About admin

Political Cartoonist, illustrator.

Ψάχνοντας στο διαδύκτιο για κάτι άλλο, έπεσα πάνω σ΄έναν ιστότοπο με το όνομα SMARTER TRAVEL (https://www.smartertravel.com/2017/02/09/tips-rhodes-island-warnings-dangers-stay-safe/) και τον μεγαλόπρεπο τίτλο Rhodes (Island) Warnings and Dangers, Νήσος Ρόδος. Προειδοποιήσεις και Κίνδυνοι.
Περίεργος, το διάβασα για να δω απο τι τάχα κινδυνεύω χωρίς να το ξέρω μέχρι τώρα στον τόπο που γεννήθηκα και κατοικώ. Αντιγράφω πρόχειρα για να διαφωτιστήτε κι εσείς και να προσέχετε:
“Η Ρόδος έχει κάποια μοναδικά προβλήματα που πρέπει να προσέχουμε για να είμαστε ασφαλείς… Τα πάντα είναι απότομα στην Ρόδο και θα εκπλαγήτε απο τους ξαφνικούς κινδύνους που μπορεί να αντιμετωπίσετε… Πολλά ξενοδοχεία έχουν απότομα υπερυψωμένα δρομάκια που μπορεί ξαφνικά να πέσουν μερικά “πόδια” (Σ.Σ. 1 πόδι = 30,4 εκατοστά). Στην Ακρόπολη η πέτρες είναι γλυστερές και κοφτερές. Προσέχετε όπου και να πάτε στο νησί… Στην παραλία, προσέχετε τι είναι κάτω απο τα πόδια σας… σφουγγάρια, κοράλια (!), κογχύλια, μπορεί να σας τραυματήσουν. Στην ουσία προσέχετε όπου πάτε στο νησί γιατί μπορεί να έχετε πρόβλημα…. Δεν υπάρχει ευρεία προσφορά υγειονομικών υπηρεσιών. Εάν αντιμετωπίσετε κάποια βασική υγειονομική ανάγκη θα πρέπει να την φροντίσετε μόνοι σας. Φέρτε κάθε είδους βασικό φάρμακο που πιθανόν να χρειαστεί: για πονοκέφαλο (!) και βαρυστομαχιά (!), για πόνους… Προσοχή στα μηχανάκια. Μη φοράτε ακουστικά περπατώντας στην πόλη.”

Δεν μπόρεσα να κρατήσω για τον εαυτό μου το μνημείο αυτό ηλιθιότητας, αφέλειας και παραπληροφόρησης. Να προσέχω λέει τις αρχαίες πέτρες γιατί γλυστρούν και τα δρομάκια στα ξενοδοχεία που είναι απότομα. Κι ακόμα, να προσέχω μην πατήσω κανένα σφουγγάρι… ξέχασαν να αναφέρουν τις πατελίδες, τα χταπόδια και τα καβούρια, εκεί να δείς κακό! Άσε πια που πρέπει να κουβαλώ στην τσέπη ασπιρίνες και ντεπόν, μήπως με πιάσει ξαφνικά πονοκέφαλος, αφού τα απλά αυτά φάρμακα δεν τα βρίσκει εύκολα κανείς. Κι όλα αυτά “μοναδικά προβλήματα” της Ρόδου. Ρε, άντε απ’ εδώ!
ΣΗΜΕΙΩΣΗ. Το σκίτσο μου είναι παλαιότερο. Αποφάσισα τώρα να το τιτλοφορήσω “Επικίνδυνο συναπάντημα στην Ρόδο”.

-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-

While searching for something on the internet I came across a site by the name SMARTER TRAVEL (https://www.smartertravel.com/2017/02/09/tips-rhodes-island-warnings-dangers-stay-safe/) and the grandiose title Rhodes (Island) Warnings and Dangers.
Curious to see what dangers lurk for me in the place I live and was born I proceeded to read and I quote for your enlightenment and amusement:
“Rhodes is not truly dangerous but there are some unique problems that can pop up…
Many of the resorts have elevated pathways and some may have sudden drops of a few feet. Just be careful while walking… When walking to the Acropolis, the stones can be slippery and yet jagged at the same time. Be careful wherever you go on the island…When at the beach, be mindful of what’s beneath your feet…Sponges, coral and shells are common, and stepping on one can injure you… whenever on the island of Rhodes, watch where you step… If you have a basic medical need, you will probably need to handle it yourself. Bring any kind of basic medication you think you might need: for headaches and pain, for indigestion, stomach aches, etc… Traveling on a moped is a way of life here… Do not wear headphones while walking around town, and pay attention to the road”.

I couldn’t resist the urge to share with you this monument of stupidity, naivety and misinformation, that tells us to watch our step for slippery stones, elevated pathways, and sponges. They forgot to mention crabs, clams and octopuses! And oh, dear visitor, don’t forget to bring some aspirins. In Rhodes they are known only by hearsay and pictures.
NOTE. This is an older cartoon. From now on I will title it “Dangerous encounter in Rhodes”.

 



Μια μέρα σαν και σήμερα πριν 120 χρόνια, 14 Ιανουαρίου 1898, πέθαινε ο Charles Lutwidge Dodgson, ο γνωστός μας Lewis Carroll. Άγγλος συγγραφέας, μαθηματικός, Αγγλικανός διάκονος, φωτογράφος. Γνωστός κύρια για την “Αλίκη στην χώρα των Θαυμάτων” και την συνέχειά του, το “Μέσα απο τον καθρέφτη”, όλα εξαιρετικά δείγματα της “λογοτεχνικής ανοησίας”.
Υπέφερε από σπάνια νευρολογική πάθηση που προκαλεί περίεργες φαντασιώσεις και επηρεάζει το οπτικό μέγεθος των αντικειμένων. Κάνει τον πάσχοντα να αισθάνεται μεγαλύτερος ή μικρότερος απ’ ό,τι πράγματι είναι – πράγμα που αποτελεί και το σημαντικότερο θέμα των βιβλίων του. Η πάθηση, που ανακαλύφθηκε το 1955 απο τον John Todd, ονομάστηκε αργότερα “Σύνδρομο της Αλίκης στην Χώρα των θαυμάτων”.
Δεν θα μπορούσα να μην ψάξω την σχέση του διάσημου και αγαπητού συγγραφέα με την κουζίνα και το φαγητό. Παραθέτω λοιπόν μια συνταγή, εμπνευσμένη απο την “Αλίκη στην Χώρα των Θαυμάτων”. Από το εξαντλημένο τώρα βιβλίο THE ALICE IN WONDERLAND COOKBOOK: A CULINARY DIVERSION, του John Fisher

ΚΕΪΚ ΤΟΥ ΚΑΘΡΕΦΤΗ
450 γρ. αλεύρι- 230 γρ. βούτυρο- 120 γρ. μαύρες σταφίδες- 120 γρ. τριμμένο φλούδι πορτοκάλι ή/και λεμόνι- 90 γρ. ξανθές σταφίδες- 200 γρ. μαύρη ζάχαρη- 2 κουταλάκια μπέικινγκ πάουντερ- 3 αυγά- 1 κουταλάκι διάφορα μπαχαρικά- γάλα

Χτυπάμε βούτυρο και ζάχαρη μέχρι να γίνουν αφράτα
Σιγά σιγά προσθέτουμε τα αυγά χτυπώντας ταυτόχρονα
Στο μίγμα προσθέτουμε κοσκινίζοντας σιγά σιγά και ανακατεύοντας συνέχεια το αλεύρι και το μπέικινγκ πάουντερ
Προσθέτουμε τα φρούτα και τα μπαχαρικά
Το μείγμα πρέπει να είναι αρκετά ρευστό ώστε να τρέχει απο το κουτάλι. Αν χρειαστεί προσθέτουμε λίγο γάλα
Καλύπτουμε με χαρτί ζαχαροπλαστικής έν ταψί για κέικ περίπου 20 εκ διάμετρο και εκεί βάζουμε το μείγμα μας.
Ψήνουμε στους 150 C , για δυο τρεις ώρες
Δοκιμάζουμε με οδοντογλυφιδα αν είναι ψημένο, τρυπώντας στο κέντρο. Εάν η οδοντογλυφίδα είναι καθαρή χωρίς ζύμη κολλήμένη πάνω της το κέικ είναι έτοιμο. Το τοποθετούμε σε σχάρα να κρυώσει
Το κόβουμε πρώτα και ύστερα το προσφέρουμε

ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο

Charles Lutwidge Dodgson, better known by his pen name Lewis Carroll died 120 years ago on a day like today, 14 January 1898. English writer, mathematician, logician, Anglican deacon, and photographer. His most famous writings are Alice’s Adventures in Wonderland and its sequel Through the Looking-Glass, examples of the genre of literary nonsense.
Lewis Carroll is so well known that I don’t think it is necessary for me to say much more. However, I could not but explore his relation to cooking and eating. So, here’s a recipe from, the now out of print, THE ALICE IN WONDERLAND COOKBOOK: A CULINARY DIVERSION, by John Fisher

LOOKING GLASS CAKE
1 pound flour- 1/2 pound butter- 4 ounces currants- 4 ounces mixed peel- 3 ounces raisins- 1/2 pound castor sugar- 2 teaspoons baking powder- 3 eggs- 1 teaspoon mixed spice- milk

1. Cream butter and sugar until fluffy.
2. Beat eggs and whisk gradually into the creamed mixture.
3. Sift flour and baking powder and fold into the mixture by degrees.
4. Finally mix in fruit and spice.
5. The mixture should now be of such a consistency that it will drop easily from the spoon. Add milk only if necessary.
6. Turn into a cake tin approximately 7 ó inches in diameter lined with
greaseproof paper.
7. Bake for 2-3 hours in a slow oven at 300 degrees Fahrenheit, Gas Mark 2.
8. Test with a skewer to see if cooked. Insert it in the centre. If it comes out clean, the cake is ready to be placed on a wire rack to cool.
9. Cut it first and hand round afterwards.


13 Γενάρη 1822. Μια μέρα σαν και σήμερα συνέρχεται η Α’ Εθνική Συνέλευση στην Επίδαυρο που θα ψηφίσει το Προσωρινό Πολίτευμα της Ελλάδας.
Στις παραγράφους ρδ’ και ρε’ του Προσωρινού Πολιτεύματος συναντάται η πρώτη απόφαση για τη μορφή της ελληνικής σημαίας. Καθιερώνονται το κυανό και το λευκό ως χρώματά της και ανατέθηκε στο Εκτελεστικό Σώμα να προσδιορίσει τη μορφή της.
Σύμφωνα με την παράδοση η επιλογή των χρωμάτων έγινε για να συμβολίζει το γαλάζιο της θάλασσας του Αιγαίου και το λευκό των κυμάτων. Η πιο διαδεδομένη θεωρία για τον αριθμό των λωρίδων, είναι ότι συμβολίζουν τις συλλαβές της φράσης «ελευθερία ή θάνατος».

Για την εικόνα. Ταξίδευα κάποτε και κάποια στιγμή έμεινα να παρακολουθώ εντυπωσιασμένος την σημαία να κυματίζει με φόντο τα απόνερα του πλοίου. Με μισόκλειστα μάτια είδα σημαία και θάλασσα να γίνονται ένα….
Αργότερα, καθισμένος πια μπροστά στον υπολογιστή, προσπάθησα με μια φωτογραφία να αναπαράγω το όραμά μου.

-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-

Greek war of independence. On a day like today, 13 January 1822, the 1st National Assembly convenes in Epidaurus to vote for the transient Constitution of Greece.
There, the Greek flag is first officially adopted. Popularly referred to as the “sky-blue-white” or the “blue-white” is based on nine equal horizontal stripes of blue alternating with white. There is a blue canton in the upper hoist-side corner bearing a white cross. According to popular tradition blue and white symbolize the Aegean Sea and her waves.

About the picture. On a trip to one of the islands I found myself watching as if mesmerized as the flag waved against the ship’s backwash. With eyes half-closed I saw flag and sea merge and become one.
Later, sitting in front of my computer Ι tried to reproduce my vision from a picture.


Στην πόλη απο το πρωί χθές, τρεχάματα ως συνήθως για να γίνουν δουλειές που έπρεπε να έχουν γίνει πριν απο πολύ καιρό. Πίσω  στο χωριό, αργά, κουρασμένος, χωρίς έμπνευση ή καιρό να γράψω ή να σχεδιάσω κάτι. Κι ως συνήθως, “απορία ψαλτου βηξ” όπου ψάλτης εγώ και βηξ, τι άλλο, ενα σχέδιο τραβηγμένο απο κοντά στον πάτο της στοίβας.

-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-Ο-

I was in town since early in the morning yesterday trying as usual to catch up with so many things that had to be done a long time ago. Back to the village, late, tired, with neither inspiration or urge nor time to write or draw something. The only way for me to fill up this page is to pull out a drawing from near the bottom of the stack in my cupboard… and there it is.