια, πολλά με το “hashtag” #DressLikeAWoman, που έχει ήδη περισσότερα απο 150.000 τιτιβίσματα.  Πολλές γυναίκες ανέβασαν φωτογραφίες τους με τα ρούχα της δουλειάς, ρωτώντας αν είναι ντυμένες γυναικεία.
Έκανα μια πολύ μικρή συλλογή απο τέτοιου είδους αναρτήσεις.  Μαζί, είναι και μια άλλη φωτογραφία.  Δυο Μπάρμπι Ναζί (Ναζούδες μήπως;) που διακηρύσσουν περήφανα οτι είναι αντι-φεμινίστριες.
Προσοχή!  Η φωτό αυτή δεν είναι καλαμπούρι, είναι πέρα για πέρα αληθινή.  Το αφήνω σε σας να μετρήσετε το βάθος, το πλάτος και το ύψος της ηλιθιότητας και της γελειότητας μιας τέτοιας δήλωσης απο τέτοιους ανθρώπους, τέτοιας ιδεολογίας.
===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===

After my cartoon last Friday,  back to Trump’s racism which would be funny in a way if it was not ridiculous and very dangerous.
Following his directive that ”women should dress like women” the internet responded in a powerful way, with many using the hashtag #DressLikeAWoman.  It is reported that the hashtag has already generated more than 150,000 tweets since early on Friday.  Many women reacted by posting pictures of themselves in their own work attire and asking if they were dressed like women.  I post a small collection of such pictures. Also, there is another picture.  Two Barbi Doll – Nazis declaring loud and clear they are anti-feminist.
Attention.  This last picture is no joke and is not fake.  It is as real as can be.  I leave it to you to measure the hight, the breadth and the depth of the the ridiculousness and stupidity  of such a declaration, by such people of such ideology.