Χιούμορ

Yevgeny Yevtushenko

 

Τσάροι, Βασιλιάδες, Αυτοκράτορες,
άρχοντες του κόσμου όλου,
παρελάσεις διέταξαν πολλές
μα το χιούμορ δεν μπορούσαν να διατάξουν.
Σαν ο Αίσωπος, ο αλήτης, επισκέφτηκε
παλάτια προσώπων σπουδαίων
βολεμένων στις ανέσεις όλη μέρα,
σαν φτωχαδάκια του φανήκαν.
…………………………..
Προσπάθησαν το χιούμορ να εξαγοράσουν –
μα δεν εξαγοράζεται το χιούμορ!
Προσπάθησαν να δολοφονήσουν το χιούμορ,
μα τους περίπαιξε το χιούμορ!
Δύσκολο να πολεμήσεις το χιούμορ.
…………………………..
Μ’ ένα κοντό, κουρελιασμένο σακκάκι,
μάτια χαμηλωμένα και ύφος μετανοίας
αυτό, εγκληματίας πολιτικός
υπο κράτηση τώρα, βάδισε στην εκτέλεσή του.
Φάνηκε να υποτάσσεται ολοκληρωτικά,
παραδομένο σε μιαν άλλη ζωή,
μα ξάφνου πέταξε το σακκάκι
και, χαιρετόντας με το χέρι, το έβαλε στα πόδια.
Σε φυλακές πετάξανε το χιούμορ
χωρις αποτέλεσμα όμως.
Το χιούμορ πέρασε μέσα
από κάγκελα και πέτρινους τοίχους.
Βήχοντας βαθειά απ’ τα πνευμόνια
σαν όλους που ‘ταν μαζί στοιχισμένοι
τραγουδόντας ένα λαϊκό τραγούδι προχώρησε,
όπλο στο χέρι, ενάντια στο Χειμερινό Παλάτι.
Μαθημένο είναι σε συνοφρυομένα πρόσωπα,
μα δεν το πειράζουν-
κι έχει φορές που το χιούμορ με χιούμορ
κοιτάζει τον εαυτό του.
Είναι πανταχού παρόν. Γρήγορο κι ευέλικτο,
γλυστράει ανάμεσα σε όλα και σε όλους.
Δοξάστε το χιούμορ.
Είναι γενναίο.

Ημέτερη πρόχειρη μετάφραση

 

 HUMOR JAIL 2

Humor

Yevgeny Yevtushenko

 

Tsars, Kings, Emperors,
sovereigns of all the earth,
have commanded many a parade,
but they could not command humor.
When Aesop, the tramp, came visiting
the palaces of eminent personages
ensconced in sleek comfort all day,
they struck him as paupers.
———————————————-
They tried to commission humor-
but humor is not to be bought!
They tried to murder humor,
but humor thumbed his nose at them!
It’s hard to fight humor.
………………………………………………………………….
in an overcoat, shabby and short,
with eyes cast down and a mask of repentance,
he, a political criminal,
now under arrest, walked to his execution.
He appeared to submit in every way,
accepting the life-beyond,
but of a sudden he wriggled out of his coat,
and, waving his hand, did a bolt.
Humor was shoved into cells,
but much good that did.
Humor went straight through
prison bars and walls of stone.
Coughing from the lungs
like any man in the ranks,
he marched singing a popular ditty,
rifle in hand upon the Winter Palace.
He’s accustomed to frowning looks,
but they do him no harm;
and humor at times with humor
glances at himself.
He’s everpresent. Nimble and quick,
he’ll slip through anything, through everyone.
So- glory be to humor.
He- is a valiant man.


Translated by George Reavey

 

 


GRUMPY

χιούμορ, εύθυμος παραδοξολογία, εύθυμος διάθεσις άνευ διαχύσεων μετ΄ακάκου ειρωνίας –  ΠΑΠΥΡΟΣ, Εγκυκλοπαιδικόν και Γλωσσικόν Λεξικόν.

χιούμορ, η ικανότητα να αντιλαμβάνεται κανείς το διασκεδαστικό ή κωμικό -New Oxford American Dictionary.

Δεν κάνω χιούμορ:  δουλέψτε καλά στο μυαλό σας τους παραπάνω ορισμούς και θα δείτε πως σε γενικές γραμμές, οι συντηρητικοί δεν έχουν χιούμορ.  Ή, αν έχουν, καταλαβαίνουν και γελάνε μόνο με τα δικά τους αστεία.  Και δεν το λέω εγώ μόνο, το λένε διεθνείς μελέτες.  Σκεφτήτε, ας πούμε, πόσοι άραγε συντηρητικοί γελοιογράφοι να υπάρχουν ή πόσοι κωμικοί.  Θα πρέπει να ψάξετε πολύ για να βρείτε κάποιον κι αν θέλετε και κάποιον που να ξεφεύγει απο τη μετριότητα, θα πρέπει να ψάξετε ακόμα περισσότερο.

Τα σκέφτομαι αυτά με αφορμή τα όσα είπε ο Σλαβόι Ζίζεκ περί γκουλάγκ- πως εκεί θα πρέπει να μα στείλουν αν δεν ψηφίσουμε ΣΥΡΙΖΑ.  Άστραψε και βρόντηξε η ΝΔ, που στο κάτω κάτω έχει και λόγο να βάλει τις φωνές γιατί περιμένει με το τουφέκι να βρεί κάτι να πεί ενάντια στον ΣΥΡΙΖΑ, να αρπαχτεί απο το τοσοδά για να κάνει επίθεση στον αντίπαλο.  Είναι φανερό πως αυτή είναι επίσημη στρατηγική (“Πες πες όλο και κάτι θα κολλήσει στο τέλος”) κι ας αγγίζει αυτή κάποτε τα όρια της φαιάς ή και της μαύρης προπαγάνδας.   Αμ’ οι άλλοι όμως -δημοσιογράφοι, μπλόγκ, ιστότοποι, κανάλια- αυτοί που αρπάχτηκαν κι έβγαλαν κραυγές ιερής αγανάχτησης;  Αυτοί που αναπαράγουν και αναμεταδίδουν άκριτα τέτοιες μπούρδες, που τις μεγαλοποιούν και τις φουσκώνουν κάνοντας τους αφελείς να πιστέψουν πως μαύρη μοίρα μας περιμένει -κάτι σαν τα κονσερβοκούτια του παρελθόντος- αν ψηφίσουμε Αριστερά;  

Να σοβαρευτώ κι εγώ λοιπόν:  στην πατρίδα μας τουλάχιστον τα ξερονήσια και τις εξορίες- την ελληνική παραλλαγή των γκουλάγκ –  δεν τα ‘στησε η Αριστερά.  Κι αν ξαναστηθούν ποτέ θα είναι απο τους Ναζί και τους Φασίστες που χρόνια τώρα λούφαζαν (κρυφά ή όχι και τόσο κρυφά) στους κόλπους της ευρύτερης συντηρητικής παράταξης.  Μέχρι που τώρα βρήκαν την ευκαιρία να βγούν στη φόρα και να μας απειλούν ανοιχτά πια και χωρίς περιστροφές.  Ας στρέψουμε εκεί την προσοχή και τις κατάρες μας λοιπόν.

ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΔΗΛΩΣΗ- Σε στήλη μαγειρικής που διατηρούσα σε τοπικό περιοδικό -τον ΛΩΤΟ, αν ξέρετε- έγραφα πριν λίγο καιρό σχετικά με την σκορδαλιά “… Η χρήση αποξηραμένου σκόρδου, όπως γίνεται στις περισότερες έτοιμες σάλτσες του είδους, τιμωρείται με εκτελεστικό απόσπασμα.”  Είμαι φαίνεται τυχερός και τη σκαπούλαρα φτηνά που δεν μου όρμησαν με την κατηγορία οτι ετοιμάζω μαζικές εκτελέσεις.  Πάντως, σε όσους καθυστερημένα διαβάσουν τις συνταγές μου και ίσως τρομάξουν, δηλώνω υπεύθυνα και εν γνώσει των συνεπειών του άρθρου 8 του Νόμου 1599/1986 πως έκανα πλάκα και ζητώ συγγνώμη απο όσους βρήκαν το χιούμορ μου σαχλό και άνοστο.

 



Παρακολουθόντας κανείς τα όσα συμβαίνουν στο ΠΑΣΟΚ αναρωτιέται γιατί άραγε τόση φασαρία.  Γιατί τόση φασαρία για “αναγέννηση”, “ανασύσταση”, “ανάσταση” και διάφορα άλλα “ανα-“.
Γιατί τόση φασαρία αφού η αλήθεια είναι απλή και μία: Το ΠΑΣΟΚ έχει πια περάσει στην ιστορία και η ιστορία είναι περελθόν.  Το σημερινό ΠΑΣΟΚ δεν έχει σχέση ούτε ιδεολογική ούτε οργανωτική ή άλλη με το ΠΑΣΟΚ εκείνο που κάποτε ταρακούνησε το πανελλήνιο.  Έτσι, το σημερινό ΠΑΣΟΚ είναι ψευδεπίγραφο.
Το σημερινό ΠΑΣΟΚ δεν είναι σοσιαλιστικό κι ακόμα χειρότερα δεν ξέρει καν τι είναι, καθώς ψάχνεται ανάμεσα σε φθορά και αφθαρσία, μια ιδεολογική σούπα, θολή και άγευστη όπου ο καθένας θέλει να κάνει το δικό του.
Ούτε βέβαια έχει το σημερινό ΠΑΣΟΚ την οργανωμένη εκείνη βάση, την ολοζώντανη και μαχητική που με τη δράση και τους προβληματισμούς της αποτελούσε κάποτε τον σύνδεσμο με τον λαό, τα προβλήματα και τα οράματά του.
Το σημερινό ΠΑΣΟΚ δεν είναι κίνημα.  Είναι ένας οργανισμός αποστεωμένος, ένα απολίθωμα, που το αποτελούν πολλοί και διάφοροι φύλαρχοι, αρχηγοί και καπετάνιοι, χωρίς όμως οπαδούς, χωρίς θεμέλια.  Πώς είναι δυνατόν ένα τέτοιο (απο)κόμμα να ξαναγίνει KINHMA ;   Να συνεπάρει, να εμπνεύσει, να κινητοποιήσει, να ηγηθεί;  Με ποιό όραμα, με ποιά ηγεσία -ατομική και συλλογική;
Ας αφήσουν λοιπόν την ανασύσταση και την ανάσταση.  Οι νεκροί δεν αναστένωνται -τουλάχιστον σ’ αυτή την εποχή και σ’ αυτόν τον τόπο.  Ας φτιάξουν, αν μπορούν, ένα νέο κόμμα -ή πολλά νέα κόμματα αφού όλοι θέλουν να γίνου Χαλίφηδες στη θέση του Χαλίφη.  Ας το/τα ονομάσουν όπως θέλουν, μα ας πάψουν επι τέλους να καπηλεύονται και να οικειοποιούνται το όνομα και την ιστορία του ΠΑΣΟΚ.  Ας το αφήσουν πια να κριθεί απο την ιστορία.

PASOK SHIPFollowing the developments in PASOK (Panhellenic Socialist Movement) one wonders what the fuss is all about.  Why so much fuss about its “reconstitution”, “rebirth”, “resurrection” and so on and so forth.
Why so much fuss when the truth is so simple:  PASOK has passed into the realm of history -and history is past.  Today’s PASOK has no ideological, structural, organizational or other relation to that PASOK that once upon a time shook up Greece.  It follows that today’s PASOK is a fake… counterfeit.
Today’s PASOK is not socialist.  Even worse,  it is just a thick ideological pea soup where each acts at will.
Neither does today’s PASOK has the organized grass roots base that used to form the vital link between party and people.
Today’s PASOK is not a movement.  It is  an ossified -a fossilized political organization made up of various chiefs, chieftains, captains and clansmen but without followers, without roots.   How is it possible for such a party to become a “movement” once again?  How is it possible to excite, to inspire, to mobilize, to lead?  With what vision, what leadership?
So, let them forget about reconstitution and resurrection. The dead are not resurrected -at least not at this place and time.  Let them create a new party or many new parties since they all want to be No 1.  Let them call the new party /parties whatever they like but let them stop to pander and abuse the name and history of PASOK.  Let PASOK be judged by History.


ΕΦ/ΔΑ "ΕΞΟΡΜΗΣΗ", ΜΑΗΣ 1976

ΕΦ/ΔΑ “ΕΞΟΡΜΗΣΗ”, ΜΑΗΣ 1976

24, 25 του Μάη.  Πέρασαν κιόλας 37 χρόνια απο κείνες τις μέρες του 1976, μα οι μνήμες είναι ακόμα ζωντανές, σε μας τουλάχιστον που ζήσαμε τότε τα γεγονότα.  Ήταν η πρώτη φορά μετά την πτώση της χούντας που καράβια του Αμερικάνικου Στόλου θα επισκέπτονταν τη Ρόδο.   Με το αντιαμερικάνικο αίσθημα σε έξαρση λόγω χούντας, κυβέρνηση Καραμανλή και ΗΠΑ θέλησαν τότε να μπαλώσουν τα αμπάλωτα και να δοκιμάσουν μέχρι πού άραγε να φτάνει αυτός ο αντιαμερικανισμός, πόση άραγε η ανοχή του λαού.  Για πεδίο δοκιμής επιλέχτηκε η Ρόδος που στο κάτω κάτω ήταν πάντα απο τους αγαπημένους σταθμούς των Αμερικανών.

Η είδηση για την άφιξη του “στόλου” είχε κυκλοφορήσει απο μέρες.  Ήταν τότε που τα κόμματα της Αριστεράς μπορούσαν ακόμα να συνεννοηθούν και να σχεδιάσουν κοινές δράσεις.  Ο “Δημοκρατικός Συνδεσμος Ροδίων”  συστέγαζε τις κομματικές νεολαίες –ΚΝΕ, Ρήγας, Ν. ΠΑΣΟΚ- μα και κάθε άλλον δημοκράτη.  Εκεί γίνανε οι πρώτες κουβέντες για αντίδραση και τα πρώτα σχέδια για κινητοποιήσεις.  Απο κεί μεταφέρθηκαν στις μαθητικές κοινότητες.  Απο κεί ξεκίνησαν συνεννοήσεις με το Εργατικό Κέντρο –τότε που το εργατικό κίνημα εκφραζόταν ακόμα ενιαία προς τα έξω.  Ήταν μια κίνηση που σιγά σιγά φούντωσε, ξαπλώθηκε μέσα στον λαό της Ρόδου, για να ξεφύγει στο τέλος από κάθε σχεδιασμό και “καθοδήγηση” και να ξεσπάσει αυθόρμητα όπως δεν είχε ξαναγίνει στην πρόσφατη ιστορία της Ρόδου.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς… τα Αμερικάνικα αποβατικά να προκαλούν προσπαθόντας να δέσουν μια στην Κολώνα μια στον προβλήτα μπρός στο Ακταίον κι εμείς – ο λαός- να τρέχουμε πάνω κάτω απο το ένα μέρος στο άλλο να τους εμποδίσουμε. Να θυμηθούμε τη νεολαία, αγόρια και κορίτσια, που ξεχύθηκε στους δρόμους για να βρεθεί αντιμέτωπη με την βαρβαρότητα της τοπικής Χωροφυλακής που όταν είδε πως χάνει το παιχνίδι κάλεσε απο την Αθήνα τα μεγάλα της αδέλφια, τα ΜΑΤ, για να μετρέψουν τη Ρόδο σε κόλαση φωτιάς και δακρυγόνων.  Να θυμηθούμε τη νεολαία όρθια, απτόητη μπροστά στην κρατική βία, να ψέλνει τον Εθνικό Ύμνο κάτω απο καταρρακτώδη βροχή και μπροστά απ’ όλους δυο πανέμορφα Ελληνόπουλα, αγόρι και κορίτσι, να κρατούν περήφανα απλωμένη την σημαία, μούσκεμα κι αυτή, σαν ασπίδα λες και ξόρκι ενάντια σε ξένη και ντόπια βία.

Να θυμηθούμε τον αυθορμητισμό και τους αυτοσχεδιασμούς -τα φορτηγά με φρέσκα τρόφημα με προορισμό τα καράβια που οι οδηγοί τους τα γύρισαν πίσω για να παραδώσουν το φορτίο τους στο Νοσοκομείο, “Δωρεά του Αμερικάνικου Ναυτικού”.   Την Ρένα την Κάσδαγλη που σύμφωνα με το κατηγορητήριο της δίκης που ακολούθησε  “… αναρριχηθείσα επι κιγκλιδώματος προέτρεπε τα πλήθη…” ή την κυρία Γιακουμίνα απο την Αρχάγγελο που επιτέθηκε σε χωροφύλακα “…αποσπάσα την αστυνομικήν αυτού ράβδον, θραύσασα την δερματίνην αυτής λαβήν…”.   Να θυμηθούμε τα κρατητήρια της Καζέρμας και της Ασφάλειας με τον Διοικητή Χρυσανθακόπουλο να μην ξέρει πώς θα μας μεταφέρει εκατό μέτρα παραπέρα στο Δικαστήριο –τόσο κακό γινόταν στους δρόμους –  και τον κυρ Γάννη τον Παστρικό και τον Πάνο τον Μιχαηλίδη να κρατούν το ηθικό μας ψηλά και να μας διηγούνται με χαμόγελο τις δικές τους εμπειρίες, μπροστά στις οποίες οι δικές μας ήταν σαν ανοιξιάτικο πίκνικ.

Στο τέλος της 25 Μάη, ο απολογισμός είναι 81 τραυματίες (58 ιδιώτες και 23 Αστυνομικοί) ενώ έχουν συλληφθεί 28, που αργότερα θα παραπεμθούν σε δίκη.

Το πρωί της 26ης Μάη, τα Αμερικάνικα πλοία βιράρουν άγκυρες χωρίς ουτέ ένα πόδι αμερικανικο να έχει πατήσει Ροδίτικο χώμα.  Θα περάσουν πολλά, μα πάρα πολλά χρόνια, πριν τολμήσουν να μας ξαναεπισκεφτούν.