Πριν κάμποσα χρόνια, 332 για την ακρίβεια, μια μέρα σαν σήμερα, 31 του Μάρτη 1685 (21 Μαρτη με το παλιο ημερολόγιο), γεννιόταν σ’ ένα χαμηλό σπιτάκι στην άκρη του δάσους της Θουριγγίας ένας απο τους μεγαλύτερους μουσικούς -και σίγουρα ο μεγαλύτερος του μπαρόκ που τόσο αγαπώ- ο Johann Sebastian Bach.
Δυό λόγια μονάχα γι αυτόν αφού τόσα έχουν ήδη ειπωθεί και γραφτεί:
Αν και γνωστότερος στην εποχή του για την δεξιοτεχνία του στο εκκλησιαστικό όργανο παρά ως συνθέτης, παρ’ όλα αυτά οι συνθέσεις του αποτελούν την κορυφαία έκφραση της πολυφωνίας, καθώς εκμεταλλεύτηκε περισσότερο απο κάθε άλλον τις δυνατότητες του συγκεκριμένου είδους.
Στα τελευταία του χρόνια ο Μπάχ έχασε σιγά σιγά την όρασή του μέχρι που κατάντησε τελείως τυφλός. Λίγο πριν τον θάνατό του υπαγόρευσε στον γαμπρό του τον ύμνο ” Vor deinen Thron tret’ ich allhier”. Πέθανε στις 28 Ιουλίου 1750.
Εγώ όμως, όπως κάνω πολλές φορές, έψαξα να βρώ και κάποια σχέση του με το φαγητό. Μάταια. Ανακάλυψα όμως κάτι σχετικό με τον καφέ που ναι μεν δεν είναι φαγητό, δεν παύει όμως να είναι ρόφημα και δη τερψιλαρύγγιον και διεγερτικόν.
Φαίνεται λοιπόν πως ο καλός μας ο Ιωάννης Σεβαστιανός ήταν ενθουσιώδης καφεπότης, τόσο πολύ που συνέθεσε και κάτι σχετικό. Αν και γνωστός για την εκκλησιαστική υπάρχει και ένα σπάνιο δείγμα κοσμικής μουσικής, η Καντάτα του Καφέ (Schweigt stille, plaudert nicht, BWV 211). Είναι μια μικρή κομική όπερα γραμμένη γύρω στα 1735, όπου η Άρια, μια νεαρή που της αρέσει η διασκέδαση και ο καφές, διαμαρτύρεται γιατί ό πατέρας της δεν της επιτρέπει να τον απολαμβάνει:

Πατέρα, αφέντη μου, μην είσαι τόσο σκληρός!
Αν, τρείς φορές την ημέρα,δεν μου επιτραπεί
Να πιώ ένα φλυτζανάκι καφέ,
Με τόσο άγχος θα μεταμορφωθώ
σε μια ζαρωμένη ψητή κατσίκα

Α! πόσο γλυκός ο καφές,
γλυκύτερος απο χίλια φιλιά,
απαλότερος απο μοσχάτο κρασί.
Καφέ, πρέπει να έχω καφέ,
κι αν κάποιος θέλει να με καλοπιάσει
Α, κάνε μου τότε για δώρο καφέ.

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===
Some time ago, 332 years to be precise, on March 31 (OS 21 March) 1685, Johann Sebastian Bach, one of the greatest musicians of the world was born, in the little town of :, nestling on the edge of the Thuringen forest.
I will only say a few words about him since so much has already been written and said. Even though better known during his time as an organ player rather than composer his compositions are the utmost expression of polyphony and he is probably the only composer ever to make full use of the possibilities of art available in his time.
Bach gradually lost his eyesight during his final years, and he was totally blind the last year of his life. A few days before his death he dictated parts of the hymn “Vor deinen Thron tret’ ich allhier” for his son-in-law to write down. Following a stroke and a high fever, Bach died on July 28, 1750.
Still, as I have been doing lately with other composers, I was trying to find Bach’s connection to food, but in vain. Still, I did find a connection to coffee -not really food, but still connected to the palate and the stomach.
It seems then that Bach was a coffee enthusiast. So much so that he wrote a composition about the beverage. Although known mostly for his liturgical music, his Coffee Cantata (AKA Schweigt stille, plaudert nicht, BWV 211) is a rare example of a secular work by the composer. It is a small comic opera about Aria, a young woman who loves coffee. Her father tries to ban her from the drink and Aria complains bitterly:

Father sir, but do not be so harsh!
If I couldn’t, three times a day,
be allowed to drink my little cup of coffee,
in my anguish I will turn into
a shriveled-up roast goat.

Ah! How sweet coffee tastes,
more delicious than a thousand kisses,
milder than muscatel wine.
Coffee, I have to have coffee,
and, if someone wants to pamper me,
ah, then bring me coffee as a gift!


Πρωί, καφές και ειδήσεις πάνε χέρι χερί. Κοίταζα στην εφημερίδα συνέντευξη του Κ. Σημίτη στον ΣΚΑΪ και κάποια στιγμή ξεχάστηκα και νόμισα οτι διάβαζα τον Κυριάκο τον Μητσοτάκη. Ετσι, σαν παιχνίδι, λόγια του Σημίτη και λόγια απο πρόσφατες δηλώσεις και ομιλίες του Μητσοτάκη τα ανακάτεψα όλα μαζί και, θα ομολογήσετε, μου βγήκε ένα ωραίο και ενιαίο κείμενο με ιδέες και απόψεις που θα μπορούσε να έχει γραφτεί από ένα και το αυτό πρόσωπο. Για να μή μπερδευόμαστε το (Σ) σημαίνει Σημίτης και το (Μ), τι άλλο, Μητσοτάκης.
Τι συμπέρασματα βγαίνουν; Ξέρω κι εγώ; Στο κάτω κάτω κάποιος είπε πως οι σκιτσογράφοι είναι για να κάνου ερωτήσεις, όχι να δίνουν απαντήσεις.

Τα σκίτσα είναι απο το αρχείο μου, του Σημίτη πολύ παλαιότερο, του Μητσοτάκη πολύ πρόσφατο.


29 Μαρτίου 1973. Μια μέρα σαν και σήμερα πριν 44 χρόνια τα τελευταία Αμερικανικά στρατεύματα αποχωρούν απο το Νότιο Βιετνάμ βάζοντας τέλος στην οχτάχρονη πολεμική εμπλοκή τους στο Βιετναμ.
Το 1961, ύστερα απο δυο δεκαετίες κάθε λογής έμμεσης βοήθειας ο πρόεδρος Κένεντυ είχε στείλει την πρώτη στρατιωτική δύναμη, για να ενισχύσει το δικτατορικό καθεστώς του Νότιου Βιετνάμ, ενάντια στο κομμουνιστικό Βόρειο Βιετνάμ.
Την άνοιξη του ’69, καθώς οι διαμαρτυρίες ενάντια στον πόλεμο κλιμακώνονταν παγκόσμια, ο πρόεδρος Νίξον άρχισε την σταδιακή απόσυρση των 550.000 Αμερικανών στρατιωτών, εντείνοντας όμως τους βομβαρδισμούς. Η εξάπλωση των αεροπορικών επιχειρήσεων σε Λάος και Καμπότζη οδήγησε σε νέο κύμα παγκόσμιων διαμαρτυριών. Τέλος, τον Ιανουάριο 1973 ΗΠΑ, Βόρειο και Νότιο Βιετνάμ και οι Βιετκόνγκ υπέγραψαν την συνθήκη ειρήνης του Παρισιού.
Ήταν μια εποχή που την ζήσαμε έντονα, όσοι είμαστε τότε στα 20 ή και τα 30 μας. Το αντιπολεμικό κίνημα της εποχής καθώς κι εκείνο των Πολιτικών Δικαιωμάτων τραγουδήθηκαν απο φωνές όπως των Woody Guthrie, Joan Baez, Bob Dylan, Pete Seeger, Peter, Paul and Mary και… και… και…
Το σκίτσο είναι απο το περιοδικό “Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ”

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

29 March 1973. The last American troops leave South Vietnam. America’s direct eight-year intervention in the Vietnam War was at an end.
In 1961, after two decades of indirect military aid, U.S. President John F. Kennedy sent the first large force of U.S. military personnel to Vietnam to bolster the ineffectual autocratic regime of South Vietnam against the communist North.
In the spring of 1969, as protests against the war escalated in the United States, U.S. troop strength in the war-torn country reached its peak at nearly 550,000 men. Richard Nixon, the new U.S. president, began U.S. troop withdrawal and “Vietnamization” of the war effort that year, but he intensified bombing. Subsequently the bombings were expanded to Laos and Cambodia which led to new waves of protests in the United States
and elsewhere. Finally, in January 1973, representatives of the United States, North and South Vietnam, and the Vietcong signed a peace agreement in Paris, ending the direct U.S. military involvement in the Vietnam War.
The anti-war as well as the Civil Rights movements of the ‘60s were sung by the voices of Woody Guthrie, Joan Baez, Bob Dylan, Pete Seeger, Peter, Paul and Mary and many more.
My cartoon is from the magazine “TACHYDROMOS

“ΒΙΕΤΝΑΜ ΓΙΕ-ΓΙΕ” του Διονύση Σαββόπουλο

“ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ Ο ΤΖΟ” του Μάνου Λοϊζου



Επι τέλους! Επιβεβαιώθηκε αυτό που ξέραμε μα η ΝΔ απέφευγε να ομολογήσει για λόγους που όλοι καταλαβαίνουμε.
Λοιπόν, συνέντευξη στην TV του πρώην Ποταμίτη και νυν βουλευτή της ΝΔ Ιάσωνα Φωτήλα, υιού του Ασημάκη Φωτήλα υπουργού κάποτε του ΠΑΣΟΚ (για να μαθαίνουμε και τα πολιτικά σόγια).
Τον ρωτούν λοιπόν τον κύριο βουλευτή αν θα πάρει μέτρα η ΝΔ, σε περίπτωση που θα γίνει κυβέρνηση.
Θαυμάστε απάντηση. «Και να μην πετύχουμε τα προσδοκώμενα στην διαπραγμάτευση, τα δύσκολα μέτρα θα είναι πιο εύπεπτα για τον κόσμο γιατί θα έχουμε μια κυβέρνηση που επιτέλους θα κυβερνά τον τόπο. Αν μας κατσικωθούν οι ξένοι και μας πουν αυτά είναι τα μέτρα και δεν αλλάζουν, αναγκαστικά θα πρέπει να τα πάρουμε, γιατί δεν είναι εναλλακτική για την Νέα Δημοκρατία η αποχώρηση από την Ευρώπη».
Πόσο μου άρεσε αυτό το “εύπεπτα”! Θα τα πασαλείψουμε με σοκολάτα και σαντιγύ και θα κεράσουμε και μια σόδα για την χώνεψη. Απο κει και πέρα τα μέτρα μέτρα ό,τι και νάναι αυτά. Αναγκαστικά.
Χειρότερα όμως απο τα εύπεπτα μέτρα είναι η υποκρισία της αντιπολίτευσης που ευχαρίστως θα κάνει όλα εκείνα και περισσότερα για τα οποία κατηγορεί την κυβέρνηση. Αυτά, τα δικά μου συμπεράσματα. Τα δικά σας δικά σας.

ΥΓ. Περιμένουμε, χωρίς ελπίδα ομολογώ, εκτός απο την κριτική να μας πουν κάποια στιγμή τα σχέδιά τους και τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης.