FRANZ LISZTΜια μέρα σαν και σήμερα, 31 Ιουλίου 1886, πέθαινε ο Franz Liszt ή Liszt Ferencz, στα Ουγγαρέζικα. Συνθέτης, βιρτουόζος πιανίστας, μαέστρος, καθηγητής μουσικής, φιλόσοφος, φιλάνθρωπος, συγγραφέας, Μασόνος, μέλος του Κοσμικού Τάγματος των Φραγκισκανών.
Διάσημος στην Ευρώπη των αρχών του 19 αιώνα, που οι σύγχρονοί του τον θεώρησαν ως τον τεχνικά καλύτερο πιανίστα της εποχής και το 1840 ως τον καλύτερο πιανιστα στην ιστορία. Μας άφησε έναν μεγάλο και ποικίλο όγκο έργων, πολλά απο τα οποία θεωρούνται πρόδρομοι των τάσεων του 20 αιώνα.
Στο φαγητό τώρα και τα γούστα του. Λίγα μπορεί να πει κανείς για κάποιον που η συνήθεια να τρίζει τα δόντια όταν ενθουσιαζόταν παίζοντας πιάνο σε συνδιασμό με τους οδοντογιατρούς της εποχής εκείνης, τον μετέτρεψαν απο έναν απο τους ωραιότερους άνδρες σε καρικατούρα και τον υποχρέωσαν να αλλάζει συνέχεια οδοντοστιχίες.
Το γεγονός οτι έμεινε χωρίς δόντια είχε άμεση επίδραση στο τι μπορούσε να φάει.
Όσο μεγάλωνε τόσο προτιμούσε τα σπαράγγια, γιατί μπορούσε να τα τρώει χωρίς να φοράει κάποια από τις οδοντοστιχίες που λέγαμε. Προς το τέλος πάντως της ζωής του, ακόμα και οι πιο τρυφερές τροφές του δημιουργούσαν πρόβλημα. Σε συνδιασμό μάλιστα με την πολύ εξασθενισμένη όραση του το πρόβλημα έγινε ακόμα πιο σοβαρό, σε σημείο που σ’ ένα γεύμα προς τιμήν του το 1886 στο Λονδίνο χρειάστηκε να τον βοηθήσει να φάει η Jennie, μητέρα του Ουίνστον Τσώρτσιλ, γιατί δεν έβλεπε το πιάτο του.
Τώρα, ξεχάστε αν θέλετε όλα τα παραπάνω, καθήστε αναπαυτικά κάπου δροσερά και απολαύστε το συμφωνικό ποίημα Les préludes ή κάποια απο τις Ουγγρικές ραψωδίες του. Εγώ πάντως αυτό θα κάνω. Τώρα.


TOWER OF ITALYΡόδος 1480, τελαυταίες μέρες του Ιουλίου. Όλη μέρα στις 27του μήνα, 300 τεράστιες κανονόμπαλες κατεδαφίζουν τα τείχη της “Οβριακής”. Το επόμενο πρωί, 28 Ιουλίου, 2500 Γενίτσαροι, το άνθος του Οθωμανικού στρατού, απωθούν τους λίγους υπερασπιστές των ερειπίων και στήνουν τα μπαϊράκια τους στον Πύργο της Ιταλίας κι απο κεί αρχίζουν να ξεχύνονται μέσα στην πόλη. Με το σπαθί στο χέρι, τραυματισμένος, ο Μέγας Μάγιστρος d’ Aubusson εμπνέει και οδηγεί την άμυνα. Η μάχη σώμα με σώμα θα κρατήσει περίπου τρείς ώρες. Εκεί όμως που όλα φαίνονταν χαμένα οι Τούρκοι κάνουν πίσω κι ύστερα το βάζουν άταχτα στα πόδια. Όσοι έμειναν στην πόλη πετσοκόφτηκαν, όσοι ήταν στα τείχη γκρεμοτσακίστηκαν.
Θαύμα! Λένε οι Ιππότες του Αη Γιάννη. Θαύμα, γιατί ενώ το μακελιό ήταν στο κατακόρυφο, ιδού! Xρυσός σταυρός έλαμψε πάνω απο την πόλη. Δεξιά κι αριστερά, η Παναγιά κι ο Aϊ Γιάννης -οι προστάτες του Tάγματος. Ξοπίσω, ντούροι και πάνοπλοι, οι Iππότες που ‘χαν πέσει στην υπεράσπιση της πόλης! Δρόμο οι Tούρκοι!
Oι ντόπιοι τώρα, οι Pοδίτες, που είχαν χύσει κι αυτοί μπόλικο αίμα -Tούρκικο και δικό τους- δε σκόπευαν να χαρίσουν τη νίκη σε κανένα Φράγκο, άνθρωπο ή άγιο. Tο θαύμα, επέμεναν, το έκανε ο δικός τους ο άγιος ο αγαπητός, ο Aϊ Παντελεήμονας. Aυτός γιόρταζε στις 27 του μήνα, όταν άρχισε η τούρκικη επίθεση.
Πειστική απάντηση δεν δώθηκε ποτέ. Απλά παραθέτω τα γεγονότα γιατί δεν σκοπεύω να μπλεχτώ σε διαμάχη αγίων. Ένα είναι, πάντως, βέβαιο: πως την ημέρα εκείνη τα χρυσοκέντητα μπαϊράκια των Tούρκων, μαζί μ’ αυτό του ίδιου του αρχηγού τους Mεσίχ Πασά, περιφέρονταν σαν λάφυρα στους δρόμους της Pόδου.

ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο

Rhodes 1480, the last days of July. All day on the 27th, more than 300 huge cannonballs demolish the walls on the side of the Jewish quarter. The next morning, 28 July, 2500 Janissaries, the blossom of the Ottoman army push back the few defenders of the ruins and raise their banners on top the Tower of Italy. From there they pour down inside the city. Sword in hand, wounded, the Grand Master d’ Aubusson leads the defense. The fierce hand to hand combat lasts for over three hours and as all seems to be lost for Rhodes the Turks retreat and then begin to run.
The battle for the Italian sector, and by extension the result of the siege, is decided within a short space of time. Those who have forced their way into the town are hacked to death; those who are on the walls are shoved over to their deaths.
A miracle! Say the good Knights of St. John. A miracle because while the slaughter is at its height, Lo! a golden cross is gleaming in the sky above the city. On either side of it are the Holy Virgin and St. John, the holy patrons of the Order. And behind, beaming in their armorial splendor, the knights who had fallen in the defense of the city! Gone are the Turks and still running.
Now the Rhodians, who have wasted a lot of blood, both Turkish and their own, have their own version and will not readily give credit for the victory to any “Frank”, man or spirit. Miracle, yes. But, they insist, it’s their own beloved St. Panteleimon who done it. It was after all on his feast- day, the 27th, when the attack begun.
Go figure it out. As for me, I have no wish to get involved in a dispute between saints. In any case, one thing is certain. On that day, the gold- embroidered standards of the Turks, including that of their general Misac Pasha, were being paraded in the streets of Rhodes as spoils of war.


20160729 BLACK TV

Δημήτριος Σταμάτης, βουλευτής Επικρατείας ΝΔ προς  Αννέτα Καβαδία, βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ, κατά κόσμον δημοσιογράφο:
“Καλά κάναμε και κλείσαμε την ΕΡΤ γιατί είχε κάτι ανθρώπους σαν και εσάς που
λειτουργούσαν ως φερέφωνα και ιεροκήρυκες του ΣΥΡΙΖΑ».
Μια ομολογία de profundis που παραμερίζει όλες τις άλλες “εξηγήσεις” και πολυλογίες.

Νομικός δεν είμαι παρα μόνο ένας σκιτσογράφος, ή γελοιογράφος κατ’ άλλους. Δουλειά του σκιτσογράφου δεν είναι να δίνει απαντήσεις αλλά να κάνει ερωτήσεις. Επειδή λοιπόν εκείνο το “μαύρο” της ΕΡΤ μούχει καθήσει στο στομάχι και δεν λέει να χωνευτεί, σκέφτομαι και ρωτάω:
Το αρθρο 14 του συντάγματός μας διακηρύσσει πως ο τύπος είναι ελεύθερος και πως η λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύονται. Στο άρθρο 15 όμως λέει -για λόγους που δεν καταλαβαίνω- πως “Οι προστατευτικές για τον τύπο διατάξεις του προηγούμενου άρθρου δεν εφαρμόζονται στον κινηματογράφο, τη φωνογραφία, τη ραδιοφωνία, την τηλεόραση και κάθε άλλο παρεμφερές μέσο μετάδοσης λόγου ή παράστασης” και πως “ Η ραδιοφωνία και η τηλεόραση υπάγονται στον άμεσο έλεγχο του Κράτους “
Μου φαίνεται λοιπόν -χωρίς να είμαι νομικός- πως πολύ νόμιμα η ΝΔ μαύρισε την ΕΡΤ. Έκανε όμως καλά; Γιατί διαβάζω παρακάτω στο άρθρο 19 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων πως “Καθένας έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης. Το δικαίωμα αυτό περιλαμβάνει την ελευθερία γνώμης χωρίς παρεμβάσεις και την αναζήτηση, λήψη και διάδοση πληροφοριών και ιδεών με οποιοδήποτε μέσο και ανεξαρτήτως συνόρων ανευ επεμβασεως δημοσιων αρχων και ασχετως συνορων.”
Κι ύστερα διαβάζω και την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηριου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην υπόθεση Handyside v United Kingdom (5493/72): “Η ελευθερία της έκφρασης συνιστά αναγκαίο θεμέλιο μιας δημοκρατικής κοινωνίας, μια από τις βασικές προϋποθέσεις για την πρόοδó της και για την ανάπτυξη κάθε ανθρώπου. Εφαρμόζεται όχι μόνο στην “πληροφόρηση” ή στις “ιδέες” που γίνονται ευνοϊκά δεκτές ή θεωρούνται ως ανώδυνες ή αδιάφορες, αλλά, επίσης, σε εκείνες που προσβάλλουν, πλήττουν ή ενοχλούν το Κράτος ή οποιοδήποτε τμήμα του πληθυσμού…”
Η υπογραμμίσεις δικές μου.
Κι εδώ μούρχεται το ερώτημα που πρωτοδιατυπώθηκε σε μια συζήτηση Μαρίας Χούκλη – Γ. Βουλγαράκη: Το νόμιμο είναι απαραίτητα και ηθικό; Και για να το βάλω έτσι χοντρά, ως γελοιογράφος, οι καταπιεστικοί και περιοριστικοί της ελευθερίας νόμοι της Χούντας -ας πούμε- ήταν και ηθικοί;


ANTONIO VIVALDI

Μια μέρα σαν και σήμερα, 28 Ιουλίου 1741, πέθαινε ο Antonio Lucio Vivaldi. Γεννημένος στην Βενετία έχει αναγνωριστεί ως ένας απο τους μεγαλύτερους βιρτουόζους του βιολιού και συνθέτες του Μπαρόκ. Στην διάρκεια της ζωής του η φήμη και η επίδρασή του είχαν ήδη ξαπλωθεί σ’ όλη την Ευρώπη.
Συνέθεσε πολλά κοντσέρτα, κυρίως για βιολί μα και γι άλλα όργανα, καθώς και θρησκευτικά χορωδιακά έργα και περισσότερες απο σαράντα όπερες.
Αυτά βέβαια τα ξέρετε -και τα ήξερα- γι αυτό έψαξα κατά το συνήθειό μου να ανακαλύψω την σχέση του μ’ ένα αγαπημένο μου θέμα: το φαγητό.
Ως αληθινός υιός λοιπόν της Serenissima, της Βενετίας, ο Βιβάλντι είχε ιδιαίτερη αδυναμία στο ρύζι, σε όλες τις διάφορες μορφές που αυτό εμφανίζεται στην τοπική κουζίνα. Risi e Bisi, ρύζι με μπιζέλια, είναι απο τα διασημότερα Βενετσιάνικα πιάτα που σερβίρεται συνήθως σε επίσημα γεύματα. Ιδού η συνταγή:

ΥΛΙΚΑ
300 γρ. ρύζι – 1κιλό μπιζέλια – 50 γρ. μπέηκον ή πανσέτα – κρεμμύδι – μαϊντανός ψιλοκομμένος – 1 λίτρο ζωμός βωδινού – τριμμένο τυρί – αλάτι – πιπέρι.

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Ξεσπυρίζουμε τα μπιζέλια λίγο πριν τα χρησιμοποιήσουμε και τα τηγανίζουμε σε χαμηλή φωτιά μαζί με την πανσέτα, το κρεμμύδι και τον μαϊντανό.
Προσθέτουμε δυο κουτάλες της σούπας ζωμό και αλάτι. Δυναμώνουμε την φωτιά και αφήνουμε για λίγο να ανακατευτούν οι γεύσεις. Προσθέτουμε τον υπόλοιπο ζωμό και συνεχίζουμε το βράσιμο. Προσθέτουμε το ρύζι και μαγειρεύουμε ανακατεύοντας συχνά.
Όταν το ρύζι είναι σχεδόν έτοιμο προσθέτουμε το τυρί και το πιπέρι. Αφήνουμε το φαγητο να ηρεμήσει μερικά λεπτά και σερβίρουμε.

=============================================

Antonio Lucio Vivaldi died on a day like today, 28 July 1741. Born in Venice, he is recognized as one of the greatest Baroque composers and violinists, and his influence during his lifetime was widespread across Europe. He composed many instrumental concertos for the violin and a variety of other instruments, as well as sacred choral works and more than forty operas.
These are well known facts and so I tried to find his connection to one of my favorite subjects: food.
As a true son of the Serenissima -as Venice was called- Vivaldi was fond of of rice, in all the various ways it is cooked in local cuisine. Risi e Bisi, rice with peas, is one of the most famous Venetian dishes, usually served during official banquets, Here is the recipe:

INGREDIENTS
300 g, Rice – 1 kg, fresh Peas – 50 g Bacon or pancetta – 1 Onion – Parsley chopped – 1 l. Meat stock – cheese grated – Salt – Pepper

Pod the peas just before use and gently fry them with the pancetta, onion and chopped parsley.
Add a couple of ladles of stock and salt. Turn up the heat and let the flavors develop. Then add the rest of the stock and bring back to the boil. Add the rice and let it cook, stirring frequently.
When the rice is almost cooked, add the grated cheese and pepper. Serve after leaving the dish to rest for a few minutes.


ΣΥΝΤΑΓΜΑΕντύπωση προκαλεί η στάση της αντιπολίτευσης στα τρέχοντα πολιτικά θέματα, που δεν είναι άλλα απο, πρώτα, τον εκλογικό νόμο και την σε μικρό βάθος χρόνου αναθεώρηση του συντάγματος. Προκαλείται εντύπωση μα όχι και έκπληξη. Εξηγούμαι.
Η πρόταση της απλής αναλογικής είναι πάγια θέση της Αριστεράς απο ιδρύσεώς της. Και όμως, το ΚΚΕ δεν παίρνει ξεκάθαρη θέση και μάλλον θα μείνει στο θολό ΠΑΡΩΝ.
Από την άλλη, την απλή αναλογική καταψηφίζουν με την αιτιολογία πως οδηγεί σε κυβερνήσεις συνεργασίας – και κατά την άποψή τους σε ακυβερνησία- κόμματα που σύμφωνα με τα λεγόμενά τους κόπτονται απο πολύ μέχρι πάρα πολύ για συναινέσεις, εθνικές κυβερνήσεις, και συνεργασίες. Κι εδώ αναφέρομαι σε ΝΔ και Ποτάμι. Η ΝΔ, βέβαια, πάει και παρακάτω. Για αντιπερισπασμό, και στα πλαίσια μιας γενικότερης επιθετικής τακτικής, ζήτησε εξεταστική επιτροπή για το τρίτο μνημόνιο. Σ’ ο,τι με αφορά, με γειά της με χαρά της. Κουβέντα όμως για τα δικά της μνημόνια που με το δεκανίκι του ΠΑΣΟΚ έστρωσαν τον δρόμο κι άνοιξαν τις πήλες για το τρίτο αυτό μνημόνιο.
Για το ΠΑΣΟΚ δυσκολεύομαι να πω κάτι μια και φαίνεται πως και οι ίδιοι εκεί δεν πολυξέρουν τι θέλουν, πέρα ίσως από το οτι σε καμιά περίπτωση δεν επιθυμούν συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ -ενώ βέβαια δεν είχαν πρόβλημα συνεργασίας με την ΝΔ των Μπαλτάκων, Βορίδηδων, Γεωργιάδηδων και βάλε. Θόλουρα ΠΑΣΟΚική που συναγωνίζεται, αν δεν ξεπερνάει αυτήν του Ποταμιού.
Είπα πως η στάση του κάθε κόμματος χωριστά αλλά και όλων μαζί προκαλεί μεν εντύπωση μα όχι έκπληξη κι αυτό γιατί είναι προφανές εδώ και καιρό πως μέλημα και στόχος των κομμάτων αυτών είναι κατα περίπτωση η αναρρίχηση στην εξουσία με κάθε τρόπο, η επιβίωση, η περιχαράκωση των ορίων τους. Καιροσκοπικές στάσεις, παλαιοκομματικές μέθοδοι γεμάτες αντιφάσεις, σ’ ένα πολιτικό σκηνικό που σαλεύει και μετασχηματίζεται διαρκώς σαν κινητή άμμος.