4629 Μαϊου σημέρα, επέτειος της άλωσις της Πόλης. Ο λόγος στον ποιητή:

Θάνατος καὶ Ἀνάστασις τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου
Ὀδυσσέας Ἐλύτης
———————————-
III

Τώρα καθώς του ήλιου η φτερωτή ολοένα γυρνούσε και πιο γρήγορα οι αυλές βουτούσαν μέσα στο χειμώνα κι έβγαιναν πάλι κατακόκκινες απ’ τα γεράνια
Κι οι μικροί δροσεροί τρούλοι όμοια μέδουσες γαλάζιες έφταναν κάθε φορά και πιο ψηλά στ’ ασήμια που τα ψιλοδούλευε ο αγέρας γι’ άλλων καιρών πιο μακρινών το εικόνισμα
Κόρες παρθένες φέγγοντας η αγκαλιά τους ένα θερινό ξημέρωμα φρέσκα βαγιόφυλλα και της μυρσίνης της ξεριζωμένης των βυθών σταλάζοντας ιώδιο τα κλωνάρια
Του ‘φερναν Ενώ κάτω απ’ τα πόδια του άκουγε στη μεγάλη καταβόθρα να καταποντίζονται πλώρες μαύρων καραβιών τ’ αρχαία και καπνισμένα ξύλα όθε με στυλωμένο μάτι ορθές ακόμη Θεομήτορες επιτιμούσανε
Αναποδογυρισμένα στις χωματερές αλόγατα σωρός τα χτίσματα μικρά μεγάλα θρουβαλιασμός και σκόνης άναμμα μες στον αέρα
Πάντοτε με μια λέξη μες στα δόντια του άσπαστη κειτάμενος

Αυτός
ο τελευταίος Έλληνας!


ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ

Αφορμή γι αυτό το σημείωμα μου δίνει η αντιπαράθεση με βαρειές κουβέντες για πλαστά πιστοποιητικά και για προσλήψεις. Δεν είμαι απο εκείνους που επιχειρηματολογούν στο στύλ “εγω έκανα αυτό, αλλά εσύ έχεις κάνει εκείνο”, ή που απαντούν στην ερώτηση με μιαν άλλη ερώτηση. Ούτε και παρελθοντολογώ αν δεν υπάρχει ουσιαστικός λόγος. Ουσιαστικός όμως λόγος να παρελθοντολογήσω είναι η διαπίστωση πως οι προσλήψεις απο το παράθυρο είναι ασθένεια ενδημική και χρόνια του πολιτικού μας συστήματος. Το Δημόσιο υπήρξε ανέκαθεν ο τόπος βολέματος των ημετέρων, είτε -παλαιότερα- αποκλείοντας ακόμα και τους ελαφρά ροζ αριστερούς, ή ανοίγοντας παραθυράκια και πίσω πόρτες και κανοντας τα στραβά μάτια παραβλέποντας νόμους και κανονισμούς. Και βέβαια, βαφτήσια και παντρειές δεν αποσκοπούσαν πουθενά αλλού παρά στην ανταλλαγή εκδουλεύσεων -σε ψηφίζω, με διορίζεις έχω δεν έχω τα προσόντα.
Έπεσα λοιπόν πάνω σ’ ένα σκίτσο μου, δημοσιευμένο το 2005 στο ΒΗΜΑ, που θα μπορούσε να έχει γίνει σήμερα, ή πέρσι, ή πρόπερσι ή πριν 50 χρόνια. Φαίνεται πάντως πως το 2005 -χρονιά ΝΔ- είχε αρκετές περιπτώσεις παρόμοιων ρουσφετιών. Αντιγράφω απο τον Τύπο της εποχής:

“…Μάιος 2005 – προσλήψεις εκτός ΑΣΕΠ
Πονοκέφαλος για την κυβέρνηση το σκάνδαλο που αποκάλυψε η τηλεόραση του ΑΝΤ1, με πρωταγωνιστή το στενό συνεργάτη του Προκόπη Παυλόπουλου Θανάση Χούπη. Εκπονούσε πρόγραμμα για την πρόσληψη υπαλλήλων στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο.
“Το θέμα για την κυβέρνηση είναι λήξαν. Δεν υπάρχει θέμα πολιτικών ευθυνών, γιατί ο υπουργός Εσωτερικών δεν το γνώριζε και μόλις το πληροφορήθηκε ζήτησε άμεσα την παραίτηση του συνεργάτη του”, δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.
… Ο ίδιος ο κ. Χούπης σε ανακοίνωση του υποστηρίζει ότι δεν μετέχει σε καμία εταιρεία με προσλήψεις, ούτε ασχολείται με αξιολόγηση προσωπικού. Δηλώνει, ότι παραιτήθηκε για να πάψουν τα άδικα σχόλια εις βάρος του Προκόπη Παυλόπουλου…. Μετά το σάλο που δημιουργήθηκε 37 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κατέθεσαν ερώτηση προς το σύνολο των υπουργών της κυβέρνησης ζητώντας διευκρινήσεις για τις προσλήψεις συμβούλων. Επισημαίνουν ότι προκύπτει μείζον θέμα ηθικής τάξης. Είναι λυπηρό για μια νέα κυβέρνηση, που κάνει μάλιστα εκστρατεία υπέρ της διαφάνειας, δήλωσε ο πρόεδρος του ΣΥΝ.”

και παρακάτω:
“Ιούνιος 2005 – προσλήψεις εκτός ΑΣΕΠ
Σε συνέχεια των προηγούμενων προσλήψεων έρχονται και οι προσλήψεις εκτός ΑΣΕΠ και για τη στελέχωση της Αγροφυλακής… “

Έτσι, για πλάκα αυτά…


KISSINGER

Μια μέρα σαν σήμερα, 27 Μάη 1923, γεννιόταν στην Γερμανία ο Heinz Alfred Kissinger, ο γνωστός μας Χένρυ Κίσσινγκερ. Δεν θα είχα κανένα λόγο να αναφερθώ στην επέτειο αυτήν μα, αμαρτία ξομολογημένη, με βγάζει απο την αμηχανία πώς να γεμίσω τούτο το μπλόγκ. Παραθέτω λοιπόν δυο σκίτσα του κυρίου αυτού από ΤΟ ΒΗΜΑ, τον Φλεβάρη και τον Νοέμβρη του 1975.
Να θυμίσω μόνο στους νεώτερους πως ο Κίσσινγκερ υπήρξε επικεφαλής του State Department δυο Προέδρων των ΗΠΑ, Νίξον και Φόρντ. Ανάμεσα στα άλλα στήριξε ενεργά τις δικτατορίες της Χιλής και της Αργεντινής, και γνώριζε, τουλάχιστον, την σχεδιαζόμενη εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο πολύ πριν αυτή συμβεί.
Το 1973 του απονεμήθηκε το Νόμπελ της Ειρήνης (!!!!!!!!!) κάτω απο συνθήκες που οδήγησαν στην παραίτηση σε ένδειξη διαμαρτυρίας δυο μέλη της επιτροπής απονομής του βραβείου.
Αυτά, για να περνάει η ώρα.

===============================================

Heinz Alfred Kissinger, better known as simple Henry Kissinger, was born on a day like today, 27 May 1923. I would have no reason whatsoever to mention this birthday except that, I must confess, it gives me something to write so as to not let this blog empty. Here are then two caricatures, both from 1975, published in TO VIMA.
Let me just remind the younger ones that Kissinger served as National Security Advisor and later concurrently as United States Secretary of State in the administrations of presidents Richard Nixon and Gerald Ford. That he, among other things, actively supported the military dictatorships in Chile and Argentina and knew of the Turkish invasion of Cyprus long before it took place. In 1973 Kissinger received the Nobel Peace Prize under controversial circumstances, with two members of the committee resigning in protest. After his term, his advice has been sought by world leaders including subsequent U.S. presidents.
That’s all for now, folks.

KISSINGER 2