Επιτρέψτε μου να σας συστήσω τις γάτες μου: Η Σάρα, στην κολώνα με την Σοφία την Γλαύκα και η γριά-Βίκυ στο Κρητικό πιθάρι. Η μιά του ύψους, η άλλη του βάθους.
Απουσιάζει η Μάρα, η δίδυμη αδελφή της Σάρας, που είχε πάει βόλτα όταν βγάζαμε τις φωτό.
===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===ooo===

Allow me please to introduce our cats. Sarah next to Sofia the Owl and old-Vicky in the Cretan jar.
Missing from the pictures is Mara, Sarah’s twin sister who happened to be absent at the time.


Ο Ενρίκο Καρούζο γεννήθηκε μια μέρα σαν και σήμερα, 25 Φεβρουαρίου 1873. Ένας απο τους διασημότερους -ο διασημότερος ίσως- τενόρους, τραγούδησε στις μεγαλύτερες όπερες σε Ευρώπη και Αμερική, μ’ ένα ευρύ ρεπερτόριο από το λυρικό μέχρι και το δραματικό.
Εραστής του καλού ντυσίματος, έκανε τουλάχιστον δυο μπάνια την ημέρα και αγαπούσε το καλό φαγητό και την καλή παρέα. Ήταν προλήπτικός και πάντα κουβάλαγε διάφορα αντικείμενα που του έφερναν καλοτυχία. Έπαιζε χαρτιά με τους φίλους και ήταν φανατικός συλλέκτης γραμματοσήμων, νομισμάτων και ρολογιών. Ήταν πολύ καλός στο σχέδιο. Εχουν σωθεί πολλά σκίτσα φιλων του αλλά και αυτοπροσωπογραφίες. Κάπνιζε βαρειά Αιγυπτιακά τσιγάρα και λέγεται πως η συνήθεια αυτή σε συνδιασμό με την έλλειψη άσκησης και το βαρύ καλλιτεχνικό του πρόγραμμα συνέτειναν στην κακή υγεία ττου τελευταίου χρόνου της ζωής του, που τον οδήγησε και στον θάνατό σε ηλικία 49 ετών.
Σημάδι της μεγαλωσύνης του το γεγονός οτι υπάρχουν διάφορες συνταγές μαγειρικής που φέρουν τιμητικά το όνομά του. Η παρακάτω συνταγή είναι δημιουργία του ίδιου του διάσημου τενόρου εμπευσμένη από την ιδιαίτερη πατρίδα του, την Νάπολι.

ΜΠΟΥΚΑΤΙΝΙ Α ΛΑ ΚΑΡΟΥΖΟ
ΥΛΙΚΑ
500 γρ. Μπουκατίνι – φρεσκες τομάτες κατα βούληση – 1 πιπεριά πράσινη – 2 γλίθες σκόρδο – 1 καυτερή πιπερίτσα – λάδι – ρήγανη – βασιλικός – μαϊντανός, 4 κολοκυθάκια ή όσα θέλουμε.
ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ
Σωτάρουμε στο λάδι το σκόρδο, κάθε γλιθα κομμένη στα τέσσερα. Όταν αρχίσουν να ξανθίζουν προσθέτουμε την πιπεριά και τις ξεφλουδισμένες τομάτες κομμένα σε χοντρά κομμάτια. Ανεβάζουμε τη φωτιά και προσθέτουμε την ρίγανη, την καυτερή πιπεριά και μπόλικο βασιλικό. Μαγειρεύουμε.
Στο μεταξύ κόβουμε τα κολοκυθάκια σε ροδέλες, τα αλευρώνουμε και τα τηγανίζουμε.
Βράζουμε την πάστα al dente, τοποθετούμε σε πιατέλα και περιχύνουμε με την σάλτσα, τα κολοκυθάκια και μπόλικο μαϊντανό ψιλοκομμένο.

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

Enrico Caruso was born on a day like today, 25 February 1873. One of the greatest -if not THE greatest- operatic tenors, he sang at the major opera houses of Europe and the Americas, in a wide variety of roles that ranged from the lyric to the dramatic.
A fastidious dresser, Caruso took at least two baths a day and enjoyed good food and convivial company. He was superstitious and habitually carried several good-luck charms with him. He played cards and he also collected rare postage stamps, coins, watches and antique snuffboxes. He was good at drawing and many sketches of friends and himself have survived. Caruso was a heavy smoker of strong Egyptian cigarettes, too. This habit, combined with a lack of exercise and the punishing schedule of performances may have contributed to the persistent ill-health which afflicted the last year of his life.
Characteristic of his greatness is the fact that many dishes were named in his honor. The following recipe was created by the great tenor, inspired by his native Naples.

BUCATINI CARUSO-STYLE
INGREDIENTS
500 gr bucatini – tomatoes to taste – 1 pepper – 2 cloves of garlic – 1 chilly pepper – olive oil – oregano – basil – parsley – zuccini to taste
PREPARATION
Stir-fry the garlic cloves cut in quarters in oil; when they start to turn golden, remove them and add the chopped tomatoes and the pepper cut in chunks. Turn up the heat and add the oregano, crushed chili and a generous amount of basil to the sauce.
In the meanwhile, cut the zucchini into rounds, coat them with flour and deep-fry. Cook the pasta al dente in salted boiling water, drain and dress with the tomato sauce, the deep-fried zucchini and a sprinkling of chopped parsley.


Ζητώ συγγνώμη για τις αγγλικούρες που ακολουθούν. Σκεφτηκα όμως πως ενώ εμείς ξέρουμε καλά το Ελληνοτουρκικό πρόβλημα στο Αιγαίο δεν συμαβαίνει απαραίτητα το ίδιο και με τους ξένους, φίλους ή όχι. Θεώρησα λοιπόν πως πρέπει να τους πω λίγα λόγια σχετικά.

===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===οοο===

Turkey’s challenging and disputing international treaties with regards sovereignty and related rights in the Aegean Sea is nothing new. Traditionally Turkey claims, among other things, the existence of “grey zones” which include even some Greek islands.  Violations of Greek air space and national waters have been a matter of routine by the Turkish air force and navy.
Since the ascent to power of “Sultan” Erdogan such claims and violations have increased multifold and have become a daily phenomenon. The Greek government’s restraint and self-control have so far avoided any “hot incidents”. It is hoped it will still be so. However, it is worth noticing the lack of any reaction both by NATO (Greece and Turkey are “allies”) but also by the EU, as Greek borders happen to be the easternmost borders of the EU.


Ένας καλός φίλος -Έλλην εξωτερικού- αντί άλλου σχολίου στην χθεσινή μου ανάρτησή “Συμφωνία και Συμβιβασμός” προτίμησε λίγους στίχους του Σουρή:
…………..
Φόρον εις το κατούρημα και φόρον εις το κλάμα
φορολογούνται χωριστά η και τα δυό αντάμα;
Όμως το εις την ύπαιθρον λαμβάνον χώραν χέσιμον
τυγχάνει εξαιρέσιμον!
……………

Δεν άντεξα στον πειρασμό -καμία η ομοιότητά μου με τον Αγ. Αντώνιο, βοήθειά μας- και απάντησα με τον ίδιο τρόπο:
……………..
Μόνο σκατά φυτρώνουνε
στον τόπο αυτό τον άγονο
κι όλοι χεσμένοι είμαστε,
σκατάδες στο τετράγωνο.
 
Μας έρχεται κάθε σκατάς,
θαρρούμε πως σωθήκαμε,
μα μόλις φύγει βλέπομε
πως αποσκατωθήκαμε
……………….

Διαχρονικός ο Γεώργιος Σουρής κι όχι πως ήταν μάντης ή προφήτης, την κατάσταση της εποχής του σατύριζε ο άνθρωπος. Απλά, η Ελλαδίτσα μας δεν έχει αλλάξει και πολύ τα τελευταία 150 περίπου χρόνια. Σταθερή αξία!