“Για να πετάξεις με την σκούπα φόρεσε το καπέλο σου και πάρε μια γάτα .  Καβάλλησε και βάλε την γάτα πίσω σου στο σκουπόξυλο.  Κάθησε ίσια, χωρίς να σκύβεις.”
Αυτές ήταν οι οδηγίες που έδωσε η Μαντάμ Ιμογένη στην Αναμπέλα που είχε στην πλάτη ένα κόκκινο L, ένα ολοκαίνουριο μυτερό καπέλο στο κεφάλι και που κουβαλούσε αγκομαχόντας μια γάτα που ζύγιζε τουλάχιστον 12 κιλά.
Το σκουπόξυλο τρεμούλιασε για λίγο κι ύστερα απογειώθηκε.  Οι κορφές των δέντρων λύγισαν καθώς πέρασαν δίπλα τους σαν τον άνεμο κι ύστερα, ψηλά πάνω απο το πλήθος,  έκαναν τούμπα μέσα σ’ ένα συννεφο.  Η εκπαιδευόμενη ακούστηκε να ουρλιάζει ” Η ουρά είναι πολύ βαρειά!”
Η τεράστια γάτα γλύστρησε κι έπεσε προς την γη στριφογυρίζοντας μα η Αραμπέλα μουρμούρισε μια μαγική λέξη και οι μάγισσες που παρακολουθούσαν  αναφώνησαν:  “Καλέ  τι γλύκα που είναι!  Για δες, έχει ένα μαγικό αλεξίπτωτο!”
Η Αραμπέλα προσγειώθηκε -λίγο ανώμαλα είν’ η αλήθεια- αλλά ακριβώς πάνω στην ώρα για να πιάσει την ιπτάμενη γάτα της.
Η Μαντάμ Ιμογένη μουρμούρισε, “Ουφ! Πέρασε πάλι την άλλη εβδομάδα για το δεύτερο μάθημα”.
Απο τα “ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΟΥ ΘΑ”

30 Απριλίου προς 1 Μαϊου, απόψε δηλαδή κι ετοιμαστήτε.  Walpurgisnacht – Η Βαλπούργια Νύχτα- η νύχτα που παραδοσιακά οι μάγισσες κι οι μάγοι ξεχύνονται σε δάση και βουνά σε μια οργιαστική γιορτή παρέα με δαίμονες και διαβόλους και τον ίδιο ακόμα τον Σατανά, συχνά με την μορφή τράγου ή Σάτυρου.  Ο Francesco Maria Guazzo στο βιβλίο του Compendium Maleficarum (1608) περιγράφει πώς “οι συμμετέχοντες καβαλάνε ιπτάμενες κατσίκες, ποδαπατούν τον σταυρό, ξαναβαπτίζονται στο όνομα του Σατανά και του δίνουν τα ρούχα τους, φιλάνε τον πισινό του και χορεύουν πλάτη με πλάτη σχηματίζοντας κύκλο”.  Άλλοι λένε πως η γιορτή αρχίζει τα μεσάνυχτα μέχρι την αυγή.  Ξεκινά με μια λητανεία, συνεχιζεται μ’ ένα συμπόσιο, ύστερα με μια Μαυρη Λειτουργία, και κορυφώνεται μ’ ένα όργιο με την συμμετοχή αρσενικών και θηλυκών δαιμόνων.
Έτοιμοι λοιπόν, κι αν αργά απόψε ακούσετε απο μακρυά τους ήχους απο ένα οργιαστικό γλέντι μην παραξενευτείτε.  Το αν θα συμμετάσχετε ή όχι είναι δικιά σας δουλειά… εγώ πάντως ξέρω τι θα κάνω.

THE WITCH D Night of April 30 to May 1st.  this is tonight an be prepared.  It is Walpurgisnacht, the night that traditionally witches and warlocks  go out to mountains and forests in an orgiastic celebration together with demons and devils and even Satan himself, often in the form of a goat or Satyr.  The Compendium Maleficarum (1608), by Francesco Maria Guazzo,  gives a description of it: “… the attendants go riding flying goats, trample the cross, are made to be re-baptised in the name of the Devil, give their clothes to him, kiss the Devil’s behind, and dance back to back forming a round”.   Others say that the the whole thing commenced at midnight and ended at dawn, beginning with a procession, continuing with a banquet, then a Black Mass, and culminating with an orgy in which uninhibited sexual intercourse with demons in male or female form was practiced.
So, be warned and prepared, dear friends.  If late tonight you hear from afar the sounds of an orgy do not be surprised.  Wether you participate or not is your decision.  As far as I am concerned I have made mine.



“Αν και είναι γεγονός πως ο 19ος αιώνας υπήρξε ο αιώνας του Σοσιαλισμού και της Δημοκρατίας αυτό δεν σημαίνει πως και o 20ος πρέπει να είναι αιώνας Φιλελευθερισμού, Σοσιαλισμού και Δημοκρατίας.  Τα πολιτικά δόγματα παιρνούν, ο λαός μένει.  Είναι επόμενο πως αυτός ο αιώνας μπορεί να είναι ο αιώνας της εξουσίας, ένας αιώνας της “Δεξιάς”, ένας Φασιστικός αιώνας.  Εάν ο 19ος αιώνας ήταν ο αιώνας του ατόμου αυτός μπορεί να είναι ο αιώνας της “συλλογικότητας” και συνεπώς ο αιώνας του Κράτους.”
— Benito Mussolini,  Το Δόγμα του Φασισμού, 1932

28 Απριλίου 1945.  Σαν σήμερα πριν 69 χρόνια ο Μουσολίνι εκτελείται απο Ιταλούς παρτιζάνους.
Στην εικόνα είναι μια Ιταλική Cartolina Postale (ταχυδρομικόν δελτάριον) της εποχής του 1940.  Ένας Ballila -της Φασιστικής Νεολαίας- περιχύνει την Ελλάδα με καθαρτικό ρετσινόλαδο.  Στο πίσω μέρος ο πατέρας μου, κρατούμενος τότε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Ιταλία, σημειώνει ιδιόχειρα:

Στον Μussolini
Το ρετσινόλαδο που πότιζες
στους άλλους, απο το κακό σου,
στο τέλος σου περίσεψε
και το’πιες μοναχός σου
Ponza 19-7-1943

Το σημείωμα αυτό είναι αφιερωμένο στους κάθε λογής νεο- ή παλαιο- φασίστες και ναζί, φαιοχίτωνες ή μελανοχίτωνες.

ΥΓ.  Απορία:  Η Ρόδος, η Δωδεκανησος, που τόσο υπέφεραν απο τους φασίστες, πώς είναι δυνατόν να κατεβάζουνστις στις εκλογές φασιστοναζιστικούς συνδιασμούς; Τόσο κοντή είναι πια η μνήμη;  Ας περιμένουμε όμως τ’ αποτελέσματα.
POSTCARD
“If it is admitted that the 19th-century has been the century of Socialism, Liberalism and Democracy, it does not follow that the twentieth must also be the century of Liberalism, Socialism and Democracy. Political doctrines pass; peoples remain. It is to be expected that this century may be that of authority, a century of the “Right,” a Fascist century. If the nineteenth was the century of the individual it may be expected that this one may be the century of “collectivism” and therefore the century of the State.
— Benito Mussolini, The Doctrine of Fascism, 1932

April 28, 1945.  Benito Mussolini is executed by Italian partisans.
In the picture, an Italian “Ballila” -the Fascist Youth- douses Greece with laxative castor oil.  On the back of the card my father, prisoner in an Italian concentration camp at the time, writes in rime:

To Mussolini
The castor oil
you gave to others
is left over and now
you drink it yourself
Ponza 19-7-1943

This post is dedicated to all the new- or old- Fascists and Nazis, to every brown or black-shirt.


MELINA & MATILDAΕπιτρέψτε μου να σας συστήσω την φίλη μου την Μελίνα.  Η Μελίνα είναι μικροκαμωμένη, με ξανθά κατσαρά μαλλιά, καταγάλανα μάτια κι ένα μόνιμο σχεδόν χαμογελάκι στο μουτράκι της. Το οτι εγώ δεν μιλάω Γερμανικά -Γερμανίδα είναι η Μελίνα- κι αυτή δεν μιλά Ελληνικά δεν είναι εμπόδιο στην επικοινωνία μας.  Πρώτα γιατί μας αρέσει και των δυό μας να ζωγραφίζουμε και να θαυμάζουμε ο ένας τα έργα του άλλου.  Υστερα γιατί τα παιδιά καταλαβαίνουν αυτούς που τους αγαπάνε -και αντίστροφα.  Κι ύστερα είναι κι η “Ματθίλδη” μου, καλοσυνάτη και αναπαυτική, ό,τι πρέπει για ένα παιδάκι που κουράστηκε ν’ ακούει τους μεγάλους να συζητάνε με τις ώρες.
Η Μελίνα είναι 9 χρόνων και την ξέρω απο τότε που γεννήθηκε.  Είναι απο εκείνα τα παιδιά που οι γονείς τους, λογιών λογιών εθνικοτήτων, ανακάλυψαν την Λαχανιά πρίν πολλά χρόνια… άλλος 10, άλλος 20, άλλος 30.  Είναι απο τα παιδιά που οι γονείς τους γνωρίστηκαν στην Λαχανιά και που, αρκετά απο αυτά, “δημιουργήθηκαν” εδώ.  Είναι τα “δικά μας” παιδιά που, μαζί με τα ντόπια, δίνουν χαρά στον τόπο με τα παιχνίδια και τις πολύγλωσσες φωνές τους.
Προχθές το βραδύ συναντηθήκαμε στην ταβέρνα του χωριού, τον “Πλάτανο”.  Της ζήτησα να μου ζωγραφίσει κάτι και πάνω σε μια χαρτοπετσέτα μου ‘κανε μια γάτα.  Επειδή ήθελα κάτι πιο μόνιμο την παρακαλεσα την φορά αυτή να ζωγραφίσει στο μπλοκ που πάντα κουβαλώ μαζί μου.
Σας παρουσιάζω τα έργα της και παρακαλώ να την θυμάστε όταν θα έχει γίνει μια καταξιωμένη καλλιτέχνης.
CATAllow me to introduce my friend Melina.  Melina is petite, with curly blond hair, blue eyes and an almost permanent little smile in her cute face.  The fact that I don’t speak German -for German she is- and that she for her part speaks no Greek poses no obstacle whatsoever to our communication.  Firstly, because we both like to draw and paint and to admire each other’s work.  Secondly, because children understand perfectly those who love them and vice versa.  And then there is my “Matilda”.  Good natured, docile and comfortable, perfect for a child that got tired to listen to the grown ups talking for hours.
Melina is 9 years old and I know her since she was born. She is one of those children whose parents of various nationalities discovered Lachania many years ago -some 10, others 20 or even 30.  They are “our children” who, together with the local ones, bring joy to the village with their games and multilingual voices.
The night before I met with Melina at the local tavern.  I asked her to draw something for me and she did a cat on a paper napkin.  Because I wanted something more permanent I had her make another drawing in the sketch book I always carry with me.
I present you with her drawings and ask you to remember her when she will be an accomplished artist.

TURTLE


ELECTIONSΔεν υπάρχει αμφιβολία πως η εμφάνιση νέων υποψηφίων -σε ηλικία αλλά και πρωτοεμφανιζόμενων στην πολιτική- είναι επιθυμητή και ευπρόσδεκτη.  Το νέο αίμα μας χρειάζεται. Αρκεί βέβαια όσοι απ’ αυτούς εκλεγούν να αποδείξουν στην πράξη τις ικανότητές τους και το πόσο πράγματι εννοούν τις ωραίες δηλώσεις και υποσχέσεις τους.
Σ΄αυτές τις δηλώσεις θέλω λίγο να σταθώ, ιδιαίτερα σ’ αυτές των επικεφαλής των συνδιασμών και των πρωτοκλασάτων στελεχών τους που -τι απογοήτευση- είναι λίγο πολύ επαγγελματίες της πολιτικής και σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνοι για τα πάθη και την κατάντια μας.
Λίγες, ελάχιστες, οι δηλώσεις οι άξιες ιδιαίτερης σημασίας. Κατα κανόνα αναμασήματα και χιλιοειπομένες κοινοτυπίες, σαν αυτές που λέγονται σε κάθε εκλογές εδώ και πάμπολλα χρόνια.  Πουθενά κάτι συγκεκριμένο, πουθενά το όραμα: πώς θέλουμε την Ρόδο μας;  Κοντή, ψηλή, μακρουλή; Κι η οικονομία;  Εκτός απο καταστήματα “υγειονομικού ενδιαφέροντος” έχουμε κάτι άλλο κατά νού, κάτι για παραγωγή, για ανάπτυξη;  Γι αυτούς που πεθαίνουν χωρίς γιατρό, σκοπεύουμε να κάνουμε κάτι και τι;  Κι ο πολιτισμός;  Εκτός απο το να σηκώσουμε σαν αγγούρι τον Κολοσσό έχουμε στο μυαλό μας και κάτι άλλο;  Τι, ποιό, πώς;  Κουβέντα γι αυτά!
Κάθησα και έφτιαξα, έτσι για πλάκα, έναν λόγο για την περίπτωση που θα ήμουν υποψήφιος (λέμε δηλαδής…αν).  Είναι μια συρραφή απο δηλώσεις, και εξαγγελίες διαφόρων πολιτικών, διαφόρων συνδιασμών.  Τις μάζεψα στην τύχη και ανάκατα και τις συγκόλλησα. Εκτός απο κάποιους συνδέσμους (και, ώστε, αφού, για να, κ.λ.π) προκειμένου να δέσει το κείμενο, όλα είναι αυθεντικά, όπως ειπώθηκαν – στον λόγο της τιμής μου λέω!  Στον ίδιο τόνο και ύφος θα ήταν ο λόγος μου αν αντί δήμαρχος ήμουν υποψήφιος περιφερειάρχης.  Να προσθέσω προκαταβολικά πως τα λόγια αυτά είναι απο ανθρώπους που χρόνια τώρα διαχειρίζονται τα κοινά του τόπου μας.  Πάμε λοιπόν:

Αγαπητοί μου συμπολίτες και συμπολίτισες,
αισθανόμενοι τις ανάγκες των καιρών, τα μηνύματα των πολιτών για το ανθρώπινο πρόσωπο που επιτέλους θα πρέπει να δείξει ο δήμος, συμμετέχουμε στις επερχόμενες εκλογές.  Ο τόπος δεν αντέχει άλλη μία χαμένη πενταετία με τα ίδια πρόσωπα που δεν ανταποκρίθηκαν σε αυτά που υποσχέθηκαν.
Εμείς λέμε: φτιάνει πια, δεν πάει άλλο.  Εμείς έχουμε ως μέλημα μας να γίνει η Ρόδος μας η κορωνίδα όλης της Ευρώπης και όλης της υφηλίου. Είμαστε εδώ για να ενώσουμε, να συνθέσουμε, να εργαστούμε, να δημιουργήσουμε. Οι ανάγκες των καιρών μας υποχρεώνουν να δούμε τα προβλήματα κατάματα.
Εμείς θα τελειώσουμε τον Δήμο-γραφειοκράτη.  Θα ανατρέψουμε το χρεοκοπημένο και αποτυχημένο μοντέλο διοίκησης και λειτουργίας του Δήμου Ρόδου.  Θα εκχωρήσουμε αρμοδιότητες αλλά και πόρους στα συμβούλια των δημοτικών ενοτήτων, των κοινοτήτων και στα τοπικά συμβούλια των χωριών.
Θα φτιάξουμεένα νέο μοντέλο, ευέλικτο, λειτουργικό, αποκεντρωμένο.  Με νέες ιδέες, οράματα, και γνώσεις θα υλοποιήσουμε έργα και δράσεις που θα  έχουν στόχο να διευκολύνουν και να αναβαθμίσουν την ποιότητα ζωής των νησιωτών μας.
Θα δημιουργήσουμε νέες υπηρεσίες, πρωτοποριακές , έξυπνες και φθηνές για τον πολίτη. Θα δημιουργήσουμε ένα άλλο Δήμο, σύγχρονο, αποτελεσματικό και φιλικό προς τον πολίτη, μια Ρόδο πιο φιλική γα τους μόνιμους κατοίκους αλλά και για τους επισκέπτες.
Η απραξία αυτή δεν μπορεί να συνεχισθεί.  Πρέπει να δούμε την πραγματικότητα κατάματα.  Εμείς αποδεικνύουμε καθημερινά στην πράξη, ότι και θέλουμε, και ξέρουμε και μπορούμε να υλοποιήσουμε τα απαιτούμενα έργα για τον τόπο μας, για την ανάπτυξη της περιοχής.  Μαζί θα κάνουμε την αλλαγή στο νησί μας.
Ψηφίστε με!