65

Απρίλης 1480. Ήταν κάτι τέτοιες μέρες πριν 436 χρόνια και η Ρόδος ήταν σε πυρετό προετοιμασίας. Τα τείχη επιδιορθωνόντουσαν και ενισχύονταν, το σιτάρι θεριζόταν έστω και άγουρο, εφόδια κάθε λογής συγκεντρώνοταν και οι κάτοικοι της υπαίθρου μαζεύονταν στα προκαθορισμένα με διατάγματα κάστρα… και περίμεναν.
Περίμεναν την απο πολύ καιρό φημολογούμενη Τούρκικη επίθεση που τώρα είχε μπει σε κίνηση: από ξηράς, ο κύριος όγκος των Τούρκικων δυνάμεων συγκεντρωνόταν στην περιοχή της αρχαίας Μαρμαρίδας απέναντι απο την Ρόδο. Την ίδια ώρα, αφού πέρασε τα Δαρδανέλλια ο στόλος έπλεε κι αυτός προς τον τόπο συγκέντρωσης, τον κόλπο του Φύσκου. Μετέφερε τα επίλεκτα τμήματα και τις “ειδικές δυνάμεις¨-τους Γενίτσαρους, τους μηχανικούς και τους μιναδόρους, τους πυροβολητές και όλα τα σύνεργα και τις μηχανές τους.
Αρχιστράτηγος είναι ο εξωμότης Μεσίχ Πασάς ο Παλαιολόγος. Δίπλα του ο Δημήτρης Σοφιανός από την Ευβοια, ο Ρόδιος Αντώνης Μελίγαλος καιο  Γερμανός ειδικός στα πυροβόλα Μαστρο-Γιώργης Φραπάν.
Ο Σουλτάνος Μωάμεθ ο Πολιορκητής έχει ορκιστεί πολλές φορές πως θα πάρει την Ρόδο. Η ώρα έφτασε… ή έτσι τουλάχιστον λογαριάζει.

================================================================

April 1480. It was some days like today 436 years ago that Rhodes was in a paroxysm of preparations . The walls were being repaired and reinforced, the wheat harvested though not ripe yet, provisions , man and beast are gathered again in the designated castles and waited…
They waited for the long expected Turkish attack that was now in motion: from the land route , the bulk of the Turkish forces aggregates on the Bay of Physkos , at Marmaris , across the channel from Rhodes. At the same time , the Turkish fleet sails out through the Dardanelles and sets course for the same place. The fleet is transporting all the special forces: the Janissaries , engineers , sappers , gunners , and all the machines and tools of their several arts. Chief General is the renegade Misac Pasha. By his side are his bosom buddies Demetrios Sophianos-prride of Euboea , Rhodian son Tony Meligalos , and of course Master George Frappan the German. The flower of friendship is bearing fruit.
Sultan Mehmet the Conqueror has vowed time and again to take Rhodes. The time has come… or so he thinks.


MAGELLAN

27 Απριλίου 1521, μια μέρα σαν την σημερινή πριν 495 χρόνια, σκοτωνόταν σε μάχη με τους κατοίκους του Μακτάν των Φιλιππίνων ο Fernão de Magalhães, ο Φερδινάνδος Μαγγελάνος, ηγέτης της αποστολής για τις Ανατολικές Ινδίες που κατέληξε στο πρώτο ταξείδι γύρω απο τον κόσμο. Με πέντε πλοία και περίπου 237 άνδρες έβαλε πλώρη απο την Ισπανία για τον νοτιά, για την Παταγονία. Αφού πέρασε τον πορθμό που σήμερα φέρει το όνομά του βγήκε στον ωκεανό που τον ονόμασε “Ειρηνική Θάλασσα”, τον Ειρηνικό Ωκεανό. Μετά απο μια σειρά απο καταιγίδες και ανταρσίες έφτασε στα Νησιά των Μπαχαρικών, στην Ινδονησία. Μετά τον θάνατό του το ταξείδι συνεχίστηκε με το πλοίο και τους ναυτικούς που απόμειναν, για να συμπληρώσουν έτσι τον περίπλου της γης.
Όταν το “Victoria” επέστρεψε στο λιμάνι του στην Ισπανία, είχαν απομείνει μόνο 18 άνδρες, ανάμεσά τους τέσσερεις Έλληνες:
Francisco Albo ο Ρόδιος – πιλότος
Μιχαήλ (Miguel) ο Ρόδιος – πιλότος
Miguel Sanchez ο Ρόδιος – ναύτης
Νικόλας ο Έλληνας, από το Ναύπλιο – ναύτης

========================================

On 27 April 1521, a day like today 495 years ago, Ferdinand Magellan was killed by Filipino natives during the Battle of Mactan while on voyage he had organized in search for a westward passage to the “Spice Islands”. Commanding a fleet of five vessels with a crew of 237 men he headed south through the Atlantic Ocean to Patagonia, passing through the Strait of Magellan -as it is called today- into a body of water he named the “peaceful sea”, the modern Pacific Ocean. Despite a series of storms and mutinies, the expedition reached the Spice Islands in 1521 and after the death of Magellan returned home via the Indian Ocean to complete the first circumnavigation of the globe.
When “Victoria”, the one surviving ship, reached her harbor of departure in 1522 only 18 out of 237 sailors had survived. Among them, four Greeks:

Francisco Albo from Rodas (Island of Rhodes), a maritime pilot
Miguel de Rodas (Island of Rhodes), a maritime pilot
Miguel Sanchez from Rodas (Island of Rhodes), a mariner
Nicholas the Greek from Nafplion, a mariner