ΕΦ/ΔΑ "ΕΞΟΡΜΗΣΗ", ΜΑΗΣ 1976

ΕΦ/ΔΑ “ΕΞΟΡΜΗΣΗ”, ΜΑΗΣ 1976

24, 25 του Μάη.  Πέρασαν κιόλας 37 χρόνια απο κείνες τις μέρες του 1976, μα οι μνήμες είναι ακόμα ζωντανές, σε μας τουλάχιστον που ζήσαμε τότε τα γεγονότα.  Ήταν η πρώτη φορά μετά την πτώση της χούντας που καράβια του Αμερικάνικου Στόλου θα επισκέπτονταν τη Ρόδο.   Με το αντιαμερικάνικο αίσθημα σε έξαρση λόγω χούντας, κυβέρνηση Καραμανλή και ΗΠΑ θέλησαν τότε να μπαλώσουν τα αμπάλωτα και να δοκιμάσουν μέχρι πού άραγε να φτάνει αυτός ο αντιαμερικανισμός, πόση άραγε η ανοχή του λαού.  Για πεδίο δοκιμής επιλέχτηκε η Ρόδος που στο κάτω κάτω ήταν πάντα απο τους αγαπημένους σταθμούς των Αμερικανών.

Η είδηση για την άφιξη του “στόλου” είχε κυκλοφορήσει απο μέρες.  Ήταν τότε που τα κόμματα της Αριστεράς μπορούσαν ακόμα να συνεννοηθούν και να σχεδιάσουν κοινές δράσεις.  Ο “Δημοκρατικός Συνδεσμος Ροδίων”  συστέγαζε τις κομματικές νεολαίες –ΚΝΕ, Ρήγας, Ν. ΠΑΣΟΚ- μα και κάθε άλλον δημοκράτη.  Εκεί γίνανε οι πρώτες κουβέντες για αντίδραση και τα πρώτα σχέδια για κινητοποιήσεις.  Απο κεί μεταφέρθηκαν στις μαθητικές κοινότητες.  Απο κεί ξεκίνησαν συνεννοήσεις με το Εργατικό Κέντρο –τότε που το εργατικό κίνημα εκφραζόταν ακόμα ενιαία προς τα έξω.  Ήταν μια κίνηση που σιγά σιγά φούντωσε, ξαπλώθηκε μέσα στον λαό της Ρόδου, για να ξεφύγει στο τέλος από κάθε σχεδιασμό και “καθοδήγηση” και να ξεσπάσει αυθόρμητα όπως δεν είχε ξαναγίνει στην πρόσφατη ιστορία της Ρόδου.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς… τα Αμερικάνικα αποβατικά να προκαλούν προσπαθόντας να δέσουν μια στην Κολώνα μια στον προβλήτα μπρός στο Ακταίον κι εμείς – ο λαός- να τρέχουμε πάνω κάτω απο το ένα μέρος στο άλλο να τους εμποδίσουμε. Να θυμηθούμε τη νεολαία, αγόρια και κορίτσια, που ξεχύθηκε στους δρόμους για να βρεθεί αντιμέτωπη με την βαρβαρότητα της τοπικής Χωροφυλακής που όταν είδε πως χάνει το παιχνίδι κάλεσε απο την Αθήνα τα μεγάλα της αδέλφια, τα ΜΑΤ, για να μετρέψουν τη Ρόδο σε κόλαση φωτιάς και δακρυγόνων.  Να θυμηθούμε τη νεολαία όρθια, απτόητη μπροστά στην κρατική βία, να ψέλνει τον Εθνικό Ύμνο κάτω απο καταρρακτώδη βροχή και μπροστά απ’ όλους δυο πανέμορφα Ελληνόπουλα, αγόρι και κορίτσι, να κρατούν περήφανα απλωμένη την σημαία, μούσκεμα κι αυτή, σαν ασπίδα λες και ξόρκι ενάντια σε ξένη και ντόπια βία.

Να θυμηθούμε τον αυθορμητισμό και τους αυτοσχεδιασμούς -τα φορτηγά με φρέσκα τρόφημα με προορισμό τα καράβια που οι οδηγοί τους τα γύρισαν πίσω για να παραδώσουν το φορτίο τους στο Νοσοκομείο, “Δωρεά του Αμερικάνικου Ναυτικού”.   Την Ρένα την Κάσδαγλη που σύμφωνα με το κατηγορητήριο της δίκης που ακολούθησε  “… αναρριχηθείσα επι κιγκλιδώματος προέτρεπε τα πλήθη…” ή την κυρία Γιακουμίνα απο την Αρχάγγελο που επιτέθηκε σε χωροφύλακα “…αποσπάσα την αστυνομικήν αυτού ράβδον, θραύσασα την δερματίνην αυτής λαβήν…”.   Να θυμηθούμε τα κρατητήρια της Καζέρμας και της Ασφάλειας με τον Διοικητή Χρυσανθακόπουλο να μην ξέρει πώς θα μας μεταφέρει εκατό μέτρα παραπέρα στο Δικαστήριο –τόσο κακό γινόταν στους δρόμους –  και τον κυρ Γάννη τον Παστρικό και τον Πάνο τον Μιχαηλίδη να κρατούν το ηθικό μας ψηλά και να μας διηγούνται με χαμόγελο τις δικές τους εμπειρίες, μπροστά στις οποίες οι δικές μας ήταν σαν ανοιξιάτικο πίκνικ.

Στο τέλος της 25 Μάη, ο απολογισμός είναι 81 τραυματίες (58 ιδιώτες και 23 Αστυνομικοί) ενώ έχουν συλληφθεί 28, που αργότερα θα παραπεμθούν σε δίκη.

Το πρωί της 26ης Μάη, τα Αμερικάνικα πλοία βιράρουν άγκυρες χωρίς ουτέ ένα πόδι αμερικανικο να έχει πατήσει Ροδίτικο χώμα.  Θα περάσουν πολλά, μα πάρα πολλά χρόνια, πριν τολμήσουν να μας ξαναεπισκεφτούν.

 


1480.  Ένα πρωινό, εκεί στα μέσα του Μάη, οι σκοποί ψηλά στη βίγλα του λόφου του Αγ. Στεφάνου βλέπουν μια Τούρκικη αρμάδα να ξεκολάει απο τις ακτές της Ανατολίας και πλησίστια ν΄αρμενίζει προς τη Ρόδο.  Ο λαός του νησιού κλείνεται στα φρούρια, σύμφωνα με το σχέδιο ανάγκης.  Κτήρια, ακόμα και εκκλησιές έξω απο τα τείχη κατεδαφίζονται και τα οικοδομικά υλικά μεταφέρονται μέσα στην πόλη για να μη χρησιμοποιηθούν απο τον εχθρό.  ‘Ολοι τρέχουν να επανδρώσουν τα πόστα τους στις επάλξεις.

Η «Επιχείρηση Ρόδος» έχει ξεκινήσει.  Ο στόλος μεταφέρει στρατό απ’ όλα τα μέρη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και μαζί μηχανικούς, σκαπανείς, μιναδόρους, πυροβολητές με όλες τις πολιορκητικές μηχανές και τα σύνεργά τους –πάνω απο 100.000 μαχητές, λένε οι πηγές.  Επικεφαλής είναι ο Μεσίχ Πασάς Παλαιολόγος, Έλληνας εξωμότης και κοντά του ο Δημήτρης Σοφιανός, ο Αντώνης Μελίγαλος κι ο Meister Georg Frappan, Γερμανός ειδικός στα πυροβόλα.  Σουλτάνος στην Πόλη είναι ο Μωάμεθ ο Πορθητής.

Στις 23 του Μάη, σαν σήμερα πριν 533 χρόνια, οι Τούρκοι αποβιβάζονται χωρίς να βρούν αντίσταση στην παραλία των Τριαντών, εκεί κοντά στην Παναγιά τη Φανερωμένη, κι απο εκεί καταλαμβάνουν τον λόφο του Αγ. Στεφάνου.  Την άλλη μέρα, 24 Μάη, στήνουν κανόνια και τρεις γιγάντιους καταπέλτες στο νεκροταφείο του Αγ. Αντωνίου, εκεί που σήμερα υψώνεται το τζαμί Μουράτ Ρεϊς.  Απο κεί αρχίζουν να βάλλουν πάνω απο τα νερά του Μαντρακιού με στόχο το φρούριο του Αη Νικόλα, κλειδί στην άμυνα της πόλης…

Έτσι τέλειωσε και η δεύτερη ημέρα της 1ης Μεγάλης Πολιορκίας της Ρόδου απο τους Τούρκους, που θα τελειώσει ύστερα απο λίγους μήνες με τους πολιορκητές να αποχωρούν ντροπιασμένοι.

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΟΥ "ΡΟΔΟΣ, 1306-1522 ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ",  FROM MY BOOK "RHODES, 1306-1522 A STORY"

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΟΥ “ΡΟΔΟΣ, 1306-1522 ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ”, FROM MY BOOK “RHODES, 1306-1522 A STORY”

1480 A.D.  On a beautiful spring morning about the middle of May, the watch high up on their lookout on the hill of St. Stephanos spot a Turkish armada to detach itself from the shores of Asia Minor and to approach Rhodes under full sail.  The population of the island shut themselves up in the castles according to the emergency plan.  House and even churches in the periphery of the city are purposely destroyed and the rubble carried inside the walls to prevent its use by the enemy.  Everyone rush to the battlements to man their posts.

“Operation Rhodes” has begun.  The Turkish fleet is transporting all the special forces: the Janissaries, engineers, sappers, gunners and all the machines and tools of their several arts.  Chief General is Misac Pasha, a renegate Greek, and by his side Demetrios Sophianos, Anthony Meligalos and Meister Georg Frappan, German artillery expert.  In Constantinople, Sultan is Mehmet the Conqueror.

On May 23, on a day like today 533 years ago, the Turks unopposed make a landing on the beach of Trianda, near the church of Phaneromene.  Still unopposed secure the hill of St. Stephanos.  Next day, May 24, they set up cannons and and three giant catapults in the cemetery of St. Anthony –today’s Mosque of Murat Reis.  Over the waters of Mandraki harbor they fire off huge missiles at the fort of St. Nicholas, a key to city’s defences…

Thus ends Day 2 of the First Great Siege of Rhodes by the Turks, which will end a few months later with the besieging armies retreating in shame.

 


Ο ΚΑΛΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ

Ο ΚΑΛΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ

Γηράσκω δ’ αιεί πολλά διδασκόμενος.  Κι όταν αυτά που διδάσκεται κανείς έχουν άμεση σχέση με τον εαυτό του, τόσο το καλύτερο.  Δάσκαλος μεγάλος η Χρυσή Κασσίδα που δεν χάνει ευκαιρία  να μας διδάσκει ποιοί στ΄αλήθεια είμαστε – αν τύχει και δεν το γνωρίζουμε να ‘ούμε.

Επειδή, λοιπόν, και αριστερός είμαι και άνθρωπος σκεπτόμενος (διανοούμενος) μα ακόμα και καλλιτέχνης, θεωρώ πως δικαιωματικά ανήκω σ’ αυτούς που με παλαιότερη ανακοίνωσή της η Χρυσή Κασσίδα αποκαλεί “συρφετό από σημαδεμένους ανθυποκουλτουριάρηδες ομαδοποιημένο στο ‘εκφράζεσθαι’ του διανοουμενισμού της χορτασμένης ‘αριστεράς’ “.

Δεν έχει δημασία που δεν πολυκαταλαβαίνω τι ακριβώς πάει να πει αυτό.  Αρκεί που τώρα μπορώ να κοιτάζομαι στον καθρέφτη και να λέω “Σε ξέρω, ρε.  Φτού σου, σημαδεμένε ανθυποκουλτουριάρη!  Φτού σου χορτασμένε αριστερέ!”

Τώρα, έρχεται υψηλά ιστάμενος Χρυσοκασιδιάρης (εκείνος που ανεμίζει το όρνιο της χούντας, ξέρετε τώρα) για να συμπληρώσει το “γνώθι σαυτόν” μου.

Αναφερόμενος ο εν λόγω κύριος στον Γιάννη Δραγασάκη λέει:  “Ο κ. Δραγασάκης γνωστός συμμορίτης… γνωστός λοιπόν για το Αριστερό του παρελθόν, ένας γνωστός συμμορίτης – μαρξιστής…  Αυτό λοιπόν θα το παρατηρήσουμε συν τω χρόνω σε όλες τις Ολομέλειες της Βουλής να διακονίζονται όλα αυτά τα πολιτικά περιττώματα, που παριστάνουν τους προέδρους της Βουλής στο ποιος θα φανεί πιο αντιχρυσαυγίτης.”

Εγώ βέβαια, δεν είμαι Δραγασάκης είμαι όμως όπως είπαμε ψιλο-αριστερός, ψιλο-μαρξιστής.  Και, το πιο σημαντικό, όπως και ο Δραγασάκης, ήμουν ακόμα στην κούνια την εποχή του “συμμοριτοπόλεμου”.  Άρα, “συμμορίτης” είσαι έτσι κι αλλοιώς, αρκεί να είσαι αριστερός.  Μπορώ λοιπόν τώρα να συμπληρώσω το προσωπικό μου προφίλ και να σας αυτοσυστηθώ:  Σημαδεμένος ανθυποκουλτουριάρης, συμμορίτης της χορτασμένης Αριστεράς.  Για να ξέρετε με ποιόν έχετε να κάνετε.

Αυτό όμως που σίγουρα δεν θα διδαχθούμε απο του Χρυσοκασιδιάρηδες είναι η Ελληνική γλώσσα.  Παρακαλώ σημειώστε μέσα σ’ όλα τ’ άλλα του σημαιοφόρου της χούντας εκείνο το “… θα το παρατηρήσουμε συν τω χρόνω σε όλες τις Ολομέλειες της Βουλής να διακονίζονται όλα αυτά τα πολιτικά περιττώματα…”.   Επειδή δεν έβγαζα νόημα φοβήθηκα μήπως είχα ξεχάσει τα Ελληνικά μου και άνοιξα λεξικό (Τεγόπουλος-Φυτράκης):  διακόνεμα, η διακονιά-  διακονεύω, ζητιανεύω-  διακονιάρης, ζητιάνος, διακονώ, είμαι διάκονος, και διάφορα άλλα παράγωγα με την ίδια έννοια.  Και εξακολουθώ να παραμένω στο σκοτάδι.

Προσοχή, λοιπόν: δηλώσεις και ανακοινώσεις της Χρυσής Κασσίδας αποτελούν γλωσσικά ναρκοπέδια και είναι καλό να αποφεύγονται.  Αντίθετα, άν σκοπός είναι η μελέτη του Ελληνικού υβρεολογίου και της βαρβαρικής χρήσης της γλώσσας τις συνιστώ ανεπιφύλακτα.