ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΛΕΣΧΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ

Ένας ακόμα άξιος συνάδελφος ,ο σκιτσογράφος Κώστας Γρηγοριάδης,αποχώρησε από τον ‘ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ”,αρνούμενος όπως δηλώνει “να κοροϊδεύει τον εαυτό του και το κόμμα του”και καταλήγει “Αν διαφωνώ και δεν μιλάω, αν γελοιογραφώ και δεν εκφράζομαι, τότε κοροϊδεύω και το ίδιο το κόμμα αλλά και τον ίδιο μου τον εαυτό κι αυτό ένας κομμουνιστής δεν πρέπει να το κάνει ποτέ.”
Ο Κώστας Γρηγοριάδης υπηρετεί για πολλά χρόνια με επιτυχία και μαχητικότητα την τέχνη τής γελοιογραφίας ,συνεπής με τις πολιτικές του πεποιθήσεις, παρά τις δυσκολίες της τελευταίας περιόδου.
Θεωρούμε μεγάλη απώλεια την σύντομη ,όπως ελπίζουμε ,απουσία του από τον καθημερινό σχολιασμό της πολιτικής επικαιρότητας.

Η επιστολή αποχώρησής του έχει ως εξής:

Αποχωρώ από το “Ριζοσπάστη”

ΑΡΝΟΥΜΕΝΟΣ ΝΑ ΚΟΡΟΪΔΕΥΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΜΟΥ.

Ημέρα παρασκευή 26-7-13, δύσκολη μέρα για μένα γιατί μετά από 23 ολόκληρα χρόνια καθημερινής δημοσίευσης γελοιογραφιών στο “ριζοσπάστη” έκλεισα ένα σημαντικό κύκλο προσωπικής δημιουργίας και πολιτικής έκφρασης μέσω του σκίτσου, αποχωρώντας από την εφημερίδα της ΚΕ του ΚΚΕ.
Απόφαση εξαιρετικά δύσκολη, γιατί η παρουσία μου εκεί σηματοδοτούσε και τη προσωπική μου, στο μέτρο του δυνατού, μέσα από το σκίτσο, συμβολή σε ένα καλύτερο αύριο για την εργατική τάξη και γενικότερα τα λαϊκά στρώματα που μάχονταν με την ταξική πάλη να πάνε λίγο ψηλότερα.
Μεγάλος καθοδηγητής σε αυτήν την υπόθεση για μένα ήταν ο ιστορικός ρόλος που έπαιζε πάντα το τιμημένο ΚΚΕ, που με τις αποφάσεις του σηματοδοτούσε πάντα αυτό που ο Μαρξισμός-Λενινισμός εξέφραζε .
Εδώ και χρόνια σιγά-σιγά άρχισε να υπάρχει μέσα μου ένας προβληματισμός όμως για το αν βαδίζαμε καλά σε αυτήν την πορεία ή υπήρχαν σοβαρά πισωγυρίσματα σε ιδεολογικοπολιτικό επίπεδο τα οποία με τη σειρά τους γεννούσαν διαλεκτικά ζητήματα στο πως διεκδικούμε από το μικρότερο έως το μεγαλύτερο, στην καθημερινή πάλη για την καλυτέρευση της ζωής των εργαζομένων.
Μάλιστα, τώρα που αυτά οξύνονται τραγικά από τις μνημονιακές πολιτικές, που πηγάζουν από το πώς το μεγάλο καφάλαιο θα βγει από την κρίση που το ίδιο δημιουργεί με τους κύκλους που κάνει κατά την καπιταλιστική του εξέλιξη.
Προσωπικά, μετά το τελευταίο του συνέδριο, φοβάμαι πως το ΚΚΕ κλείστηκε στον εαυτό του
κι αυτό κυρίως, αδικεί το ίδιο το ΚΚΕ.
Θεωρώ πως μέσα του κρύβει ακόμη απίστευτες δυνάμεις που αν απελευθερωθούν θα κάνουν άλλο ένα ιστορικό θαύμα.
Ειδικά δε, οι αποφάσεις που πάρθηκαν για να βγει η εφημερίδα του ο “Ριζοσπάστης” από το οικονομικό αδιέξοδο που έφτασε όπως ενημερωθήκαμε , αλλά και το γενικότερο οικονομικό πρόβλημα που εμφανίστηκε στο κόμμα, αποφάσεις που δεν ήταν άλλο από απολύσεις δημοσιογράφων, δεν μπορούσε παρά να με φέρει κάθετα απέναντι σε αυτό.
Πίστευα και πιστεύω, ότι ένα κόμμα σαν το ΚΚΕ άσχετα πόσο μεγάλο πρόβλημα αντιμετωπίζει, δεν μπορεί να απολύει τους εργαζόμενούς του, είτε έιναι μέλη του είτε όχι.
Αυτό είναι ένα κακό παράδειγμα που δίνουμε στους ταξικούς μας αντιπάλους για να πουν: “ κι εμείς έχουμε κρίση κι εμείς αντιμετωπίζουμε οικονομικό πρόβλημα άρα για να σωθεί η επιχείρηση δε θέλουμε αλλά αναγκαζόμαστε να απολύσουμε” κι έτσι το νερό στο μύλο χύνεται εύκολα…
Αν ήμουν κομματικό μέλος (ιδιότητα που είχα μέχρι το 1991) θα καταψήφιζα τέτοιες αποφάσεις, γιατί θα ήταν αντίθετες στα πιστεύω μου έτσι όπως τα απέκτησα μέσα από την κομματική μου ζωή όσο και έξω από αυτήν, γιατί να σημειώσω, πως πάντα αντιμετώπιζα τον εαυτό μου σα να είναι μέλος του ΚΚΕ και ένιωθα ιδιαίτερα περήφανος για αυτό.
Αυτήν τη στιγμή η εφημερίδα περνάει την μεγαλύτερή της κρίση, οι εργαζόμενοι σε αυτήν που απολύθηκαν και ίσως να συνεχίσουν να απολύονται είναι οι μόνοι που δε φταίνε.
Δε ζητήσανε ποτέ τίποτε παραπάνω από αυτό που η συλλογική σύμβαση εργασίας της ΕΣΗΕΑ είχε κατακτήσει- άλλωστε το ΚΚΕ με τις δυνάμεις του, πάντα πρωτοστατούσε για καλύτερες συλλογικές συβάσεις εργασίας σε κάθε εργασιακό χώρο.
Άρα πως γίνεται να πληρώνουν λοιπόν το μάρμαρο οι εργαζόμενοι στην οποιαδήποτε κρίση εμφανίζεται και δεν φταίνε αυτοί;
Δε θέλω να κοροϊδέψω το κόμμα, για αυτό και εξέφρασα στη διεύθυνση τους λόγους που με αναγκάζουν να αποχωρήσω από την εφημερίδα παύοντας να γελοιογραφώ.
Είναι καθαρά μια διαφωνία στις επιλογές που πήρε το κόμμα στη κρίση του “ριζοσπάστη” δεν μπορώ να βλέπω τους συναδέλφους μου, που είναι πραγματικοί φίλοι αλλά και αληθινοί σύντροφοι και που για 23 ολόκληρα χρόνια ήμασταν μαζί σε αυτό το ονειρικό ταξίδι για το καλύτερο, να βγαίνουν στη δίνη της ανεργίας.
Αυτό επίσης μου δημιουργεί απίστευτη πνευματική ασφυξία άρα και μεγάλη δυσκολία να παράξω τις γελοιογραφίες που εγώ επιθυμώ.
Αν διαφωνώ και δεν μιλάω, αν γελοιογραφώ και δεν εκφράζομαι, τότε κοροϊδεύω και το ίδιο το κόμμα αλλά και τον ίδιο μου τον εαυτό κι αυτό ένας κομμουνιστής δεν πρέπει να το κάνει ποτέ.



Είμαι η σκάλα για τα όνειρά σου,

 είμαι η ζεστασιά της εστίας σου, το δοκάρι που κρατά τη σκεπή σου,

 είμαι το κρεβάτι που ξαπλώνεις και το ξύλο που φτιάχνεις την βάρκα σου

 είμαι το στυλιάρι της τσάπας σου,

 η τάβλα του τραπεζιού σου

 το ξύλο της κούνιας σου,

 είμαι το φέρετρό σου

 Ανώνυμου, μετάφραση Β.Π.

 

TREE STAIRS 2

I am the staircase to your dreams

 I am the heat of you hearth, the beam that holds your house,

 I am the bed on which you lie, and the timber that builds your boat

 I am the handle of your hoe,

 the board of your table

 the wood of your cradle,

 the shell of your coffin

 Anonymous

 

 


Ας ας μη σιωπούμε, ας φωνάξουμε δυνατά.  Ας αντδράσουμε κι όπου κι αν τις δούμε ας μην ανεχθούμε ανεύθυνες συμεριφορές που οδηγούν σε τραγωδίες σαν αυτή της Νότιας Ρόδου.  Ας μη γυρνάμε το κεφάλι αλλού, ας παρεμβαίνουμε, ας κάνουμε την παρατήρηση, ας δίνουμε τη συμβουλή.
Ας μην αδιαφορούμε πιά.  Ας κάνουμε κάτι.

TREE SCREAMLet us not keep quiet.  Wherever we see it let us react and let us not tolerate irresponsible behavior such as this that led to the tragedy of South Rhodes.  Let us not turn the other way but instead let us interfere , let us advise…
Let us not be indifferent any longer and let us do something.


Τώρα είναι η ώρα του θρήνου… του πένθους.  Και η ώρα της αγανάχτησης και της ανικανοποίητης, της αδύναμης οργής.  Που θέλεις κάποιον να πιάσεις απο τον λαιμό και να τον στραγγαλίσεις -μα ποιόν λαιμό απ’ όλους, είναι τόσοι.
Η καταστροφή είναι βιβλική, η καταπράσινη νοτια Ρόδος είναι τώρα η κατάμαυρη νότια Ρόδος.  Χρόνια τώρα, ειδικά εμείς οι παλιότεροι παρακολουθούμε το πάλαι ποτέ πανέμορφο νησί μας να καταστρέφεται  βήμα βήμα.  Πότε συστηματικά και σχεδιασμένα με πρόσχημα μια δήθεν “ανάπτυξη” και πότε απο την ηλιθιότητα κάποιων που νομίζουν πως μπορούν να παίζουν ανέξοδα με τη φωτιά.
Και βέβαια, ως βέροι  και καθαρόαιμοι Έλληνες αδυνατούμε ή δεν θέλουμε να δούμε τις δικές μας ευθύνες.  Βλέπουμε παντού συνομωσίες, οι Τούρκοι φταίνε, οι Ταλιμπάν, οι εξωγήινοι, αυτοί βάλαν τη φωτιά όχι εμείς.  Καλά, κι αυτοί που ψήνανε σουβλάκια ή καίγανε χόρτα και τους έφυγε η φωτιά ;  Και τότε έρχεται η μεγαλειώδης απάντηση: Το κράτος, κύριε, δεν έχουμε κράτος… αν είχαμε…
Έτσι,ε, το κράτος.  Πρέπει το κράτος να έχει έναν χωροφύλακα πίσω απο τον καθένα μας, να είναι παρόν ακόμα κι εκεί που θα αρκούσε ο κοινός νους;  Πρέπει το κράτος να μας πει πως δεν ψήνουμε μπριζόλες κάτω απο τα πουρνάρια και τα κέδρα -τον έχω δεί τον μπάσταρδο στην παραλία, γι αυτό το λέω.  Πρέπει να έχουμε μεταπτυχιακό στην Πυρηνική Φυσική για να ξέρουμε πού, πώς και πότε ανάβουμε φωτιές στην ύπαιθρο.  Όχι, κύριοι, δεν φταίει το κράτος αλλά η ηληθιότητά και η ανατροφή μας.  Αυτά είναι πράγματα που τα μαθαίνει κανείς πρώτα’ απ’ όλα στο σπίτι του, στην οικογένειά του.  Του τα μαθαίνει η μάνα κι ο πατέρας του.  ” Μ’  όποιον δάσκαλο θα κάτσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις”.  Πόσες φορές δεν έχετε δεί κάποιον τύπο αρειμάνιο και πολλά βαρύ να πετά απο το αυτοκίνητο το αναμένο αποτσίγαρο ενώ δίπλα είναι τα παιδιά του, ε, πόσες;  Όσες κι εγώ.  Αμέτρητες.
Και μια κουβέντα για το κράτος.  Περιμένουμε να πιάσει επι τέλους τον υπεύθυνο της καταστροφής.  Και όχι απλά να τον πιάσει αλλά και να τον τιμωρήσει ανάλογα με το μέγεθος του εγκλήματος -όχι λίγους μήνες με αναστολή λόγω εντίμου βίου και τα λοιπά.  Φτάνει πια!

ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ.  Χτες βράδυ/ ξημερώματα σήμερα, μέχρι τουλάχιστον τις 03:00, ζήσαμε το εξής σουρεαλιστικό:  ενώ η Ρόδος καιγόταν, άνθρωποι και περιουσίες κινδύνευαν, δεκάδες άνδρες και γυναίκες (ναι η Ιρις ήταν εκεί) διακινδύνευαν τη ζωή τους πολεμώντας τη φωτιά, κάτω στις παραλίες μας γινόταν γλέντι!  Φανταστείτε τη σκηνή παρακαλώ:  Στο βάθος, ο φλεγόμενος ορίζοντας να μας πλησιάζει ταχύτατα.  Εμείς, πνιγμένοι στους καπνούς και τις στάχτες να μαζεύουμε με αγωνία τα συμπράχαλά μας και να τα φορτώνουμε στ’ αυτοκίνητο καλού κακού.  Κι απο τις παραλίες (της Λαχανιάς; του Γενναδιού; το Κιοτάρι;) ν’ ακούγεται το “μπουπα-μπουπα-μπουπα” του ξεφαντώματος.  Ήταν απο γιορτή, απο “καντίνα”, απο εστιατόριο, απο “μπητς πάρτυ”;  Δεν ξέρω.  Ξέρω όμως πως ήταν απάνθρωπο και εξοργιστικό.
Καλή σας μέρα.

BLACKNow is the time of lament… of mourning.  It is the time of indignation, of the impotent rage.  When you want to grab someone by the neck, to strangle him -but which neck, there are so many.
The catastrophe is biblical.  The green south Rhodes is now the black south Rhodes.  For many years, especially those of us a bit older, we have been watching the step by step ruin of our island.  Often times systematically under the pretext of some kind of so-called “development” and other times because of the stupidity of some who think they can play with fire.
Of course, as true Greeks, we cannot or will not see our own responsibility.  We will see all sorts of conspiracies -the Turks, the Taliban, Extraterrestrials, they started the fire not us.  And how about the guy who was making souvlaki under the pine trees or the other one that was clearing his field of the dry weeds?  Then comes the magnificent response:  The Government, sir, we have no Government, if we had a Government…
Is that it, then, the Government.  So, the Government should have everyone of us in this country to be followed by a cop, even when and where common sense should be enough?  Is it really necessary for us to be told by the government that we should not barbecue pork chops under the pines and the juniper bushes – I have actually seen such a bastard doing it.  Do we need a Doctor’s degree in Nuclear Physics to know how, when and where to light a fire in the open?  No, sir, it is not the Government’s fault.  It is the fault of our stupidity and upbringing.  Those are things one should learn at home from mother and father.  How many times haven’t you seen someone throw out of the car window his still lit cigarette, with his kids next to him, how many times?  As many as I have, I am sure -no number of them.
One word about the government.  It is about time someone is arrested as responsible for the catastrophe.  Not only arrested but also punished according to the seriousness of the crime. It is about time!

NOTE.  Last night to the early hours of this morning -at least until 03:00- we experienced a surrealistic situation:  while Rhodes was burning, people and property were in serious danger, dozens of men and women were fighting the flames with risk of their own limb and life, one or more parties were at full swing in our beaches.  Please try to picture the scene.  Our fast approaching horizon in flames.  We, chocked by smoke and ashes, uncertain of what might come, loading our car with what possessions we could, ready to run for dear life.  And from our beaches -from “cantina”, restaurant, beach party, who knows- the umpapa -umpapa  -umpapa of the carousal.
It was inconsiderate and infuriating.