Απόψε που γράφω το φεγγάρι είναι στο περίγειό του για τον μήνα αυτόν – στην ελάχιστη απόσταση απο την Γή, 366,121 km.
Η καλύτερη ευκαιρία για λίγη σεληνοθεραπεία για τους απέθαντους φίλους μας που δεν ανέχονται την “ηλιοθεραπεία”.
Από το βιβλίο μου “Vampir”.

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

Tonight the moon is in its perigee for the month- its minimum distance from the Earth, 366,121 km.
What a better time for a bit of moon bathing, for our undead friends who cannot “sunbathe”
From my book “Vampir”


Καθώς γράφω τις γραμμές αυτές, γύρω στα μεσάνυχτα Πέμπτη προς Παρασκευή στην ανάρτησή μου για το κάπνισμα στην παραλία έχουν γίνει 17.420 επισκέψεις. Επισκέπτες στην συντρηπτική τους πλειοψηφία άγνωστοι σε μένα, που πρώτη φορά ίσως με διαβάζουν. Ο αριθμός αυτός αποτελεί για μένα ρεκόρ, ποτέ δεν είχα ξεπεράσει τις 9.500. Ταυτόχρονα, υπάρχουν 127 shares που δημιουργούν άλλα shares και 50 likes. Θαρρώ πως μέχρι το πρωί οι αριθμοί θα είναι πιο μεγάλοι.
Φυσικά, δεν είναι δυνατόν να βγάλει κανείς γενικά συμπεράματα θεωρώ όμως την μεγάλη αυτήν ανταπόκριση ως καλό σημάδι. Ότι δηλαδή υπάρχουν πολλοί ευαισθητοποιημένοι άνθρωποι, καπνιστές ή όχι, που ενδιαφέρονται για το περιβάλλον. Ας είναι.
Μια όμως και μιλάμε για θάλασσες και παραλίες, γεμάτες με γηγενείς και αλλοδαπούς που λιάζονται -ιδιαίτερα οι αλλοδαποί- είπα να ελαφρύνουμε λίγο διάθεση μ’ενα σκίτσο (αστείο???? Δεν ξέρω).
===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===
As I write these lines, around midnight between Thursday and Friday, my post about smoking in the beach has received 17.420 visits. The vast majority of those are from people that I don’t know and who, perhaps, read me for the first time. This is a personal record as I had never before gone over 9.500 visits. At the same time there are 127 shares which create more shares and 50 likes.
Obviously, one cannot draw general conclusions but still, I consider this great response to be a good sign. It means, in other words, that there are lots of people out there, smokers or not, who do care about our environment.
Since our subject is the sea and the beaches, full of locals and foreign visitors swimming and sunbathing -especially the foreigners- I thought we should change the mood with something more light -with a cartoon (funny??? I don’t know).


Η Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρία κάνει έκκληση σε όσους καπνίζουν να αποφεύγουν τη συνήθεια τους όταν πηγαίνουν για μπάνιο ή τουλάχιστον να μην σβήνουν και πετούν τα αποτσίγαρα στις παραλίες, Υπογραμμίζεται ότι πέρα από τον υγειονομικό κίνδυνο που συνιστούν (ιδίως για τα μικρά παιδιά) οι γόπες αποτελούν μία τεράστια πηγή μόλυνσης των θαλασσών από μικροίνες πλαστικού (καθώς το φίλτρο είναι πλαστικό που δεν εξαφανίζεται), αλλά και διάχυσης των τοξικών συστατικών που περιέχουν τα επεξεργασμένα φύλλα καπνού του τσιγάρου. Οι Έλληνες καπνιστές «παράγουν» κάθε χρόνο  κοντά στα 22 δισεκατομμύρια ( 3.500 τόνους) αποτσίγαρα. Πολλά απ’ αυτά καταλήγουν στη θάλασσα, μολύνοντας την, δηλητηριάζοντας ψάρια, θαλασσοπούλια και ανθρώπους.  Να ελπίσουμε πως η έκκληση αυτή θα βρεί θετική ανταπόκριση; Πολύ αμφιβάλλω. Είμαι βέβαιος πως θα έχει την ίδια τύχη με άλλες εκκλήσεις σχετικά με την ρύπανση του περιβάλλοντος… το κάπνισμα σε κλειστούς δημόσιους χώρους, τα σκουπίδια κάθε λογής, τα πλαστικά, μπουκάλια και άλλα, τα απόβλητα. Μάρτυρες οι δρόμοι, η υπαιθρός και οι θάλασσές μας. ================================================

The Greek Anti-cancer Society has issued a call to all smokers to refrain from their habit when going to swim or at least to not dispose of their cigarette butts to the beach. It is pointed out that except from the hygienic risk, especially to young kids, cigarette butts constitute a major source of sea pollution from plastic micro-fibers (what filters are made of) but also of the spread of toxic elements included in the processing of tobacco. Are we to hope that that this call will have a positive reception? I very much doubt it. I am almost certain it will share the same fate of all similar calls that have to do with the pollution of the environment. Witnesses are our roads, our countryside, our seas.


Η ιστορία επαναλαμβάνεταιι, η Ελλάδα καίγεται και μυαλό δεν βάζουμε. Όχι μόνο ως κράτος μα και ατομικά που, θές απο πρόθεση θες απο ηλιθιότητα, κατακαίμε τον τόπο. ΕΜΕΙΣ- οι άσχετοι, οι ηλίθιοι, οι αγράμματοι, οι αρρωστημένοι,  εμείς που βάζουμε τη φωτιά απο άγνοια, απο σκοπιμότητα, απο διαστροφή. Και τα δέντρα μας, οι αλοπούδες, οι πεταλούδες, οι ασβοί, οι ασκινοί, τα θυμάρια, οι λαγοί, τ’ ατσίδια στάχτη κι αυτά..
Να δούμε αν θα πιαστεί κάποιος εμπριστής. Κι αν πιάστεί, να δούμε το δικαστήριο τι θα πεί, μερικούς μήνες ίσως με αναστολή;

============================================

The story is repeated once again, Greece is on fire, but we don’t seem to learn -not only the state, the government, the authorities- but “the others” as well. That’s WE – the ignorant, the idiots, the illiterate, the sick, the perverts, we that start fires out of ignorance, malice, perversion. And our trees, foxes, butterflies, badgers, bushes, thyme and oregano, rabbits, weasels… all to ashes.  Let’s see now if some arsonist will be apprehended and if so let’s see the court’s sentence… a few months suspended perhaps?

 



Εδώ και καιρό είμαστε θεατές μιας θεατρικής παράστασης που θα ήταν κωμική αν δεν ήταν τραγική. Τίτλος της παράστασης, “Αντιπαράθεση Περιφέρειας – Δήμου για τον Γαδουρά”. Εξηγούμαι:
Θεατρική παράσταση γιατί είναι δημόσια και περίοπτη, με θεατρικές κορώνες, πόζες και διάφορα “ουε βαβαί παπαί ιαταταί” .
Κωμική γιατί περιέχει όλα τα στοιχεία μιας, κακής έστω και χοντροκομμένης, κωμωδίας: υπονούμενα, χτυπήματα κάτω απο την ζώνη με ενδιάμεσα συναινετικά δήθεν χαμόγελα, νευράκια, εξώδικα και απειλές. Κάτι σαν τον Καραγκιόζη δηλαδή.
Όπου οι πρωταγωνιστές αλληλοκατηγορούνται πετώντας το μπαλάκι ο ένας στον άλλο, αρνούμενοι να παραδεχτούν τις δικές του ο καθένα ευθύνες που σίγουρα θα υπάρχουν -γιατί αν δεν είναι δικιά τους ευθύνη ποιανού είναι, δικιά μου ή δικιά σας; Είναι κωμική και γιατί ενώ κάποιοι παριστάνουν τώρα τις αθώες περιστερές το πρόβλημα που ερχότανε σταδιακά το βλέπαμε όλοι και έπρεπε να έχει αντιμετωπιστεί προληπτικά εδώ και χρόνια.
Όμως, η κωμική παράσταση καταλήγει σε τραγωδία αφού παίζεται στου κασίδη το κεφάλι, όπου κασίδης ημείς και υμείς, οι υποχρεωμένοι να παρακολουθούμε με ανοιχτό το στόμα (χαστοί, που λέμε στην Ρόδο) χωρίς να μπορούμε να παρέμβουμε, ενώ στερούμαστε το πολυτιμότερο αγαθό -το νερό.
Κι εδώ να πούμε και κάτι άλλο. Η περί Γαδουρά φασαρία γίνεται σχετικά με την πόλη -για να φτάσει στην πόλη Ρόδο το νερό. Κουβέντα για το υπόλοιπο νησί, αφού όπως διαβάζω το νερό του Γαδουρά θα φτάσει εκεί “σε δεύτερη φάση”. Έχοντας υπ’ όψη τι και πόσος χρόνος χρειάστηκε για να πραγματοποιηθεί η “πρώτη φάση” εύκολα συμπεραίνει κανείς πότε θα πραγματοποιηθεί η δεύτερη. Ζωή νά’χουμε.
Λοιπόν, κυρίες και κύριοι της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Αυτοδιοίκησης (το λες και γεμίζει το στόμα σου) η Νότια Ρόδος υποφέρει μα όχι μόνο αυτή, απ’ ό,τι διαβάζω στον τύπο. Οι καλλιέργειες υποφέρουν καθώς ποτίζονται όχι απλά με “υφάλμυρο νερό” αλλά με σκέτη θάλασσα, ενώ ο ταμιευτήρας του Σκολονίτη που θα ήταν μια κάποια λύση μένει ανεκμετάλλευτος χρόνια τώρα. Υπάρχουν περιοχές όπου εκτός απο την τουαλέτα όλα τ’ άλλα σ’ ένα σπιτικό, ακόμα και το νύψιμο του προσώπου και το πλύσιμο των δοντιών, γίνονται με εμφιαλωμένο νερό και όπου το ντούς (όχι “ντούζ”) γίνεται με θαλασσινό νερό. Όλα αυτά με μεγάλο οικονομικό κόστος για τον κάθε καταναλωτή που γίνεται ακόμα μεγαλύτερο αν προστεθεί η φθορά σε οικιακές συσκευές και υδραυλικές εγκαταστάσεις.
Και η αλόγιστη σπατάλη και κακοδιαχείρηση του νερού συνεχίζεται. Η υπερκατανάλωση (δώσ’ του να χτίζουμε ξενοδοχεία που δεν μπορούμε να τα υδροδοτήσουμε χωρίς να στερήσουμε το νερό απο τον ντόπιο πληθυσμό), δώσ’ του οι πισίνες 50 μέτρα απο την θάλασσα αλλά και σε “βίλες” σε λόφους και βουνά και δωσ’ του η σπατάλη με το μέρα νύχτα πότισμα του γκαζόν και το διαρκές κατάβρεγμα της αυλής και της βεράντας για να καταπολεμηθεί η ζέστη. Και δώσ’ του οι συνεχείς βλάβες στο απαρχαιωμένο και κακοφτιαγμένο δύκτιο της ΔΕΥΑΡ, με τόνους νερό να πηγαίνει χαμένο απο τις διαρροές. Η οποία ΔΕΥΑΡ, σημειωτέον, χρεώνει αλλοπρόσαλλα ό,τι της κατέβει άλλοτε γελοιωδώς λίγα κι άλλοτε γελοιωδώς πολλά.
Αυτά στα πρόχειρα, χωρίς απ’ ο,τι μπορούμε να δούμε να λαμβάνεται κάποιο μέτρο. Ούτε κάν το απλούστερο, μια γερή καμπάνια δηλαδή (από τον Δήμο; Απο την Περιφέρεια;) ώστε να υπάρξει πληροφόριση και συνειδητοποίηση του προβλήματος, ακόμα όμως και κάποια μέτρα περιορισμού της χρύσης του νερού, αν χρειαστεί.

Αν κάποιος αρμόδιος νομίζει πως υπερβάλλω, με μεγάλη ευχαρίστηση θα τον τράτερνα έναν καφέ κι ένα ποτήρι κρύο νερό -απο το νερό που τρέχει η βρύση μου. Κατοικώ στον παλιό δρόμο Γεννάδι – Λαχανιά.