Έγραφα προχθές, και ξανά λίγες μέρες πριν, για την ομορφιά της φύσης κι ειδικότερα της δικιάς μας εδώ, στη νότια μύτη της Ρόδου. Πανέμορφη, ιδιαίτερη, ξεχωριστή, να αντέχει μέχρι τώρα στην λεγόμενη “ανάπτυξη”.
Ιδού όμως ο άνθρωπος. Ο αδιάφορος, ο ακαλαίσθητος, ο αντικοινωνικός, που καταστρέφει όχι μόνο την δικιά του ζωή μα και το μέλλον των παιδιών του.
Και όμως, είναι ο ίδιος αυτός που πολλές φορές θα ακουστεί να μιλάει με στόμφο για πολιτισμό, για παράδοση, για ανάπτυξη, ακόμα και για το περιβάλλον. Μα, αγαπητέ, πολιτισμός δεν είναι μόνο οι “αρχαίοι ημών πρόγονοι”, ο Παρθενώνας ή ο Κολοσσός για τα οποία τόσο μας αρέσει να μιλάμε και να καμαρώνουμε. Πολιτισμός είναι το σύνολο των επιτευγμάτων, ή και “κατορθωμάτων” μας. Είναι ο καθημερινός τρόπος ζωής και συμπεριφοράς, οι ηθικές αξίες, η παιδεία, η μόρφωση. Είναι η πνευματική μας καλλιέργεια, η δημιουργία, το πώς πατάμε εμείς πάνω στα αρχαία θεμέλια μας για ν’ ανέβουμε ψηλότερα… «Άμμες δε γ’ εσόμεθα πολλώ κάρρονες». Πού όμως…
Οι φωτογραφίες είναι απο τις απέναντι πλευρές του ίδιου δρόμου. Ενός δρόμου σε περιοχή με πολλές εξοχικές μα και μόνιμες κατοικίες που οδηγεί στην πανέμορφη παραλία της Σαλαμίνας, εκατό μέτρα παρακάτω.
Συγκινήθηκε άραγε κανείς -ιδιώτης, δήμαρχος, κοινοτάρχης, “αρμόδιος”; Οι προχθεσινές φωτογραφίες, που όμως θα μπορούσανε να είναι περσινές, λένε πως όχι.
Και για να μην παρεξηγιόμαστε, παρόμοια κατάσταση συναντά κανείς παντού, εδώ κι εκεί στην ωραία μας φύση. Πολιτισμός!

-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-

I was writing the day before yesterday, and then again a few days ago, about nature’s beauty and artistry, especially here in our parts, the southern part of Rhodes. Exceptionally beautiful, special, in spite of the so-called “development”.
Enter man. Careless, indifferent, insensitive, tasteless, antisocial, destroying not only his own, but also his children’s lives.
And yet it is the same person who speaks and lectures about “civilization”, tradition, development. But, my dear friend, “civilization” is not “our great ancestors”, the Parthenon and the Colossus, of which we are so proud. Civilization is the sum of our achievements, our daily way of life and behavior, our moral values, our education, our spiritual culture, what we create and how we step on our ancient foundations to climb higher… “We shall become much better…”, as the kids of ancient Sparta chanted to their elders.
The pictures are from the opposite sides of the same road. It is a road in an area with many summer, but also permanent homes. It leads to the beautiful beach of Salamina, one hundred meters further down.
Has anyone cared -private person, mayor, service, office? The pictures taken two days ago say no, they could’ve been taken one year ago.


Έχει τόπους που η λέξη “χειμώνας” φέρνει στον νου ξερά φύλλα και χωράφια, χιόνι και πάγο, γκρίζους ουρανούς. Όχι όμως και στην ”Νύμφη του Ήλιου”, την Ρόδο. Η βροχή, που αμέσως μετά την διαδέχεται ο λαμπρός ήλιος πρασινίζει δέντρα και χωράφια και κάνει τις σταγόνες πάνω τους ν’ αστράφτουν σαν εκατομμύρια διαμαντάκια.
Στην εικόνα, το σπίτι μας στην Λαχανιά, 7 του Γενάρη.

-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-

There are many places where the word “winter” brings to mind dry leaves and fields, snow and ice, gray skies. Not so in Rhodes, the “Bride of the Sun”. The rain that immediately after it is followed by a bright sun makes trees and fields turn green with the rain drops shining like so many small diamonds.
This is a photo of our home in Lachania, 7 January 2018.


Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ, 5.5.2017
Να διασφαλίσουμε την επάρκεια σε νερό της Ρόδου πριν να είναι αργά

.”…Ο Μάνος Κόνσολας επανέρχεται με νέα ερώτηση επισημαίνοντας ότι δεν έχουν εξεταστεί σε βάθος οι ειδικές συνθήκες στις τουριστικά αναπτυσσόμενες κοινότητες της Ρόδου, αλλά και οι αυξημένες ανάγκες στο νησί γενικότερα. Τονίζει ότι η Νότια Ρόδος, μια έντονα αναπτυσσόμενη τουριστική περιοχή με μεγάλα ξενοδοχεία υπό κατασκευή, δεν έχει επάρκεια νερού ανθρώπινης κατανάλωσης το χειμώνα και θέτει το ερώτημα τι θα συμβεί το καλοκαίρι, αλλά και τα επόμενα χρόνια, που οι ανάγκες διαρκώς πολλαπλασιάζονται και ακόμη τι θα αντιμετωπίσουμε όταν λειτουργήσουν οι υπό κατασκευή ξενοδοχειακές μονάδες, που η λειτουργία τους συνδέεται με τον πολλαπλασιασμό των αναγκών σε νερό….”

Ιστολόγιο Βαγγ. Παυλίδη, 15.8.2017
Το Νερό νεράκι

.”..Λοιπόν, κυρίες και κύριοι της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Αυτοδιοίκησης (το λες και γεμίζει το στόμα σου) η Νότια Ρόδος υποφέρει μα όχι μόνο αυτή, απ’ ό,τι διαβάζω στον τύπο. Οι καλλιέργειες υποφέρουν καθώς ποτίζονται όχι απλά με “υφάλμυρο νερό” αλλά με σκέτη θάλασσα, ενώ ο ταμιευτήρας του Σκολονίτη στα όρια Γενναδιού Λαχανιάς που θα ήταν μια κάποια λύση μένει ανεκμετάλλευτος χρόνια τώρα. Υπάρχουν περιοχές όπου εκτός απο την τουαλέτα όλα τ’ άλλα σ’ ένα σπιτικό, ακόμα και το νύψιμο του προσώπου και το πλύσιμο των δοντιών, γίνονται με εμφιαλωμένο νερό και όπου το ντούς (όχι “ντούζ”) γίνεται με θαλασσινό νερό. Όλα αυτά με μεγάλο οικονομικό κόστος για τον κάθε καταναλωτή που γίνεται ακόμα μεγαλύτερο αν προστεθεί η φθορά σε οικιακές συσκευές και υδραυλικές εγκαταστάσεις.
Και η αλόγιστη σπατάλη και κακοδιαχείρηση του νερού συνεχίζεται. Η υπερκατανάλωση (δώσ’ του να χτίζουμε ξενοδοχεία που δεν μπορούμε να τα υδροδοτήσουμε χωρίς να στερήσουμε το νερό απο τον ντόπιο πληθυσμό), δώσ’ του οι πισίνες 50 μέτρα απο την θάλασσα αλλά και σε “βίλες” σε λόφους και βουνά και δωσ’ του η σπατάλη με το μέρα νύχτα πότισμα του γκαζόν και το διαρκές κατάβρεγμα της αυλής και της βεράντας για να καταπολεμηθεί η ζέστη. Και δώσ’ του οι συνεχείς βλάβες στο απαρχαιωμένο και κακοφτιαγμένο δύκτιο της ΔΕΥΑΡ, με τόνους νερό να πηγαίνει χαμένο απο τις διαρροές….”

Η ΡΟΔΙΑΚΗ, 12.9.2017
Πίνουν… θαλασσινό νερό στη Νότια Ρόδο

“Το νερό … νεράκι έχουν πει στη Νότια Ρόδο οι κάτοικοι, οι οποίοι πλέον δεν μπορούν να κρύψουν την αγανάκτησή τους!
Όπως οι ίδιοι καταγγέλλουν στη «Ροδιακή» το νερό τους περιέχει μεγάλη ποσότητα θαλασσινού νερού με αποτέλεσμα να μην μπορούν να το πιουν και να χρειάζεται να προμηθεύονται εμφιαλωμένα!
Και δεν είναι μόνο αυτό, τα φυτά και τα δένδρα τους έχουν ξεραθεί, τα ζώα δεν μπορούν να τα ποτίσουν και οι ίδιοι αδυνατούν ακόμη και να κάνουν μπάνιο αφού η ποσότητα σε αλάτι είναι τόσο μεγάλη!
Επίσης αρκετοί σωλήνες σε σπίτια έχουν σκουριάσει καθώς και ανοξείδωτοι νεροχύτες! Για όλα αυτά οι κάτοικοι έχουν ενημερώσει τους τοπικούς εκπροσώπους, ωστόσο οι ίδιοι τονίζουν ότι τίποτα δεν έχει γίνει μέχρι τώρα για το πρόβλημά τους!”

Η ΡΟΔΙΑΚΗ, 4.11.2017
Η κακή ποιότητα του νερού οφείλεται στην υφαλμύρωση

“…Πάντως ο κ. Μανωλάκης, υποσχέθηκε ότι εντός των ημερών ειδικά για τη νότια Ρόδο θα γίνουν ανακοινώσεις  σε ότι αφορά, την ύδρευση, ενώ έκανε γνωστό ότι η ΔΕΥΑΡ ξεκινά ένα muster plan (sic) υδροδότησης για όλο το νησί.
Ειδικότερα με αφορμή τα όσα είχε πει ο αντιπεριφερειάρχης υγείας Θωμάς Σωτρίλλης μία μέρα πριν για τη στάση της ΔΕΥΑΡ ο πρόεδρος της επιχείρησης δήλωσε τα εξής: «Τα προβλήματα αυτά είναι γνωστά και μάλιστα εδώ και πολύ καιρό στη ΔΕΥΑΡ η οποία φρόντισε να ενημερώσει και τους ίδιους τους πολίτες…. είναι θέμα περίπου μίας εβδομάδας να μπορούμε να ανακοινώσουμε τι γίνεται και πιο έξω δηλαδή Γεννάδι, Λαχανιά και άλλα σημεία.
Τα προβλήματα είναι γνωστά τα γνωρίζουν και οι κάτοικοι γιατί εμείς ποτές δεν το κρύψαμε, στείλαμε επιστολές και ενημερώναμε τους κατοίκους..”.

Τα παραπάνω ερανίστηκαν πρόχειρα απο πολλά παρόμοια δημοσιεύματα και διαμαρτυρίες συλλογικές και ατομικές, με τρόπο που να δείχνει την διαχρονικότητα του προβλήματος που πρωτοεμφανίστηκε πριν πεντε – εξη χρόνια. Άλλες φορές ήπια, άλλες φορές πολύ έντονα. Εδώ και δυο περίπου χρόνια έχει σταθεροποιηθεί στο τωρινό απαράδεκτο επίπεδο, όταν η περιοχή μας άρχισε να υδροδοτείται από άλλη γεώτρηση, όπως λένε στο χωριό. Το αξιοσημείωτο και απαράδεκτο είναι πως, ενώ σε όλους μας η σταδιακή πορεία προς το χειρότερο ήταν φανερή, η ΔΕΥΑΡ μάλλον κάθευδε και είτε αδιαφορούσε ή αγνοούσε αυτό που όλοι βλέπαμε να έρχεται. Για να φτάσουμε σήμερα, χρόνια αργότερα, να λέμε πως κάτι ΘΑ κάνουμε.  Κι εδώ εστιάζομαι κύρια στην Λαχανιά αν και το πρόβλημα αφορά ευρύτερα την Ν’οτια Ρόδο.
Όπως και νάχει όμως, φανερή είναι η ανικανότητα (παραλίγο να πω “αδιαφορία”) των αρμοδίων να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα. Γίνεται βέβαια προσπάθεια να καλυφθεί η ανικανότητα αυτή με δικαιολογίες, μεταθέσεις ευθυνών, επίκληση καιρικών φαινομένων και ανωτέρας βίας, υποσχέσεις, και όλα εκείνα που συνηθίζουν να επικαλούνται πολιτικοί, πολιτικάντηδες και καρεκλοκένταυροι σε παρόμοιες περιπτώσεις, όπου όλοι οι άλλοι φταίνε εκτός απο του ίδιους, μα εκείνοι θα τα φτιάξουν όλα.
Σημειώστε, ας πούμε, εκείνα τα “είναι θέμα περίπου μίας εβδομάδας να μπορούμε να ανακοινώσουμε τι γίνεται και πιο έξω δηλαδή Γεννάδι, Λαχανιά και άλλα σημεία” και “στείλαμε επιστολές και ενημερώναμε τους κατοίκους” (ΡΟΔΙΑΚΗ 4.11.2017). Αυτά πριν έναν ακριβώς μήνα. Ε, ακόμα περιμένουμε τις ανακοίνωσεις, καθώς στερούμαστε του ζωτικότερου στοιχείου της φύσης… όσο για την επιστολή ακόμα την περιμένουμε, εμείς τουλάχιστον. Κι εν τω μεταξύ, γίνονται ιδιωτικές γεωτρήσεις στην περιοχή -παράνομες ίσως ή ακόμα χειρότερα με άδεια. Και χτίζουμε ξενοδοχειάρες και πισίνες παντού χωρίς ν’ αναρωτιέται κανείς πώς θα υδροδοτηθούν (δες παραπάνω ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ 5.5.2017 και Ιστολόγιο Βαγγ. Παυλίδη, 15.8.2017)
Τέλος, επειδή δεν είμαι βέβαιος πως το μέγεθος του προβλήματος είναι ευρύτερα γνωστό, παραθέτω και πρόσφατη ανάλυση του νερού το οποίο στέλνει η ΔΕΥΑΡ στα σπίτια μας -υποτίθεται για ύδρευση και άρδευση.
Αλλάζοντας τώρα το θέμα, τελειώνω εδώ μ’ εκείνη την Αγγλικούρα, το “muster plan” (ωχ, το μάτι μου!) το οποίο πληροφορούμαστε πως ξεκινά η ΔΕΥΑΡ. “Muster” σημαίνει την συνάθριση, την συγκέντρωση, το μάζεμα στρατευμάτων. Μάλλον “master plan” ήθελε να πει ο άνθρωπος.

 

 

 

 


Kαι πάλι βραδυά γενεθλίων στα μέρη μας η χθεσινή, μα πολύ εξαιρετικά γενέθλια την φορά αυτήν. Εννιά δεκαετίες ζωής έκλεισε η Καρόλα,  πάντα όμορφη και αξιοπρεπής, καλλιεργημένη, με αληθινή αγάπη για την Ελλάδα και τον πολιτισμό της, πάντα ανεξάρτητη και αυτοδύναμη, σεβαστή και αγαπητή απο όλους.
Αφού γύρισε τον κόσμο – πολλῶν δ᾽ ἀνθρώπων ἴδεν ἄστεα καὶ νόον ἔγνω, που λέει ο ποιητής- αφού δοκίμασε διάφορα μέρη της Ελλάδας και της ίδιας της Ρόδου, καταστάλλαξε τελικά στην Λαχανιά πριν 20 περίπου χρόνια και πρόσφατα στο Γεννάδι,. Είναι χαρά μας να την έχουμε μαζί μας εδώ.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΚΑΡΟΛΑ!

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

Another birthday in our parts last night but a special one this time. Carola celebrated her 90th year, as pretty and dignified as ever, cultured, with true love and appreciation for Greece and her culture, always independent and self sufficient, loved and respected by all.
After she travelled far and wide – of many people she saw the cities and learned their minds, as Homer would say- and after she tried various places in Greece and even Rhodes, she finally settled in Lachania, and lately to Gennadi, about 20 years ago.
It is our joy to have her with us. HAPPY BIRTHDAY, CAROLA!


Ετούτο είναι για την Deina, την μικρή μου φίλη που μια μέρα μου είπε για τους δράκους που τριγυρνούν πετώντας πάνω απο το σπίτι μας στην Λαχανιά. Και για κείνο εκεί το δέντρο που δεν είναι δέντρο παρά ένας πεθαμένος δράκος. Γιατί έτσι γίνονται οι δράκοι όταν πεθάνουν, αν δεν το ξέρετε.   Αυτό θα σας το δείξω άλλη φορά.

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

This is for Deina, my little friend who told me once about all those dragons who fly around our house in Lachania. And about that tree over there that is not really a tree but a dead dragon instead. Because this is what dragons become when they die, in case you didn’t know.  That one I will show you another time.