facebook-a Μου τό’στειλαν και το αναδημοσιεύω.  Το μεταφράζω όσο μπορώ.  Περιττό να πώ πως έσκασα στα γέλια και πως το προσυπογράφω και με τα δυο χέρια.

“Προσπαθώ να κάνω φίλους εκτός Facebook εφαρμόζοντας τις ίδιες αρχές. Έτσι, περπατώ κάθε μερα στον δρόμο και λέω στους περαστικούς τι έφαγα, πώς αισθάνομαι εκείνη την στιγμή, τι έκανα το προηγούμενο βράδυ, τι θα κάνω αργότερα και με ποιόν. Τους δίνω φωτογραφίες της οικογένειάς μου, του σκύλου μου και δικές μου στον κήπο, καθαρίζοντας στο γκαράζ, ποτίζοντας το γρασίδι, καθώς στέκομαι μπροστά σε κάποιο μνημείο, οδηγόντας στην πόλη, τρώγοντας μεσημεριανό και κάνοντας αυτά που κάνουν όλοι κάθε μέρα.Ακόμα, ακούω τις συνομιλίες τους, τους συγχαίρω και λέω πως μου αρέσουν. Και όλα είναι ακριβώς όπως στο Facebook! Έχω ήδη τέσσερεις ανθρώπους που με ακολουθούν: δυο αστυνομικούς, έναν ιδιωτικό ντετέκτιβ και έναν ψυχίατρο.»

 

 



friedrich-engels
“Όπως ο Δαρβίνος ανακάλυψε τον νόμο της εξέλιξης της οργανικής φύσης, έτσι και ο Μάρξ ανακάλυψε τον νόμο της εξέλιξης της ιστορίας του ανθρώπου: το απλό δηλαδή γεγονός, κρυμένο έως τώρα απο πολυποίκιλες ιδεολογίες, πως η ανθρωπότητα πρέπει πρώτα να φάει, να πιεί, να έχει στέγη και ενδυμασία, πριν  να ασχοληθεί με την πολιτική, τις επιστήμες, την τέχνη, την θρησκεία κ.λ.π.”

Friedrich Engels

Μια μέρα σαν και σήμερα, 28 Νοεμβρίου 1820 γεννιόταν ο Friedrich Engels.  Γερμανός φιλόσοφος, επιστήμονας, δημοσιογράφος και επιχειρηματίας.  Συγγραφέας μαζί με τον Καρλ Μαρξ του Κομμουνιστικού Μανιφέστου, συγγραφέας  με ή χωρίς τον Μαρξ πολλών άλλων πολιτικο-οικονομικών έργων.  Το 1845 εξέδωσε την ¨Κατάσταση της Εργατικής Τάξης στην Αγγλία” , βασισμένη σε προσωπικές μελέτες στο Μάντσεστερ.
Η ζωή και το έργο του είναι απόλυτα τεκμηριωμένα και γνωστά γι αυτό και θεωρώ περιττό να γράψω κάτι παραπάνω.  Καθώς όμως σκάλιζα εδώ κι εκεί ανακάλυψα και κάτι που δεν το γνώριζα: την “Εξομολόγησή” του, τις απαντήσεις δηλαδή στο ερωτηματολόγιο που σήμερα γνωρίζουμε με το όνομα του Προύστ και που ήταν πολύ της μόδας την εποχή εκείνη.  Με ημερομηνία λοιπόν Απρίλιος 1868 ο Ενγκελς μας λέει ανάμεσα στα άλλα πως η αρετή που του αρέσει στον άνδρα είναι το να κοιτάζει την δουλειά του, στην γυναίκα να μην ξεχνάει που έχει βάλει το κάθε τι, η απόλυτη ευτυχία είναι ένα κρασί Château Margaux 1848, η απόλυτη δυστυχία να πάει στον οδοντογιατρό, αγαπημένη ασχολία να πειράζει τους άλλους και να τον πειράζουν κλπ κλπ κλπ και -αυτό που ήλπιζα πως θα βρώ,το αγαπημένο του φαγητό.   Κρύο: Σαλάτα, ζεστό: Ιρλανδέζικο στυφάδο.  Εδώ είμαστε λοιπόν και πριν προχωρήσω στην συνταγή, μια εξήγηση για να μην υπάρξει παρεξήγηση με τους Ιρλανδούς φίλους μου.  Το στιφάδο αυτό είναι απο τους ακρογωνιαίους λίθους της Ιρλανδέζικης κουζίνας.  Όπως όμως με όλα τα παραδοσιακά φαγητά, ενώ τα βασικά του συστατικά είναι ίδια,  ποικίλει απο μέρος σε μέρος.  Παραθέτω μια απο αυτές τις εκδοχές.

700 γρ. μπέηκον σε χοντρές φέτες – 2.700 γρ σπάλα αρνίσια χωρίς κόκκαλο κομμένο σε μερίδες, περίπου 5 εκ. – αλάτι – πιπέρι – 170 γρ αλεύρι γενικής χρήσεως – 3 γλίθες σκόρδο, λυωμένες – 1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο – 1/2 φλυτζάνι νερό – 1 λιτρο ζωμό βωδινό – 2 κουταλάκια λευκή ζάχαρη – 4 φλυτζάνια καρότα σε μικρούς κύβους – 2 μεγάλα κρεμμύδια χοντροκομμένα – 3 πατάτες – θυμάρι ξερό – 2 φύλλα δάφνης – 1 φλυτζάνι λευκό κρασί

Τηγανίζουμε το μπέηκον μέχρι να έχει ξεροψηθεί ομοιόμορφα.  Το βάζουμε σε χαρτί κουζίνας να στραγγίσει.
Σ’ ένα μεγάλο μπώλ ανακατεύουμε καλά το κρέας, αλεύρι, αλάτι και πιπέρι.  Τσιγαρίζουμε το κρέας στο τηγάνι με το λίπος του μπέηκον.  Βάζουμε το κρέας στην χύτρα αφήνοντας 1/4 του λίπους στο τηγάνι.  Προσθέτουμε στο τηγάνι το σκόρδο και το ψιλικομμένο κρεμμύδι και σωτάρουμε μέχρι να ροδίσει το κρεμμύδι.  Προσθέτουμε 1/2 φλυτζάνι καυτό νερό και ξύνουμε το τηγάνι με σπάτουλα.  Προσθέτουμε το περιεχόμενο στην χύτρα μαζί με το μπ’εηκον τον ζωμό και την ζάχαρη.  Σκεπάζουμε και μαγειρεύουμε σε χαμηλή φωτιά για 1 1/2 ώρα.  Προσθέτουμε τα καρότα, χοντροκομμένο κρεμμύδι, πατάτες θυμάρι, δάφνη και κρασί και συνεχίζουμε το μαγείρεμα για περίπου 20 λεπτά, μέχρι να γίνουν τα λαχανικά.
==========================================================

“Just as Darwin discovered the law of development of organic nature, so Marx discovered the law of development of human history: the simple fact, hitherto concealed by an overgrowth of ideology, that mankind must first of all eat, drink, have shelter and clothing, before it can pursue politics, science, art, religion, etc”
Friedrich Engels

Friedrich Engels was born on a day like today, 28 September 1820.  Philosopher, social scientist, journalist and businessman.   In 1845 he published “The Condition of the Working Class in England,” based on personal observations and research in Manchester.  In 1848 he co-authored The Communist Manifesto with Karl Marx, though he also authored and co-authored (primarily with Marx) many other works.
His life is very well known and documented so, I feel I there is no need for me to wright more about it.  However, while searching and re-searching here and there I came across something I didn’t know: his “Confession”, his answer to the questionnaire, better known today with the name of Proust.  With the date of April 1868, Engels tells us, among other things, that his favorite virtue in man is to mind his own business, in woman not to mislay things, the idea of happiness is Château Margaux 1848, Idea of misery to go to a dentist, etc, etc and then… what I was hoping to find:  Favorite dish, Cold: Salad, hot: Irish Stew.  So, here we are and before I go on with the recipe let me say that Irish stew is a celebrated Irish dish, yet its composition is a matter of dispute and, as in all traditional folk dishes, the exact recipe is not consistent from time or place to place.  Here it goes then:

IRISH STEW
1 1/2 pounds thickly sliced bacon, diced – 6 pounds boneless lamb shoulder, cut into 2 inch pieces – 1/2 teaspoon salt – 1/2 teaspoon ground black pepper – 1/2 cup all-purpose flour – 3 cloves garlic, minced – 1 large onion, chopped – 1/2 cup water – 4 cups beef stock – 2 teaspoons white sugar – 4 cups diced carrots  – 2 large onions, cut into bite-size pieces – 3 potatoes – 1 teaspoon dried thyme – 2 bay leaves – 1 cup white wine

Place bacon in a large, deep skillet. Cook over medium high heat until evenly brown. Drain, crumble, and set aside.
Put lamb, salt, pepper, and flour in large mixing bowl. Toss to coat meat evenly. Brown meat in frying pan with bacon fat.
Place meat into stock pot (leave 1/4 cup of fat in frying pan). Add the garlic and yellow onion and saute till onion begins to become golden. Deglaze frying pan with 1/2 cup water and add the garlic-onion mixture to the stock pot with bacon pieces, beef stock, and sugar. Cover and simmer for 1 1/2 hours.
Add carrots, onions, potatoes, thyme, bay leaves, and wine to pot.
Reduce heat, and simmer covered for 20 minutes until vegetables are tender.



t-s-eliot

Ο Thomas Stearns Eliot γεννήθηκε μια μέρα σαν και σήμερα, 26 Σεπτεμβρίου 1888. Συγγραφέας, εκδότης, κριτικός, και ένας απο τους μεγαλύτερους ποιητές του 20ου αιώνα. Το 1948 του απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ στην Λογοτεχνία, “για την εξαιρετική και πρωτοπόρα εισφορά του στην σημερινή ποίηση”.
Ο Έλιοτ έχει κατηγορηθεί για αντι-Σιμητσμό, ενώ η λογοτεχνίκη του επιρροή έχει σημαντικά μειωθεί από το 1960 κι ύστερα.
Η γαστριμαργικές ορέξεις του Ελιοτ ήταν αρχικά πολύ περιορισμένς -επιρεασμένες μάλλον απο την οικονομική του κατάσταση. Χαραχτηρηστικά, έγραφε στην μητέρα του πως “είναι προτιμότερο να καλάς κόσμο σε γεύμα παρά σε δείπνο, γιατί έτσι αποφεύγεις το κρέας. Το μεσημέρι αρκούν ψάρι και μακαρονάδα”.
Καθώς όμως η επιτυχία του μεγάλωνε έτσι άλλαζε και η όρεξή του. “Μου αρέσει το καλό φαγητό”, έγραφε στον εκδότη του. “Θυμάμαι ένα δείπνο στο Μπορντώ, δυο τριά δείπνα στο Παρίσι”. Ιδιαίτερα ένα απο αυτά, προσκαλεσμένος της εφ/δας Action Française: “Ένα χωριστό δωμάτιο σ’ενα απο τα καλύτερα εστιατόρια -δεκαπέντε άνθρωποι- και το πιο έξοχο δείπνο που είχα ποτέ… αναπολώ το Canard aux Oranges με αμείωτη απόλαυση”.
Ιδού τώρα η συνταγή για το αγαπημένο φαγητό του Έλιοτ.

CANARD AUX ORANGES
1 πάπια 2 1/2 κιλά -αλάτι θαλασσινό – 1 κουταλάκι κόλιαντρο τριμμένο – 1/2 κουταλάκι κίμινο σκόνη – πιπέρι – 1 πορτοκάλι κομμένο στην μέση – 4 κλωναράκια θυμάρι – λίγο μαϊντανό – 1 μικρό κρεμμύδι κομμένο σε 8 κομματια – 1/2 φλυτζάνι λευκό ξηρό κρασί – 1/2 φλυτζάνι ζωμός βωδινού ή πάπιας – 1/2 καρότο – 1 κλωνάρι σελινόριζα
ΣΩΣ
1/3 φλυτζάνι ζάχαρη – χυμός 2-3 πορτοκαλιών, 2 κουταλιές λευκό ξύδι – αλάτι – μερικές κουταλιές ζωμός βωδινού ή πάπιας – μια κουταλιά ανάλατο βούτυρο, μαλακωμένο – 1 κουταλιά αλεύρι – 1 κουταλιά φλούδα πορτοκάλι, τριμμένο με τον ξύστη.

— Θερμαίνουμε τον φούρνο στους 250 C. Σε μικρό μπωλ ανακατεύουμε αλάτι, κόλιαντρο, κίμινο και πιπερι. Με χαρτί κουζίνας σκουπίζουμε και στεγνώνουμε την πάπια και πασπαλίζουμε μέσα κι έξω με το μίγμα των μπαχαρικών. Κόβουμε το μισό πορτοκάλι στα τέσσερα και το βάζουμε στην κοιλότητα της πάπιας μαζί με το μισό κρεμμύδι το θυμάρι και τον μαϊντανό. Απλώνουμε στο ταψί το υπόλοιπο κρεμμύδι με το καρότο και το σέλινο και πάνω τους βάζουμε την πάπια. Ψήνουμε 30’.
— Σε μικρό μπώλ στίβουμε το χυμό του μισού πορτοκαλιού που έχει περισέψει και ανακατεύουμε με το κρασί και τον ζωμό. Περιχύνουμε το μίγμα στο ταψί και μειώνουμε την θερμοκρασία στους 180 C. Συνεχίζουμε το ψήσιμο για άλλα 60’ ή 75’ λεπτά περίπου.
— Ανάβουμε το γκριλ, ανεβάζουμε το ταψι ώστε η πάπια να είναι περίπου 10 εκατοστά απο την φωτιά, μέχρι αυτή να ροδίσει. Βγάζουμε απο τον φούρνο και αδειάζουμε στο ταψί τους χυμούς που έχουν συγκεντρωθεί στο κουφάρι της πάπιας. Αφήνουμε την πάπια στο ξύλο που κόβουμε το κρέας.
— Ενώ η πάπια ψήνεται ακόμα, σε μέτρια φωτιά βάζουμε την ζάχαρη μόνη της σ’ ένα βαρύ τηγάνι, χωρίς να ανακατεύουμε, μέχρι να λυώσει. Συνεχίζουμε ανακατεύοντας τώρα μέχρι η ζάχαρη να καραμελιάσει και να πάρει σκούρο χρώμα. Προσθέτουμε τον χυμό του πορτοκαλιού, ξύδι και αλάτι. Σε πολύ χαμηλή φωτιά συνεχίζουμε να μαγειρεύουμε ανακατεύοντας λίγο, μέχρι να διαλυθεί η καραμέλα και να γίνει σιρόπι. Απομακρύνουμε απο την φωτιά.
–Αφαιρούμε τα λαχανικά απο το τηγάνι. Με λεπτή σίτα σουρώνουμε τα υγρά του ταψιού σ’ ενα μπωλ, αφήνουμε λίγο να ηρεμήσουν και απομακρύνουμε το λίπος απο την επιφάνεια. Προσθέτουμε ζωμό μέχρι να γίνει 1 φλυτζάνι.
— Σ’ ενα μικρό μπωλ ανακατεύουμε καλά με το σύρμα το βούτυρο και το αλεύρι. Σε μικρή κατσαρόλα ζεσταίνουμε τα υγρα του ταψιού έτσι που να σιγοβράζουν και προσθέτουμε το μίγμα αλεύρι/ βούτυρο. Ανακατεύουμε συνέχεια με το σύρμα για να μη σβωλιάσει. Προσθέτουμε το σιρόπι του πορτοκαλιού και το ξύσμα της φλούδας του και συνεχίζουμε να μαγειρεύουμε ανακατεύοντα πότε πότε μέχρι να γίνει παχύρευστο, περίπου 5’. Σερβίρουμε με την πάπια.

Πηγή Gourmet