Α! Νέοι μου, ταξειδέψτε αν μπορείτε, κι αν δεν μπορείτε -και πάλι ταξειδέψτε!
Ιούλιος Βέρν

Δεκαετία του ’50. Παιδί, έφηβος, θυμάμαι την βιβλιοθήκη -το δικό μου τμήμα- με τα πολλά με κατακόκκινο σκληρό εξώφυλλο βιβλία και χρυσά γράμματα. “Βιβλιοθήκη Ιουλίου Βερν” και “Εκδόσεις ΑΣΤΗΡ” έλεγε. Και οι τίτλοι: 20.000 λευγες υπό την θάλασσα… Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες… Ο δεκαπενταετής πλοίαρχος… Απο την Γη στην Σελήνη… Ταξείδι στο κέντρο της Γης… Η μυστηριωδης Νήσος… Οικογένεια Ελβετών Ροβινσώνων… Η Σφίγγα των Πάγων… Διετείς διακοπές… Ροβήρος ο κατακτητής… Μιχαήλ Στρογγώφ…Τα τέκνα του πλοιάρχου Γκραντ… και…και…και…
Με τα βιβλία που ο πατέρας δεν παρέλειπε να τοποθετεί στην βιβλιοθήκη μόλις κυκλοφορούσαν, ταξείδευα λοιπόν κι εγώ ακολουθόντας την προτροπή του συγγραφέα αν και δεν την γνώριζα τότε. Κι ακόμα όμως ταξειδεύω, όχι πια στους κόσμους του Βέρν μα στους δικούς μου τώρα.
Τα θυμήθηκα αυτά γιατί μια μέρα σαν και σήμερα, 8 Φεβρουαρίου 1828, γεννιόταν στην Νάντη ο Jules Gabriel Verne, πατέρας της επιστημονικής φαντασίας και ο δεύτερος πιο πολυμεταφρασμένος συγγραφέας στον κόσμο, ανάμεσα στην Άγκαθα Κρίστι και τον Γουίλιαμ Σαίξπηρ.
Η εικόνα πίσω απο τον Jules είναι παλιά. Εγινε το 1996 σε έναν PowerMac 6100 για τις “20.000 λευγες κάτω από την θάλασσα”, ένα διαδραστικό CD των εκδόσεων Πατάκη. Πρωτόγονοι με τα σημερινά δεδομένα εκείνοι οι Η/Υ, μόνο 32MB RAM είχε τότε ο Μακούλης μου. Φαίνεται, δεν φαίνεται;

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΟΝ. Κατά το συνήθειό μου έψαξα να βρω την σχέση του Ιούλιου με το φαγητό αλλά μάταια. Βρήκα όμως το εστιατόριο Le Jules Verne, στην κορφή του Πύργου του Άιφελ. Αυτό θα πεί πρόοδος και εξέλιξη, να γεννιέσαι συγγραφέας και να γίνεσαι εστιατόριο… πως θα λέγαμε “Σουβλατζίδικο ο Γεώργιος Σεφέρης”, ας πούμε.

=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=

Ah! Young people, travel if you can, and if you cannot – travel all the same!
Jules Verne

The 50’s. A kid then, a teenager, I still remember my section of the big bookcase with all those books with a red hard cover and gold letters. “The Library of Jules Verne” they said, and then the title… 20.000 Leagues under the sea… The Mysterious Island… Journey to the Center of the Earth… Around the World in 80 days… Michael Strogoff… The lighthouse at the End of the World…From the Earth to the Moon… and… and… and…
With the books that my father did not fail to add as soon as they were published, I would travel following the prompting of the author, though I didn’t know it at the time. I still do travel today, but now in mine and not in Jules’ worlds any more.
I came to think of all that because Jules Gabriel Verne – father of science fiction and the second most-translated author in the world, ranking between Agatha Christie and William Shakespeare- was born on a day like today, 8 February 1828.
The picture in the background is a very old one. It was made in 1996 on a PowerMac 6100 for an interactive CD with “20.000 Leagues under the sea”. Primitive by today’s standards, my Mac ran on 32MB RAM! It shows, doesn’t it?

INFO. According to my habit I tried to find some relation of Jules Verne with food and cooking, but to no avail. I did find though the Restaurant Le Jules Verne, at the very top of the Eiffel Tower -in Paris, if you don’t know. This is what I call progress and development, to start out as a writer and end up as a restaurant!

 


Ηταν παλιό σκαρί, τόσο παλιό… ποιός ξέρει…
μα εγώ περίμενα να δω στ’ αγέρι
κλώνους να βγάζει η καρίνα
και τ’ άρμπουρο τριαντάφυλλα και κρίνα

James Elroy Flecker, The Old Ship (δικιά μου μετάφραση)

-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-

It was so old a ship… who knows, who knows?
And yet so beautiful, I watched in vain
To see the mast burst open with a rose,
And the whole deck put on its leaves again

James Elroy Flecker, The Old Ship

Για «763 καΐκια καταδικασμένο σε άδικο θάνατο» κάνει λόγο σε ανακοίνωση του το Διοικητικό Συμβούλιο του Ελληνικού Συνδέσμου Παραδοσιακών Σκαφών λόγω επιδότησης της απόσυρσης της αλιευτικής αδείας, από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όταν θα ολοκληρωθεί αυτή η απόσυρση η πολιτιστική μας κληρονομιά θα θρηνεί 13.785 αλιευτικά ξύλινα κυρίως παραδοσιακά σκάφη προς τις χωματερές, “χωρίς όμως να γίνει κανένας έλεγχος για να διαπιστωθεί η πολιτιστική αξία των σκαφών που θα καταστραφούν από το κράτος, που κόπτεται για την πολιτιστική του ευαισθησία… Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ελληνικού Συνδέσμου Παραδοσιακών Σκαφών καλεί όσους αγαπούν την παράδοση της ελληνικής ναυπηγικής χειροποίητης τέχνης, των Ελλήνων καραβομαραγκών, να συστρατευθούν «για την αποτροπή αυτής της επαίσχυντης καταστροφής”.

Αυτά είναι τα σκάφη μας, τα καϊκια, τα τρεχαντήρια, τα περάματα, σύμβολα της ελληνικής ναυτοσύνης που φτιαγμένα με την πείρα αιώνων διασχίζουν ακόμα την Μεσόγειο και πέρα ακόμα απο τις ελληνικές θάλασσες

-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-

The Greek Association of Traditional Ships protest the unjust “death sentence” of 763 traditional ships, following the canceling of their fishing license and the subsidy by the EU of their replacement by new ships. “When this withdrawal will be completed our heritage will be mourning the loss of 13.785 traditional, wooden ships”.

The sips in question are those built with the experience of centuries of seafaring experience, symbols of Greek seamanship, ships that still sail over the Mediterranean, even beyond the Greek seas.

 


2 Φεβρουαρίου 1709, μια μέρα σαν και σήμερα πριν 309 χρόνια. Νήσος Más a Tierra, αρχιπέλαγος Juan Fernández, 670 χλμ. ανοιχτά της Χιλής. Ο Alexander Selkirk, Σκωτσέζος πειρατής, που είχε εγκαταληφθεί εκεί με την θέλησή του διασώζεται απο το πειρατικό Duke. Είχε μείνει στο νησί τέσσερα χρόνια και τέσσερεις μήνες χωρίς ανθρώπινη συντροφιά.
Η περιπέτειά του που πήρε μεγάλη δημοσιότητα στην Αγγλία ενέπνευσε τον Δανιήλ Ντεφόε να γράψει το 1719 την “Ζωή και τις εκπληκτικες περιπέτειες του Ροβινσώνα Κρούσου”.

-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-

2 February 1709. A day like today 309 years ago. Alexander Selkirk, a Scottish sailor and pirate, is rescued after being marooned  for 4 years and 4 months without human company on a an island known to the Spanish as Más a Tierra, located in the uninhabited Juan Fernández archipelago, 670 km (420 mi) off the coast of Chile.
His adventures were widely publicized in England and inspired Daniel Defoe to write “The life and Surprising Adventures of Robinson Crusoe”.

—————————————————–

ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΗ. Μου επισημαίνουν πως σήμερα είναι 1η του Φλεβάρη και όχι 2.  Λάθος μου που δείχνει πόσο λίγη σημασία έχουν πια οι ημερομηνίες για μένα.  Διορθώστε λοιπόν εσείς το λάθος – μεταφέρετε τον Alexander Selkirk στο αυριο-  κι εγώ υπόσχομαι να είμαι πιο προσεχτικός στο μέλλον.

CORRECTION. It seems I have mixed up my dates. It is not the 2n but the 1st of February today.  It goes to show how much importance I pay to dates.  Anyway, please correct the mistake yourselves -move this poet to tomorrow – and I promise to be more careful in the future.


Μια μέρα σαν και σήμερα, στις 6 Ιανουαρίου 1605, κυκλοφορούσε στην Μαδρίτη το βιβλίο του Miguel de Cervantes “El ingenioso hidalgo Don Quijote de la Mancha”, Ο πολυμήχανος ευγενής Δον Κιχώτης της Μάντσα.
412 χρόνια μετά είχα την ευκαιρία να με τον διάσημο ιδάλγο, όχι πια διαβάζοντάς  μα εικονογραφόντας τον τώρα. Την ευκαιρία μου την έδωσε η ελεύθερη διακευή του κλασσικού έργου απο τον Μάνο Κοντολέων και οι εκδόσεις Πατάκη και ομολογώ πως το διασκέδασα πολύ.
“Ζήσε όπως ο Δον Κιχώτης”, είναι ο τίτλος του βιβλίου που κυκλοφόρησε τον περασμένο Νοέμβρη. Παραθέτω μια απο τις εικόνες.

-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-

It was on a day like today, 6 January 1605, that the first edition of El ingenioso hidalgo Don Quijote de la Mancha (Book One of Don Quixote) by Miguel de Cervantes was published in Madrid.
412 years later I had the chance to occupy myself with the ingenious hidalgo, not reading but illustrating him this time. The chance was given to me by the free adoption of the classic book by Manos Contoleon and Patakis Publishers.
“Live as Don Quixote” is the title of the book, which was published last November. I give you here one of the illustrations.

 


Πολλές γιορτές και επέτειοι πέσανε μαζεμένες αυτές τις μέρες κι έτσι η σημερινή ανάρτηση είναι ετεροχρονισμένη -ελαφρά.
Μια μέρα σαν κι εχθές λοιπόν, την 1 Ιανουαρίου1818, πρωτοκυκλοφορούσε το βιβλίο “Φρανκενστάιν, ή ο Σύγχρονος Προμυθέας”, της Mary Shelley. Πόσες φορές το έχω διαβάσει απο τότε που ‘μουν 15; Ξέρω κι εγώ;

ΦΡΑΝΚΕΝΣΤΑΪΝ ή ο Σύγχρονος Προμηθέας
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
…Πολλές και μεγάλες ήταν οι συζητήσεις ανάμεσα στον Λόρδο Βύρωνα και τον Shelley στις οποίες ήμουν αφοσιωμένη αλλά μάλλον σιωπηλή ακροάτρια. Στην διάρκεια μιας απ’ αυτές συζητήθηκαν διάφορες φιλοσοφικές θεωρίες και ανάμεσά τους η φύση της αρχής της ζωής και κατα πόσο υπήρχε η πιθανότητα να ανακαλυφθεί αυτή και να μεταδοθεί. Μίλησαν για τα πειράματα του Dr. Darwin που διατήρησε ένα κομμάτι από σκουλίκι σε γυάλινη θήκη εως ότου, με κάποιο θαυμαστό τρόπο άρχισε να κινείται… Ίσως ένα πτώμα να μπορεί να ζωντανέψει. Ο γαλβανισμός έχει δώσει τέτοια δείγματα: ίσως τα τεμάχια που συνθέτουν ένα πλάσμα να μπορούν να κατασκευαστούν, να συναρμολογηθούν και να εμφυσηθούν με ζωτική θερμότητα….
Όταν έβαλα το κεφάλι στο μαξιλάρι δεν κοιμήθηκα, ούτε μπορώ να πω πως σκεφτόμουνα. Απελευθερωμένη η φαντασία μου με κατέλαβε και με οδήγησε, χαρίζοντας στις διαδοχικές εικόνες που έρχονταν στο μυαλό μου με μια ζωντάνια πολύ πέρα απο απο τα συνηθισμένα όρια του ονείρου. Είδα… είδα τον χλωμό μελετητή ανίερων τεχνών να γονατίζει πλάι στο πράγμα που είχε συναρμολογήσει. Είδα το βδελυρό φάντασμα ενός άνδρα ξαπλωμένου που, με κάποια ισχυρή μηχανή, να δείχνει σημεία ζωής…
Μαίρη Σέλλεϋ
Λονδίνο, 15 Οχτωβρίου 1831

-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-O-

With so many holidays and anniversaries this post comes late by one day.
It was on a day like yesterday, 1 January 1818, that Mary Shelley’s “Frankenstein; or, The Modern Prometheus” was published. How many times have I read it since I was 15? Do I know?…

FRANKENSTEIN or the Modern Prometheus
PREFACE
….Many and long were the conversations between Lord Byron and Shelley to which I was a devout but nearly silent listener. During one of these, various philosophical doctrines were discussed, and among others the nature of the principal of life, and whether there was any probability of its ever being discovered and communicated. They talked of the experiments of Dr. Darwin… who preserved a piece of vermicelli in a glass case till by some extraordinary means it began to move with voluntary motion… Perhaps a corps would be reanimated; galvanism had given token of such things; perhaps the component parts of a creature might be manufactured, brought together, and endued with vital warmth…
When I placed my head on my pillow, I did not sleep, nor could I be said to think. My imagination, unbidden, possessed and guided me, gifting the successive images that arose in my mind with a vividness far beyond the usual bounds of reverie. I saw—with shut eyes, but acute mental vision, —I saw the pale student of unhallowed arts kneeling beside the thing he had put together. I saw the hideous phantasm of a man stretched out, and then, on the working of some powerful engine, show signs of life, and stir with an uneasy, half vital motion.
Mary Shelley
London, 15 October 1831