Έχω πολλές τσάντες και τσαντάκια διαφόρων μεγεθών, χρωμάτων και υλικών.  Ανεξαρτήτου (που λένε στα νεο-Ελληνικά) πού είμαι και τι κάνω κουβαλάω πάντα μια απ’ αυτές.  Εκτός απο δυο τρείς φυσαρμόνικες τα πιο σπουδαία περιεχόμενα της μεγάλης τσάντας είναι διάφορα μολυβδοκόντυλα, μαρκαδόροι και πένες σ’ ένα απο τα μικρά τσαντάκια.  Και φυσικά κάποιο μπλόκ, μικρό ή μεγάλο.

Aπό τα μπλόκ που έλεγα έχω ολόκληρες στοίβες, γεμάτα, μισογεμάτα, άδεια.  Και τώρα ξομολογούμαι:  το χαρτί είναι το φετίχ μου και δεν μπορώ να αντισταθώ στον πειρασμό να το αποχτήσω, έστω κι αν δεν το χρειάζομαι εκείνη τη στιγμή.  Μου αρέσει να το πιάνω, να χαϊδεύω την επιφάνεια και να νοιώθω την υφή του, να το μυρίζω.

Όμως, μια κόλλα χαρτί χρησιμεύει και για να τυλίξουμε κάποιον, για να γράφουμε, να μουτζουρώνουμε, να ζωγραφίζουμε, να σκιτσάρουμε κι εγώ -εξομολόγηση αρ. 2-είμαι εξαρτημένος απο το σκιτσάρισμα, το μουντζούρωμα, τη ζωγραφική.  Σκιτσάρω πάντα και παντού -στην ταβέρνα, στο αεροδρόμιο, στο τραίνο… ό,τι βρεθεί μπροστά μου.  Σκιτσάρω όμως και άλλα που δεν είναι μπροστά μου μα που μου κατεβαίνουν απο το κεφάλι στην μύτη του μολυβιού, αυθόρμητα και ανεξήγητα πολλές φορές γιατί.  Έτσι κατέληξα στις στοίβες εκείνες απο γεμάτα και μισογεμάτα μπλοκ.  Οι δυο αυτές αυτές αμαρτίες μου -το φετίχ κι η εξάρτηση- έχουν καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τη ζωή μου.

Εδώ τώρα αντιμετωπίζω πρόβλημα.  Τι τα κάνει κανείς όλα αυτά τα σκίτσα και τις μουντζούρες;  Πώς να τα εκθέσω χωρίς να κάνω τα μπλόκ μου φύλλα και φτερά, πώς να τα δείξω στους άλλους -διότι πρέπει να τα δείξω όχι μόνο επειδή τό ‘χω ανάγκη μα και γιατί τέχνη που είναι “θαμένη” και δεν “κοινοποιείται” πάει κόντρα στην ουσία της και παύει να λειτουργεί ως τέχνη, λέω εγώ.

Σαν μια μέση λύση βρήκα το μπλόγκ μου.  Δημιούργησα την κατηγορία SKETCH BOOKS, εκεί που λέει CATEGORIES  (ζητώ συγγνώμη για τις αγγλικούρες μα έτσι λέει, τι να κάνω).  Εκεί λοιπόν, στα SKETCH BOOKS, δημοσιεύω στην τύχη και χωρίς κάποια λογική σειρά διάφορες σελίδες απο τα μπλόκ μου.  Επειδή όμως φαίνεται οτι οι επισκέπτες του μπλόγκ δεν πηγαίνουν εκεί όσο θα ήθελα αποφάσισα να αναρτώ τα σκίτσα αυτά και στην κεντρική σελίδα.  Μην απορείτε, λοιπόν, όταν θα τα δείτε και μην ψάχνετε να ανακαλύψετε κάποιο ιδιαίτερο νόημα.

01-C

I am the owner of a variety of hand bags, shoulder bags, bag bags, of various sizes, colors and materials.  No matter where I am or do I always carry one of them.  Except for a couple of harmonicas the more important contents of the bag is an assortment of pencils, markers and pens, in a smaller bag.  Naturally, there is also a sketch book or drawing pad, big or small.

Of those sketch books and drawing pads I have stacks and piles – full, half full, empty.  Here now is my confession: paper is my fetish and I cannot resist the temptation to possess it, to acquire it, even if I don’t really need it at the moment.  I like to hold it, to touch it and feel its texture, to smell it.

But, paper is also good for wrapping things or to draw, doodle, sketch.  Confession # 2:  I am addicted to drawing, doodling, sketching.  I draw all the time, whatever there might be in sight, wherever I might be -the tavern, the airport, the train.  But I also draw things that are not in front of me, things that somehow find their way from my head to the tip of my pen.  This explains how I have ended up with the stacks and piles of sketch books and drawing pads.  Those two weaknesses of mine, those two sins -fetish and addiction- have determined and shaped to a great extend my life.

Here now is a problem.  What do I do with all those drawings and doodles.  How do I exhibit them without taking apart my sketch books, how can I show them -because I have to show them, not only because I feel the need to but also because art that remains “buried” and not shown to a larger public goes against its own nature and seizes to function as art should.

As a compromise solution I have resorted to my blog.  I have created a SKETCH BOOKS Category where I post pages from the sketch books, randomly and without any logical order.  It seems though that the visitors of my blog do not visit this particular category as much as I would like, so have I decided to post the sketches also in the Home Page of the blog.   So, don’t be surprised at the occasional nonsense and don’t try to find some deeper meaning in those posts.


Leave a Reply