Ημέρες Πολυτεχνείου. Για όσους τις έζησαν με τον ένα τρόπο ή τον άλλο οι μνήμες και τα μηνύματα είναι ακόμα ζωντανά – δεν είναι απλά μια πορεία, μια σημείωση σ’ ένα σχολικό βιβλίο ή ένα μουσειακό έκθεμα όπως τείνει να γίνει κι ούτε η ευκαιρία να ακουστούν οι πομφόλυγες των πολιτικών που, φεύ, κάποιοι απ’ αυτούς είχαν συμμετάσχει κιόλας στην εξεγερση. Ευτυχώς, μια μερίδα της νεολαίας μας που δεν λέει να το βάλει κάτω κρατάει ζωντανά τα μηνύματα και οράματα του αγώνα εκείνου.
Όμως η αρχή του τέλους της χούντας είχε ξεκινήσει πολύ πριν, η γραφή ήταν ήδη στον τοίχο. Έτσι, τον Φλεβάρη του ’73 το Πολυτεχνείο ξεσηκώνεται για πρώτη φορά κι η αστυνομία εισβάλει στον χώρο, ξυλοκοπάει, συλλαμβάνει και παραπέμπει 11 σε δίκη. Ύστερα απο λίγες μέρες θα ακολουθήσει η καταλήψη της Νομικής.
Φυσικά, ούτε λόγος για σκίτσο στην εφημερίδα. Ετούτο εδώ το έχω βέβαια ξαναδείξει: είναι το τελευταίο μου που δημοσιεύτηκε πριν επανέλθει η άμεση λογοκρισία.
===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===
These are the days that commemorate the 1973 uprising of the students of the Athens Polytechnic against the military dictatorship of colonel Papadopoulos.
For those who had participated in the uprising or just lived through those times the messages, the demands, the memories are still alive: they are more than just a demonstration, a paragraph in a school book, a museum exhibit and certainly not an occasion to listen to the meaningless words of the politicians some of which,alas, had participated in those events.
Still, the beginning of the end of the military junta had sounded much earlier. The writing was already on the wall. The first uprising of the Polytechnic took place in February 1973. The campus was then invaded by police forces who beat, arrested many and prosecuted 11 students. A few days later the students of the Law School of the University of Athens followed on the steps of the Polytechnic.
Naturally it was not possible to comment or report the events. The cartoon I post today I have shown before: it is the last published in the newspaper – TO VIMA, 9 February 1973- before the re-imposition of direct censorship. It shows the (A.E.I.), the Greek Universities.


Καλοδεχούμενο το νερό στο νησί των διψασμένων, καταράχτες οι ουρανοί τις τελευταίες μέρες. Έρριξε καρεκλοπόδαρα, ή γάτες και σκύλους που λένε οι αγγλοσάξωνες, κι εγώ σκέφτηκα γιατί όχι και ψάρια, στο κάτω κάτω το βρίσκω πιο ταιριαστό.

ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ Μ’ ΕΝΑ ΨΑΡΙ
Ric S. Bastasa

Ένα ψάρι που πίνει σαν ψάρι, είν’ ένα ψάρι που υπερβάλει
Ένα ψάρι που ψαρεύει σε νερά φουρτουνιασμένα, είν’ ένα ψάρι που εκμεταλλεύεται εν’ άλλο ψάρι που κινδυνεύει
Ένα ψάρι που ψαρεύει ή που ετοιμάζει δόλωμα, ε, να ζει κανείς ή να μη ζεί, υποχώρηση ή επίθεση, ιδού η απορία
Ένα ψάρι που δεν είναι ούτε ψάρι ούτε πτηνό, είναι ένα ψάρι που δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο, είναι ψαρωμένο
Ένα ψάρι έξω απο το νερό, είν’ ένα ψάρι που νοιώθει παραμελημένο, έξω πια απο το συνηθισμένο περιβάλλον του
Θέλεις τώρα να συζητήσουμε και γι άλλα ψάρια;
Υπάρχει κάτι άλλο που χρειάζεται την προσοχή μου;
Κακόμοιρο ψάρι,
η λίμνη έχει τελικά ψαρευτεί απο το ψαρίσιο μυαλό του.

(απόπειρα μετάφρασης Ευάγγελος ο Θα)

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

It poured during the last couple of days, a lot of water very much welcome in this island of the thirsty. It rained cats and dogs, or chair legs as we say in Greece, and I thought why not fish as well, I find it more appropriate after all.

SOME THINGS THAT CAN HAPPEN WITH A FISH
Ric S. Bastasa

A fish that drinks like a fish, that is a fish in excess
A fish that fishes in troubled waters, that is a fish taking advantage of another fish in trouble
A fish that fishes or cuts bait, well, to be or not to be, to retreat or to attack, that is the fishy question
A fish that is neither fish nor fowl, is a fish that is neither one nor the other, lacking some convictions
A fish out of water, is a fish feeling left out, no longer in his accustomed environment
Do you have other fish to fry for now?
Is there other matter requiring my attention?
Poor fish,
the lake is finally fished out from his fishy mind.

 


Με μηνύματα ενότητας ορισμένων υποψηφίων, σιωπή από άλλους αλλά και σφοδρές αναταράξεις και διασπαστικές κινήσεις στο “Ποτάμι” έκλεισε ο πρώτος γύρος των εκλογών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.
Με προίκα το μεγαλύτερο μέρος των ψήφων του ΠΑΣΟΚ -του μεγαλύτερου και ιστορικότερου εταίρου της συμπαράταξης- πρώτη αναδείχτηκε η Φώφη Γενηματά. Στους ΠΑΣΟΚικούς ψήφους όμως -Βενιζελικούς κυρίως σύμφωνα με τους αναλυτές- βασίστηκε και ο δεύτερος Μίμης Ανδρουλάκης. Ο δευτερος γύρος θα αποτελέσει μια εσωπασοκική μονομαχία με την εκατέρωθεν τώρα αναζήτηση συμμάχων, με ό,τι αυτό σημαίνει. Ενδιαφέρον, ε!
Μένει να δουμε πόσο ισχυρή θα είναι στο μέλλον αυτή η ενότητα μιας εκλογικής συμμαχίας κομμάτων και ατόμων που – πέρα απο θολές γενικολογίες και αοριστίες- μέχρι τώρα δεν έχει διατυπώσει κοινό πρόγραμμα, θέσεις και στόχους, ούτε καν κοινή άποψη στο θέμα μιας μελλοντικής συνεργασίας με την ΝΔ.
Ίδωμεν.


Kαι πάλι βραδυά γενεθλίων στα μέρη μας η χθεσινή, μα πολύ εξαιρετικά γενέθλια την φορά αυτήν. Εννιά δεκαετίες ζωής έκλεισε η Καρόλα,  πάντα όμορφη και αξιοπρεπής, καλλιεργημένη, με αληθινή αγάπη για την Ελλάδα και τον πολιτισμό της, πάντα ανεξάρτητη και αυτοδύναμη, σεβαστή και αγαπητή απο όλους.
Αφού γύρισε τον κόσμο – πολλῶν δ᾽ ἀνθρώπων ἴδεν ἄστεα καὶ νόον ἔγνω, που λέει ο ποιητής- αφού δοκίμασε διάφορα μέρη της Ελλάδας και της ίδιας της Ρόδου, καταστάλλαξε τελικά στην Λαχανιά πριν 20 περίπου χρόνια και πρόσφατα στο Γεννάδι,. Είναι χαρά μας να την έχουμε μαζί μας εδώ.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΚΑΡΟΛΑ!

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

Another birthday in our parts last night but a special one this time. Carola celebrated her 90th year, as pretty and dignified as ever, cultured, with true love and appreciation for Greece and her culture, always independent and self sufficient, loved and respected by all.
After she travelled far and wide – of many people she saw the cities and learned their minds, as Homer would say- and after she tried various places in Greece and even Rhodes, she finally settled in Lachania, and lately to Gennadi, about 20 years ago.
It is our joy to have her with us. HAPPY BIRTHDAY, CAROLA!


Υποθέτω, μα καθόλου αβάσιμα. Υποθέτω πως τι κρίμα, εννοώ για την ΝΔ και άλλους τινές αντιπολιτευόμενους, τι κρίμα που ο Κουφοντίνας δεν την κοπάνησε. Τι κρίμα που δεν εξαφανίστηκε, που δεν έστειλε απειλητικές επιστολές και μανιφέστα, που δεν ξανάσμειξε με τους όποιους υπάρχοντες ή φανταστικούς ομοϊδεάτες του
Πόσο θα εξυπηρετούσε κάτι τέτοιο εκείνους που δεν χάνουν ευκαιρία να φωνάξουν και να υποστηρίξουν (ή να τσιρίξουν στην περίπτωση του Αδώνιδος) οτι τάχα ο νομος και η τάξη έχουν καταλυθεί και πως η κυβερνήση καλύπτει, αν όχι και συνεργάζεται, με την τρομοκρατία.
Τι μας έκανες, βρε Κουφοντίνα!